Lamentações 3
Esperanto (ESPERANTO) vs VC
1 Mi estas la viro, kiu spertis suferon sub la vergo de Lia kolero.
1 Eu sou o homem que conheceu a dor, sob a vara de seu furor.
2 Min Li kondukis kaj irigis en mallumon, ne en lumon.
2 Conduziu-me e me fez caminhar nas trevas e não na claridade.
3 Nur sur min Li turnas Sian manon ĉiutage denove.
3 Ele não cessa de voltar a mão todos os dias contra mim.
4 Li maljunigis mian karnon kaj haŭton, rompis miajn ostojn.
4 Consumiu minha carne e minha pele, partiu meus ossos.
5 Li konstruis ĉirkaŭ mi, ĉirkaŭis min per maldolĉaĵoj kaj malfacilaĵoj.
5 Em torno de mim acumulou veneno e dor.
6 En mallumon Li lokis min, kiel porĉiamajn mortintojn.
6 Fez-me morar nas trevas como os mortos do tempo antigo.
7 Li ĉirkaŭbaris min, ke mi ne povu eliri; Li ligis min per pezaj ĉenoj.
7 Cercou-me com muralhas sem saída, carregou-me de pesados grilhões.
8 Kvankam mi krias kaj vokas, Li kovras Siajn orelojn antaŭ mia preĝo.
8 Não obstante meus gritos e apelos sufocou a minha prece!
9 Li baris miajn vojojn per hakitaj ŝtonoj; Li kurbigis miajn vojetojn.
9 Fechou-me a vereda com pedras e obstruiu o meu caminho.
10 Li estas por mi kiel urso en embusko, kiel leono en kaŝita loko.
10 Foi ele para mim qual urso de emboscada, qual leão traiçoeiro.
11 Li depuŝis min de miaj vojoj, kaj disŝiris min; Li faris min objekto de teruro.
11 Desviou-me para me dilacerar, deixando-me no abandono.
12 Li streĉis Sian pafarkon, kaj starigis min kiel celon por Siaj sagoj.
12 Retesou o arco e me tomou para alvo de suas setas.
13 En miajn renojn Li pafis la filojn de Sia sagujo.
13 Cravou em meus rins as flechas de sua aljava.
14 Mi fariĝis mokataĵo por mia tuta popolo, ilia ĉiutaga rekantaĵo.
14 Tornei-me escárnio do meu povo, objeto constante de suas canções.
15 Li satigis min per maldolĉaĵo, trinkoplenigis min per vermuto.
15 Saturou-me de amarguras, saciou-me de absinto.
16 Li disrompis miajn dentojn en malgrandajn pecojn, Li enpuŝis min en cindron.
16 Quebrou-me os dentes com cascalhos, mergulhou-me em cinzas.
17 Mia animo estas forpuŝita for de paco; bonstaton mi forgesis.
17 A paz foi roubada de minha alma, nem sei mais o que é felicidade.
18 Kaj mi diris:Pereis mia forto kaj mia espero al la Eternulo.
18 E eu penso: perdi minha força e minha esperança no Senhor.
19 La memoro pri mia mizero kaj miaj suferoj estas vermuto kaj galo.
19 A lembrança de meus tormentos e minhas misérias é para mim absinto e veneno.
20 Konstante rememorante tion, senfortiĝas en mi mia animo.
20 A pensar nisso sem cessar, minha alma desfalece dentro de mim.
21 Sed tion mi respondas al mia koro, kaj tial mi esperas:
21 Eis, porém, o que vou tomar a peito para recuperar a esperança.
22 Ĝi estas favorkoreco de la Eternulo, ke ni ne tute pereis; ĉar Lia kompatemeco ne finiĝis,
22 É graças ao Senhor que não fomos aniquilados, porque não se esgotou sua piedade.
23 Sed ĉiumatene ĝi renoviĝas; granda estas Via fideleco.
23 Cada manhã ele se manifesta e grande é sua fidelidade.
24 Mia parto estas la Eternulo, diras mia animo; tial mi esperas al Li.
24 Disse-me a alma: o Senhor é minha partilha, e assim nele confio.
25 La Eternulo estas bona por tiuj, kiuj esperas al Li, por la animo, kiu serĉas Lin.
25 O Senhor é bom para quem nele confia, para a alma que o procura.
26 Bone estas esperi pacience helpon de la Eternulo.
26 Bom é esperar em silêncio o socorro do Senhor.
27 Bone estas al la homo, kiu portas jugon en sia juneco;
27 É bom para o homem carregar seu jugo na mocidade.
28 Li sidas solece kaj silentas, kiam li estas ŝarĝita;
28 Permaneça só e em silêncio, quando Deus lho determinar!
29 Li metas sian buŝon en polvon, kredante, ke ekzistas espero;
29 Leve sua boca ao pó; haverá, talvez, esperança?
30 Li donas sian vangon al tiu, kiu lin batas; li satigas sin per malhonoro.
30 Estenda a face a quem o fere, e se farte de opróbrios!
31 Ĉar ne por eterne forlasas la Sinjoro;
31 Porque o Senhor não repele para sempre.
32 Se Li iun suferigas, Li ankaŭ kompatas pro Sia granda favorkoreco;
32 Após haver afligido, ele tem piedade, porque é grande sua misericórdia.
33 Ĉar ne el Sia koro Li sendas mizeron kaj suferon al la homoj.
33 Não lhe alegra o coração humilhar e afligir os homens.
34 Kiam oni premas sub siaj piedoj ĉiujn malliberulojn de la tero,
34 Calcar aos pés todos os cativos da terra;
35 Kiam oni forklinas la rajton de homo antaŭ la vizaĝo de la Plejaltulo,
35 violar o direito de um homem à face do Altíssimo;
36 Kiam oni estas maljusta kontraŭ homo en lia juĝa afero-Ĉu la Sinjoro tion ne vidas?
36 lesar os direitos de outros... Não vê tudo isso o Senhor?
37 Kiu povas per sia diro atingi, ke io fariĝu, se la Sinjoro tion ne ordonis?
37 De quem se executa a ordem, sem que Deus a ordene?
38 Ĉu ne el la buŝo de la Plejaltulo eliras la decidoj pri malbono kaj pri bono?
38 Não é da boca do Altíssimo que procedem males e bens?
39 Kial murmuras homo vivanta? Ĉiu murmuru kontraŭ siaj pekoj.
39 De que pode o homem em vida queixar-se? Que cada um se queixe de seus pecados.
40 Ni trarigardu kaj esploru nian konduton, kaj ni revenu al la Eternulo;
40 Examinemos, escrutemos o nosso proceder, e voltemos para o Senhor.
41 Ni levu nian koron kaj niajn manojn al Dio en la ĉielo.
41 Elevemos os corações, tanto quanto as mãos, para Deus lá nos céus.
42 Ni pekis kaj malobeis, kaj Vi ne pardonis.
42 Pecamos, recalcitramos, e não nos perdoastes.
43 Vi kovris Vin per kolero kaj persekutis nin; Vi mortigis, Vi ne kompatis.
43 Cobristes-vos de cólera para nos perseguir. Matastes sem piedade.
44 Vi kovris Vin per nubo, por ke ne atingu Vin la preĝo.
44 Numa nuvem vos envolvestes para impedir que a prece a atravessasse.
45 Vi faris nin balaindaĵo kaj abomenindaĵo inter la popoloj.
45 E de nós fizestes raspas, refugo das nações.
46 Malfermegis kontraŭ ni sian buŝon ĉiuj niaj malamikoj.
46 Contra nós abrem a boca todos os nossos inimigos.
47 Teruro kaj pereo trafis nin, ruinigo kaj malfeliĉo.
47 Fosso e terror - é o nosso quinhão, com ruínas e desolação.
48 Torentojn da akvo verŝas mia okulo pri la malfeliĉo de la filino de mia popolo.
48 Rios de lágrimas correm-me dos olhos, por causa da ruína da filha de meu povo.
49 Mia okulo fluigas kaj ne ĉesas, ne ekzistas por ĝi halto,
49 Não cessam meus olhos de chorar, porque não cessa {a desgraça},
50 Ĝis la Eternulo ekrigardos kaj ekvidos de la ĉielo.
50 até que do alto dos céus o Senhor desça seu olhar.
51 Mia okulo suferigas mian animon pri ĉiuj filinoj de mia urbo.
51 Minha alma se amargura, ao ver todas as filhas da minha cidade.
52 Senkaŭze ĉasas min kiel birdon miaj malamikoj;
52 Caçaram-me como a um pardal os que, sem razão, me odeiam.
53 Ili pereigas mian vivon en kavo, ili ĵetas sur min ŝtonojn.
53 Quiseram precipitar-me no fosso rolando uma pedra sobre mim.
54 Akvo leviĝis kontraŭ mian kapon, kaj mi diris:Mi tute pereis.
54 Acima de mim subiam as águas: Estou perdido!, exclamei.
55 Mi vokis Vian nomon, ho Eternulo, el la profunda kavo;
55 Invoquei, Senhor, o vosso nome do profundo fosso.
56 Vi aŭdis mian voĉon; ne kovru Vian orelon antaŭ mia vokado pri liberigo.
56 Ouvistes-me gritar: Não aparteis do meu chamado o vosso ouvido.
57 Vi alproksimiĝis, kiam mi vokis al Vi; Vi diris:Ne timu.
57 E vós viestes no dia em que vos invoquei e dissestes: Não tenhas medo!
58 Vi, ho Sinjoro, defendis mian juĝaferon; Vi liberigis mian vivon.
58 Defendestes, Senhor, a minha causa, e minha vida resgatastes.
59 Vi vidis, ho Eternulo, la maljustaĵon, kiun mi suferas; juĝu mian aferon.
59 Vistes, Senhor, o mal que me fizeram: fazei-me justiça.
60 Vi vidis ilian tutan venĝon, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi.
60 Vós vedes seus projetos vingativos e suas tramas contra mim.
61 Vi aŭdis ilian insultadon, ho Eternulo, ĉiujn iliajn intencojn kontraŭ mi,
61 Senhor, ouvistes suas injúrias e todos os seus conluios contra mim;
62 La parolojn de tiuj, kiuj leviĝis kontraŭ min, kaj iliajn pensojn kontraŭ mi dum la tuta tago.
62 As palavras de meus inimigos e o que sem cessar estão tramando contra mim.
63 Rigardu, kiam ili sidas kaj kiam ili leviĝas; mi ĉiam estas ilia rekantaĵo.
63 Observai-os: sentados ou de pé, fazem de mim objeto de suas canções.
64 Redonu al ili repagon, ho Eternulo, laŭ la faroj de iliaj manoj.
64 Dai-lhes, Senhor, a paga, o que merece o seu proceder.
65 Donu al ili doloron en la koro, sentigu al ili Vian malbenon.
65 Cegai-lhes o coração; feri-os com a vossa maldição;
66 Persekutu ilin en kolero, kaj ekstermu ilin el sub la ĉielo de la Eternulo.
66 persegui-os com vossa cólera, e exterminai-os do nosso universo, Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.