Jó 14

Biblu Ala ta Kuma (DYU) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Adamaden o adamaden, ni muso le k’a woro,
1 O homem nascido da mulher vive pouco tempo e é cheio de muitas misérias;
2 A bɛ wuri i ko yirifiyeren, nka a bɛ ja;
2 é como uma flor que germina e logo fenece, uma sombra que foge sem parar.
3 Ala, ele ɲa lɔnin bɛ o le ra ka to k’a kɔrɔsi wa!
3 E é sobre ele que abres os olhos, e o chamas a juízo contigo.
4 Jɔn le bɛ se ka fɛn saninyanin sɔrɔ fɛn saninyabari ra?
4 Quem fará sair o puro do impuro? Ninguém.
5 I n’a fɔ i ka adamaden si teredaw latigɛ ka ban, ani a karodaw,
5 Se seus dias estão contados, se em teu poder está o número dos seus meses, e fixado um limite que ele não ultrapassará,
6 o tuma i ɲa bɔ a ra k’a to a ye nɛnɛkiri dɔɔnin,
6 afasta dele os teus olhos; deixa-o até que acabe o seu dia como um trabalhador.
7 Jigi belen bɛ yiri fɛ,
7 Para uma árvore, há esperança; cortada, pode reverdecer, e os seus ramos brotam.
8 Hali ni a lilinw ka kɔrɔ dugukolo jukɔrɔ,
8 Quando sua raiz tiver envelhecido na terra, e seu tronco estiver morto no solo,
9 ni sumaya ka se a ma dɔrɔn, a bɛ nugu,
9 ao contato com a água, tornar-se-á verde de novo, e distenderá ramos como uma jovem planta.
10 Nka ni mɔgɔ sara, a baraka bɛɛ le bɛ ban pewu;
10 Mas quando o homem morre, fica estendido; o mortal expira; onde está ele?
11 Ayiwa, kɔgɔji ta ji bɛ jigi,
11 As águas correm do lago, o rio se esgota e seca;
12 O cogo ra ni mɔgɔ ka la saya sunɔgɔ ra, a tɛ wuri tuun;
12 assim o homem se deita para não mais levantar. Durante toda a duração dos céus, ele não despertará; jamais sairá de seu sono.
13 E, Ala, ni i tun bɛ sɔn ka ne dogo saya dibi ra,
13 Se, pelo menos, me escondesses na região dos mortos, ao abrigo, até que tua cólera tivesse passado, se me fixasses um limite em que te lembrasses de mim!
14 Ni mɔgɔ sara, yala a bɛ se ka ɲanamanya tuun wa?
14 Se um homem, uma vez morto, pudesse reviver! Todo o tempo de meu combate eu esperaria até que me viessem soerguer,
15 O ra i tun bɛna ne wele, ne tun bɛna i jaabi;
15 tu me chamarias e eu te responderia; estenderias a tua destra para a obra de tuas mãos.
16 O ra, i tun tɛna ne ta sentako kelen kelen bɛɛ jate,
16 Mas agora contas os meus passos, e observas todos os meus pecados;
17 I tun bɛna ne ta hakɛkow don bɔrɔ dɔ kɔnɔ k’a dasiri,
17 tu selaste como num saco os meus crimes, puseste um sinal sobre minhas iniqüidades.
18 Nka kuruw bɛ ben ka yɛrɛgɛ,
18 Mas a montanha acaba por cair, e o rochedo desmorona longe de seu lugar;
19 Ji bɛ woyo kabakuru kan ka to ka dɔ bɔ a ra cogo min na,
19 as águas escavam a pedra, o aluvião leva a terra móvel; assim aniquilas a esperança do homem.
20 I bɛ ben a kan k’a kɛrɛ siɲaga kelen dɔrɔn ka se a ra, a bɛ tɛmɛ;
20 Tu o pões por terra; ele se vai embora para sempre; tu o desfiguras e o mandas embora.
21 Yala mɔgɔw bɛna a denw bonya a kɔ yan wa? A tɛ se ka o lɔn.
21 Estejam os seus filhos honrados, ele o ignora; sejam eles humilhados, não faz caso.
22 Sɛgɛ min b’a yɛrɛ farisogo kan, a bɛ o dɔrɔn le lɔn,
22 É somente por ele que sua carne sofre; sua alma só se lamenta por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.