Jó 29
Dutch (DUTCH) vs ARC
1 En Job ging voort zijn spreuk op te heffen, en zeide:
1 E, prosseguindo Jó em sua parábola, disse:
2 Och, of ik ware, gelijk in de vorige maanden, gelijk in de dagen, toen God mij bewaarde!
2 Ah! Quem me dera ser como eu fui nos meses passados, como nos dias em que Deus me guardava!
3 Toen Hij Zijn lamp deed schijnen over mijn hoofd, en ik bij Zijn licht de duisternis doorwandelde;
3 Quando fazia resplandecer a sua candeia sobre a minha cabeça, e eu, com a sua luz, caminhava pelas trevas;
4 Gelijk als ik was in de dagen mijner jonkheid, toen Gods verborgenheid over mijn tent was;
4 como era nos dias da minha mocidade, quando o segredo de Deus estava sobre a minha tenda;
5 Toen de Almachtige nog met mij was, en mijn jongens rondom mij;
5 quando o Todo-Poderoso ainda estava comigo, e os meus meninos, em redor de mim;
6 Toen ik mijn gangen wies in boter, en de rots bij mij oliebeken uitgoot;
6 quando lavava os meus passos em manteiga, e da rocha me corriam ribeiros de azeite;
7 Toen ik uitging naar de poort door de stad, toen ik mijn stoel op de straat liet bereiden.
7 quando saía para a porta da cidade e na praça fazia preparar a minha cadeira.
8 De jongens zagen mij, en verstaken zich, en de stokouden rezen op en stonden.
8 Os moços me viam e se escondiam; e os idosos se levantavam e se punham em pé;
9 De oversten hielden de woorden in, en leiden de hand op hun mond.
9 os príncipes continham as suas palavras e punham a mão sobre a boca;
10 De stem der vorsten verstak zich, en hun tong kleefde aan hun gehemelte.
10 a voz dos chefes se escondia, e a sua língua se pegava ao seu paladar;
11 Als een oor mij hoorde, zo hield het mij gelukzalig; als mij een oog zag, zo getuigde het van mij.
11 ouvindo- me algum ouvido, me tinha por bem-aventurado; vendo- me algum olho, dava testemunho de mim;
12 Want ik bevrijdde den ellendige, die riep, en den wees, die geen helper had.
12 porque eu livrava o miserável, que clamava, como também o órfão que não tinha quem o socorresse.
13 De zegen desgenen, die verloren ging, kwam op mij; en het hart der weduwe deed ik vrolijk zingen.
13 A bênção do que ia perecendo vinha sobre mim, e eu fazia que rejubilasse o coração da viúva.
14 Ik bekleedde mij met gerechtigheid, en zij bekleedde mij; mijn oordeel was als een mantel en vorstelijke hoed.
14 Cobria-me de justiça, e ela me servia de veste; como manto e diadema era o meu juízo.
15 Den blinden was ik tot ogen, en den kreupelen was ik tot voeten.
15 Eu era o olho do cego e os pés do coxo;
16 Ik was den nooddruftigen een vader; en het geschil, dat ik niet wist, dat onderzocht ik.
16 dos necessitados era pai e as causas de que não tinha conhecimento inquiria com diligência;
17 En ik verbrak de baktanden des verkeerden, en wierp den roof uit zijn tanden.
17 e quebrava os queixais do perverso e dos seus dentes tirava a presa.
18 En ik zeide: Ik zal in mijn nest den geest geven, en ik zal de dagen vermenigvuldigen als het zand.
18 E dizia: no meu ninho expirarei e multiplicarei os meus dias como a areia.
19 Mijn wortel was uitgebreid aan het water, en dauw vernachtte op mijn tak.
19 A minha raiz se estendia junto às águas, e o orvalho fazia assento sobre os meus ramos;
20 Mijn heerlijkheid was nieuw bij mij, en mijn boog veranderde zich in mijn hand.
20 a minha honra se renovava em mim, e o meu arco se reforçava na minha mão.
21 Zij hoorden mij aan, en wachtten, en zwegen op mijn raad.
21 Ouvindo-me, esperavam e em silêncio atendiam ao meu conselho.
22 Na mijn woord spraken zij niet weder, en mijn rede drupte op hen.
22 Acabada a minha palavra, não replicavam, e minhas razões destilavam sobre eles;
23 Want zij wachtten naar mij, gelijk naar den regen, en sperden hun mond open, als naar den spaden regen.
23 porque me esperavam como à chuva; e abriam a boca como à chuva tardia.
24 Lachte ik hun toe, zij geloofden het niet; en het licht mijns aangezichts deden zij niet nedervallen.
24 Se me ria para eles, não o criam e não faziam abater a luz do meu rosto;
25 Verkoos ik hun weg, zo zat ik bovenaan, en woonde als een koning onder de benden, als een, die treurigen vertroost.
25 se eu escolhia o seu caminho, assentava-me como chefe; e habitava como rei entre as suas tropas, como aquele que consola os que pranteiam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.