Jó 30
Veren's Contemporary Bible (BULVEREN) vs NVI
1 Но сега ми се подсмиват по-младите на дни от мен, чиито бащи аз бих отхвърлил на стадото си с кучетата да поставя.
1 "Mas agora eles zombam de mim, homens mais jovens que eu, homens cujos pais eu teria rejeitado, não lhes permitindo sequer estar com os cães de guarda do rebanho.
2 Наистина, за какво ми е силата на ръцете им, в които зрелостта загива?
2 De que me serviria a força de suas mãos, já que desapareceu o seu vigor?
3 Те са измършавели от недоимък и глад и гризат корените на безводната земя, отпреди във пустош и опустошение,
3 Desfigurados de tanta necessidade e fome, perambulavam pela terra ressequida, em sombrios e devastados desertos.
4 между храстите те късат слез и корени на хвойна им е хлябът.
4 Nos campos de mato rasteiro colhiam ervas, e a raiz da giesta era a sua comida.
5 Те бяха изгонени от обществото и викаха по тях като крадец.
5 Da companhia dos amigos foram expulsos aos gritos, como se fossem ladrões.
6 Живееха в ужасни долини, в дупки на земята и скалите.
6 Foram forçados a morar nos leitos secos dos rios, entre as rochas e nos buracos da terra.
7 Ревяха между храстите и се събираха под тръни.
7 Rugiam entre os arbustos e se encolhiam sob a vegetação.
8 Синове на безумни и синове на безименни, те бяха изгонени с бич от земята.
8 Prole desprezível e sem nome, foram expulsos da terra.
9 А сега аз им станах подигравателна песен, да, станах им за приказка.
9 "E agora os filhos deles zombam de mim com suas canções; tornei-me um provérbio entre eles.
10 Те се отвращават от мен, държат се далеч от мен, не се свенят да плюят на лицето ми.
10 Eles me detestam e se mantêm à distância; não hesitam em cuspir em meu rosto.
11 Понеже Бог развързал е въжетата на шатрата и ме е унижил, и те са се разюздали пред мен.
11 Agora que Deus afrouxou a corda do meu arco e me afligiu, eles ficam sem freios na minha presença.
12 Отдясно ми надигат се изчадия, краката ми изблъскват и гибелните си пътеки против мен прокарват.
12 À direita os embrutecidos me atacam; preparam armadilhas para os meus pés, e constroem rampas de cerco contra mim.
13 Разбиват пътя ми, злощастието ми увеличават без помощник.
13 Destroem o meu caminho; conseguem destruir-me, sem a ajuda de ninguém.
14 Идват като през широк пролом, опустошително връхлитат.
14 Avançam como através de uma grande brecha; arrojam-se entre as ruínas.
15 Ужаси насочват се към мен, достойнството ми гонят като вятър и благополучието ми премина като облак.
15 Pavores apoderam-se de mim; a minha dignidade é levada como pelo vento, a minha segurança se desfaz como nuvem.
16 И сега душата ми излива се във мен, постигнаха ме скръбни дни.
16 "E agora esvai-se a minha vida; estou preso a dias de sofrimento.
17 Нощта пронизва костите ми в мен и болки ме разяждат, не престават.
17 A noite penetra os meus ossos; minhas dores me corroem sem cessar.
18 С голяма сила дрехата ми се изменя, стяга ме като яката на хитона ми.
18 Em seu grande poder Deus é como a minha roupa; ele me envolve como a gola da minha veste.
19 В калта ме е захвърлил и аз съм станал като прах и пепел.
19 Lança-me na lama, e sou reduzido a pó e cinza.
20 Викам към Теб, но не ми отговаряш, стоя, и ме забелязваш.
20 "Clamo a ti, ó Deus, mas não respondes; fico de pé, mas apenas olhas para mim.
21 Превърнал си се във жесток към мен, със силната Си ръка ме преследваш.
21 Contra mim te voltas com dureza e me atacas com a força de tua mão.
22 Издигаш ме да яздя вятъра, в гърма на бурята ме разпиляваш —
22 Tu me apanhas e me levas contra o vento, e me jogas de um lado a outro na tempestade.
23 защото зная, че ще ме докараш до смъртта и до дома, определен за всички живи.
23 Sei que me farás descer até a morte, ao lugar destinado a todos os viventes.
24 Но в падането си човек не простира ли ръка и в бедствието си не вика ли?
24 "A verdade é que ninguém dá a mão ao homem arruinado, quando este, em sua aflição, grita por socorro.
25 Аз не плаках ли за онзи, който беше в тежки дни, и душата ми не се ли наскърби за сиромаха?
25 Não é certo que chorei por causa dos que passavam dificuldade? E que a minha alma entristeceu-se por causa dos pobres?
26 Добро очаквах — зло дойде; и чаках светлина, но дойде мрак.
26 Mesmo assim, quando eu esperava o bem, veio o mal; quando eu procurava luz, vieram trevas.
27 Врят вътрешностите ми, не почиват; постигнаха ме скръбни дни.
27 Nunca pára a agitação dentro de mim; dias de sofrimento me confrontam.
28 Вървя скърбящ, без слънце; в събранието ставам, викам.
28 Perambulo escurecido, mas não pelo sol; levanto-me na assembléia e clamo por ajuda.
29 На чакалите аз станах брат и на камилоптиците — другар.
29 Tornei-me irmão dos chacais, companheiro das corujas.
30 Кожата ми почерня на мен и костите ми изгарят от огън.
30 Minha pele escurece e cai; meu corpo queima de febre.
31 Арфата ми стана на ридание и флейтата ми — глас на оплаквачи.
31 Minha harpa está afinada para cantos fúnebres, e minha flauta para o som de pranto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.