Jó 30
Veren's Contemporary Bible (BULVEREN) vs NTLH
1 Но сега ми се подсмиват по-младите на дни от мен, чиито бащи аз бих отхвърлил на стадото си с кучетата да поставя.
1 “Mas agora homens mais moços do que eu zombam de mim. Os pais deles não valem nada; eu não poria essa gente nem com os cachorros que cuidam do meu rebanho.
2 Наистина, за какво ми е силата на ръцете им, в които зрелостта загива?
2 De que me serviria a força dos seus braços? São homens magros,
3 Те са измършавели от недоимък и глад и гризат корените на безводната земя, отпреди във пустош и опустошение,
3 enfraquecidos de tanto passar fome e miséria. À noite, na solidão de lugares desertos, eles têm de roer raízes secas.
4 между храстите те късат слез и корени на хвойна им е хлябът.
4 Pegam ervas e cascas de árvores e se alimentam de raízes que não servem para comer.
5 Те бяха изгонени от обществото и викаха по тях като крадец.
5 São expulsos do meio das pessoas, que os espantam, aos gritos, como se eles fossem ladrões.
6 Живееха в ужасни долини, в дупки на земята и скалите.
6 Têm de morar em barrancos medonhos, em cavernas ou nas rochas.
7 Ревяха между храстите и се събираха под тръни.
7 Uivam no meio das moitas e se ajuntam debaixo dos espinheiros.
8 Синове на безумни и синове на безименни, те бяха изгонени с бич от земята.
8 Raça inútil, gente sem nome, são enxotados do país.
9 А сега аз им станах подигравателна песен, да, станах им за приказка.
9 “Mas agora essa gente vem e zomba de mim; para eles eu não passo de uma piada.
10 Те се отвращават от мен, държат се далеч от мен, не се свенят да плюят на лицето ми.
10 Sentem nojo de mim e se afastam e chegam até a me cuspir na cara.
11 Понеже Бог развързал е въжетата на шатрата и ме е унижил, и те са се разюздали пред мен.
11 Deus me enfraqueceu e me humilhou, e por isso, furiosos, eles se viram contra mim.
12 Отдясно ми надигат се изчадия, краката ми изблъскват и гибелните си пътеки против мен прокарват.
12 Essa raça de gente ruim me ataca, me faz correr e procura acabar comigo.
13 Разбиват пътя ми, злощастието ми увеличават без помощник.
13 Eles não deixam que eu fuja, procuram me destruir, e ninguém os faz parar.
14 Идват като през широк пролом, опустошително връхлитат.
14 Entram por uma brecha da muralha e no meio das ruínas se jogam contra mim.
15 Ужаси насочват се към мен, достойнството ми гонят като вятър и благополучието ми премина като облак.
15 Eu fico apavorado. A minha honra foi como que varrida para longe pelo vento; a minha prosperidade passou como se fosse uma nuvem.
16 И сега душата ми излива се във мен, постигнаха ме скръбни дни.
16 “Agora já não tenho vontade de viver; o desespero tomou conta de mim.
17 Нощта пронизва костите ми в мен и болки ме разяждат, не престават.
17 De noite os ossos me doem muito; a dor que me atormenta não para.
18 С голяма сила дрехата ми се изменя, стяга ме като яката на хитона ми.
18 Deus me agarrou pela garganta com tanta violência, que desarrumou a minha roupa.
19 В калта ме е захвърлил и аз съм станал като прах и пепел.
19 Ele me atirou na lama; eu não valho mais do que o pó ou a cinza.
20 Викам към Теб, но не ми отговаряш, стоя, и ме забелязваш.
20 “Ó Deus, eu clamo pedindo a tua ajuda, e não me respondes; eu oro a ti, e não te importas comigo.
21 Превърнал си се във жесток към мен, със силната Си ръка ме преследваш.
21 Tu me tratas com crueldade e me persegues com todo o teu poder.
22 Издигаш ме да яздя вятъра, в гърма на бурята ме разпиляваш —
22 Fazes com que o vento me carregue e numa tempestade violenta me jogas de um lado para outro.
23 защото зная, че ще ме докараш до смъртта и до дома, определен за всички живи.
23 Bem sei que me levarás à Terra da Morte, o lugar de encontro marcado para todos os vivos.
24 Но в падането си човек не простира ли ръка и в бедствието си не вика ли?
24 Por que atacas um homem arruinado, que não pode fazer nada, a não ser pedir piedade?
25 Аз не плаках ли за онзи, който беше в тежки дни, и душата ми не се ли наскърби за сиромаха?
25 Por acaso, não chorei com as pessoas aflitas? Será que não tive pena dos pobres?
26 Добро очаквах — зло дойде; и чаках светлина, но дойде мрак.
26 Eu esperava a felicidade, e veio a desgraça; eu aguardava a luz, e chegou a escuridão.
27 Врят вътрешностите ми, не почиват; постигнаха ме скръбни дни.
27 “O meu coração está agitado e não descansa; só tenho vivido dias de aflição.
28 Вървя скърбящ, без слънце; в събранието ставам, викам.
28 Levo uma vida triste, como um dia sem sol; eu me levanto diante de todos e peço ajuda.
29 На чакалите аз станах брат и на камилоптиците — другар.
29 A minha voz é um gemido triste, como os uivos do lobo ou os gritos do avestruz.
30 Кожата ми почерня на мен и костите ми изгарят от огън.
30 A minha pele está ficando preta, e o meu corpo queima de febre.
31 Арфата ми стана на ридание и флейтата ми — глас на оплаквачи.
31 Eu costumava ouvir a música alegre de liras e flautas, mas agora só escuto gente chorando e soluçando.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.