Jó 19
Veren's Contemporary Bible (BULVEREN) vs NTLH
1 Тогава Йов отговори и каза:
1 Então em resposta Jó disse:
2 Докога ще измъчвате душата ми и с думи ще ме съкрушавате?
2 “Até quando vocês vão ficar me atormentando e me ferindo com as suas palavras?
3 Вече десет пъти стана да ме укорявате, не се срамувате да ме обиждате.
3 Vocês já me insultaram várias vezes. Será que não se envergonham de me tratar tão mal?
4 И ако наистина съм съгрешил, грешката ми с мен остава.
4 Mesmo que eu fosse culpado, será que o meu erro prejudicaria vocês?
5 Ако наистина ще се големеете против мен и ще хвърляте против мен позора ми,
5 Vocês pensam que são melhores do que eu e acham que a minha desgraça prova que sou culpado.
6 знайте тогава, че Бог е изкривил правото ми и с мрежата Си ме е заобиколил.
6 “Pois fiquem sabendo que Deus foi injusto comigo; foi ele que armou uma armadilha para me pegar.
7 Ето, аз викам: Неправда! — но няма кой да ме чуе; крещя за помощ, но няма правосъдие.
7 Eu protesto contra a sua violência, mas ninguém me ouve; eu peço ajuda, porém não existe justiça.
8 Той е преградил пътя ми, така че не мога да мина, и е сложил тъмнина в пътеките ми.
8 Deus fechou o meu caminho com um muro, de modo que não consigo passar; ele cobriu de escuridão os meus caminhos.
9 Съблякъл ме е от славата ми и е отнел венеца от главата ми.
9 Deus tirou toda a minha riqueza e destruiu a boa fama que eu tinha.
10 Отвсякъде ме съкрушава и аз преминавам; и е изкоренил надеждата ми като дърво.
10 Ele me atacou por todos os lados até acabar comigo e arrancou pelas raízes a minha esperança.
11 Разпалил е и яростта Си против мен, счита ме като един от враговете Си.
11 A sua ira contra mim queimou como fogo; ele me tratou como se eu fosse um inimigo.
12 Полковете Му настъпват заедно и построяват пътя си срещу мен, разполагат се на стан около шатрата ми.
12 Ele me atacou com desgraças; como se fossem tropas, elas cavaram trincheiras e acamparam em volta da minha casa.
13 Отдалечил е от мен братята ми и познатите ми напълно се отчуждиха от мен.
13 “Deus fez com que os meus irmãos me abandonassem; os meus conhecidos me tratam como se eu fosse um estranho.
14 Роднините ми ме оставиха и близките ми ме забравиха.
14 Os meus parentes se afastaram; os meus amigos não lembram mais de mim.
15 Домашните ми и слугините ми ме считат за чужд, в очите им съм чужденец.
15 Os meus hóspedes fazem de conta que não me conhecem; as minhas empregadas me tratam como se eu fosse um estrangeiro.
16 Викам слугата си, но той не отговаря, моля го с устата си.
16 Chamo um empregado, e ele não me atende, nem mesmo quando peço alguma coisa por favor.
17 Дъхът ми е противен на жена ми и молбите ми — на децата на майчината ми утроба.
17 A minha mulher não tolera o mau cheiro da minha boca; os meus irmãos têm nojo de mim.
18 Дори и малките деца ме презират, ставам и те говорят против мен.
18 Até as crianças me desprezam; assim que me levanto, já estão zombando de mim.
19 Всичките ми близки се отвращават от мен и онези, които обичам, се обърнаха против мен.
19 Todos os meus amigos íntimos me detestam; as pessoas que eu mais estimo estão contra mim.
20 Костите ми залепват за кожата ми и плътта ми, отървах се само с кожата на зъбите си.
20 Virei pele e osso; mal consigo ir vivendo.
21 Съжалете ме, съжалете ме, вие, приятели мои, защото Божията ръка до мен се допря!
21 Meus amigos, tenham pena de mim, pois foi a mão de Deus que me feriu.
22 Защо ме преследвате като Бог и не се насищате с плътта ми?
22 Por que vocês me perseguem como Deus me persegue? Por que não param de me atormentar?
23 О, да се напишеха думите ми! Да се запишеха в книга!
23 “Como gostaria que as minhas palavras fossem escritas, que fossem escritas num livro!
24 Да бяха издълбани на скала навеки с желязна писалка и олово!
24 Ou que com uma ponteira de ferro elas fossem gravadas para sempre no chumbo ou na pedra!
25 Защото зная, че е жив Изкупителят ми, и че в последното време ще застане на земята.
25 Pois eu sei que o meu defensor vive; no fim, ele virá me defender aqui na terra.
26 И след като изтлее кожата ми, пак от плътта си ще видя Бога,
26 Mesmo que a minha pele seja toda comida pela doença, ainda neste corpo eu verei a Deus.
27 когото сам аз ще видя и моите очите ще гледат, но не като чужденец. Вътрешностите ми вътре в мен топят се.
27 Eu o verei com os meus olhos; os meus olhos o verão, e ele não será um estranho para mim. E desejo tanto que isso aconteça!
28 Като казвате: Как ще го гоним? — и че коренът на това се намира в мен —
28 “Vocês dizem: ‘Como foi que nós o atormentamos? A causa desta desgraça está nele mesmo.’
29 тогава бойте се от меча, защото гневът носи наказанието на меча, за да познаете, че има съд.
29 Mas tenham medo da espada, a espada com que Deus castiga a maldade. Fiquem sabendo que há alguém que nos julga.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.