Lamentações 5
Parnai Yiang Sursĩ - Kinh Thánh tiếng Bru (BRU) vs NTLH
1 Ơ Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia sanhữ tễ máh ranáq khoiq toâq pỡ tỗp hếq!
1 Ó Senhor Deus, lembra do que nos aconteceu; olha para nós e vê a nossa desgraça.
2 Máh mun hếq khoiq ỡt tâng talang atĩ cũai hếq tỡ nai hữm,
2 A nossa terra está nas mãos de estrangeiros, e em nossas casas mora gente estranha.
3 Máh mpoaq hếq khoiq cũai par‑ũal cachĩt táh nheq;
3 Somos órfãos de pai; as nossas mães ficaram viúvas.
4 Máh dỡq hếq nguaiq la cóq chỡng,
4 Temos de comprar a nossa própria água de beber; temos de pagar pela nossa própria lenha.
5 Máh cũai padâm níc hếq;
5 Os nossos inimigos nos tratam com dureza; estamos esgotados, porém não nos deixam descansar.
6 Hếq cóq pỡq susễq tễ cũai Ê-yip-tô cớp cũai Asi-ria,
6 Para termos o que comer, precisamos pedir, estendendo as mãos aos egípcios e aos assírios.
7 Máh achúc achiac hếq khoiq táq lôih,
7 Os nossos antepassados pecaram e não existem mais, e nós sofremos por causa dos seus pecados.
8 Sanua máh cũai sốt hếq, la moang cũai tachoât;
8 Somos governados por escravos, e não há ninguém que nos livre das suas mãos.
9 Máh cũai cachĩt cũai ỡt níc yáng tiah vil,
9 Corremos perigo para conseguir alimento, pois os bandidos do deserto nos atacam sem dó.
10 Ŏ́c panhieih khlac táq yỗn tỗ chác hếq cỡt rang‑ĩ,
10 A fome nos faz queimar de febre, de modo que a nossa pele fica quente como um forno.
11 Noau parlưi máh mansễm tỗp hếq pỡ cóh Si-ôn,
11 Em Jerusalém e nas cidades de Judá, mulheres e moças foram violentadas.
12 Máh cũai sốt khoiq noau cỗp dững ayŏ́ng tacong,
12 Os inimigos enforcaram os nossos líderes e desrespeitaram os nossos velhos.
13 Máh tatoam tễ tỗp hếq noau ễp yỗn ĩat táq bỗt;
13 Os nossos moços são forçados a trabalhar pesado nos moinhos; os meninos tropeçam, carregando feixes de lenha.
14 Máh cũai thâu tỡ bữn tacu sarhống noâng cheq ngoah toong viang vil,
14 Os velhos não fazem mais as suas rodinhas nas praças, e os moços já não cantam mais.
15 Ŏ́c bũi óh pỡq nheq chơ tễ dỡi tamoong hếq,
15 A alegria fugiu do nosso coração; em lugar das nossas danças, ficou a tristeza.
16 Hếq tỡ bữn sốt noâng cruang hếq;
16 Nada sobrou daquilo que era o nosso orgulho. Nós pecamos e estamos condenados.
17 Mứt pahỡm hếq cỡt ngua lambốh la cỗ tian tễ máh ranáq ki;
17 O nosso coração está doente, e as lágrimas escurecem a nossa visão,
18 la cỗ tian cóh Si-ôn cỡt rangual cớp ŏ́q cũai ỡt,
18 porque o monte Sião está abandonado, e as raposas andam pelas ruínas.
19 Ơ Yiang Sursĩ ơi! Anhia la Puo ca ndỡm toau sốt nheq dỡi.
19 Mas tu, ó Senhor , reinas para sempre, tu dominas as gentes de todos os tempos.
20 Cỗ nŏ́q anhia táh hếq dũn?
20 Por que nos abandonaste por tanto tempo? Será que lembrarás de nós outra vez?
21 Ơ Yiang Sursĩ ơi! Sễq anhia toâq ayông loah tỗp hếq.
21 Faze com que voltemos a ti, ó Senhor , sim, faze-nos voltar! Faze com que a nossa vida seja outra vez como era antes.
22 Nŏ́q sanua, anhia táh loâng tỗp hếq tỡ?
22 Ou será que nos rejeitaste para sempre? Será que a tua
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.