Jó 41

1933/1953 Afrikaans Bybel (AFR3353) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Niemand is so vermetel, dat hy hom durf terg nie; wie is hy dan wat voor My sou standhou?
1 Poderás tu fisgar Leviatã com um anzol, e amarrar-lhe a língua com uma corda?
2 Wie het eerste aan My gegee, dat Ek hom moet vergelde? Wat onder die ganse hemel is, is myne.
2 Serás capaz de passar um junco em suas ventas, ou de furar-lhe a mandíbula com um gancho?
3 Ek wil nie swyg oor sy lede en hoe dit staan met sy kragsvolheid en die skoonheid van sy uitrusting nie.
3 Ele te fará muitos rogos, e te dirigirá palavras ternas?
4 Wie het die boonste van sy pantser opgelig? In sy dubbele gebit -- wie kan daarin deurdring?
4 Concluirá ele um pacto contigo, a fim de que faças dele sempre teu escravo?
5 Die deure van sy gesig -- wie het dit geopen? Rondom sy tande is verskrikking.
5 Brincarás com ele como com um pássaro, ou atá-lo-ás para divertir teus filhos?
6 'n Voorwerp van trots is die groewe van die skilde, verseël met 'n vaste seël.
6 Será ele vendido por uma sociedade de pescadores, e dividido entre os negociantes?
7 Die een is so naby die ander, dat die wind daar nie tussenin kan kom nie.
7 Crivar-lhe-ás a pele de dardos, fincar-lhe-ás um arpão na cabeça?
8 Hulle kleef aanmekaar, hou aanmekaar vas, onafskeibaar.
8 Tenta pôr a mão nele, sempre te lembrarás disso, e não recomeçarás.
9 Sy genies laat lig skitter, en sy oë is soos die ooglede van die dageraad.
9 Tua esperança será lograda, bastaria seu aspecto para te arrasar.
10 Uit sy mond kom fakkels, spat vuurvonke uit.
10 Ninguém é bastante ousado para provocá-lo; quem lhe resistiria face a face?
11 Uit sy neusgate kom rook, soos uit 'n kokende pot met biesiesvuur daarby.
11 Quem pôde afrontá-lo e sair com vida, debaixo de toda a extensão do céu?
12 Sy asem laat kole ontvlam, en 'n vlam gaan uit sy mond.
12 Não quero calar {a glória} de seus membros, direi seu vigor incomparável.
13 In sy nek woon sterkte, en voor hom uit spring ontsteltenis.
13 Quem levantou a dianteira de sua couraça? Quem penetrou na dupla linha de sua dentadura?
14 Die klompe van sy vleis is vas aanmekaar, aan hom vasgegiet, onbeweeglik.
14 Quem lhe abriu os dois batentes da goela, em que seus dentes fazem reinar o terror?
15 Sy hart is hard soos 'n klip, ja, hard soos die onderste meulsteen.
15 Sua costa é um aglomerado de escudos, cujas juntas são estreitamente ligadas;
16 As hy hom oplig, word die magtiges bang; van verbystering raak hulle buite hulself.
16 uma toca a outra, o ar não passa por entre elas;
17 Raak iemand hom met die swaard -- dit hou nie stand nie; geen spies, lans of assegaai nie.
17 uma adere tão bem à outra, que são encaixadas sem se poderem desunir.
18 Yster is vir hom soos strooi; koper soos hout wat vergaan het.
18 Seu espirro faz jorrar a luz, seus olhos são como as pálpebras da aurora.
19 Die pyl laat hom nie vlug nie; slingerstene word vir hom soos stoppels.
19 De sua goela saem chamas, escapam centelhas ardentes.
20 Knopkieries is vir hom soos stoppels, en hy lag oor die gesuis van die lans.
20 De suas ventas sai uma fumaça, como de uma marmita que ferve entre chamas.
21 Onderaan hom is spits skerwe: hy sprei 'n ware dorsslee uit op die modder.
21 Seu hálito queima como brasa, a chama jorra de sua goela.
22 Hy laat die diepte kook soos 'n pot; die waterplas maak by soos 'n kokende salfpot.
22 Em seu pescoço reside a força, diante dele salta o espanto.
23 Agter hom verlig hy die pad: 'n mens sou die watervloed aansien vir grys hare.
23 As barbelas de sua carne são aderentes, esticadas sobre ele, inabaláveis.
24 Sy gelyke is daar op die aarde nie, die skepsel sonder vrees.
24 Duro como a pedra é seu coração, sólido como a mó fixa de um moinho.
25 Hy kyk alles aan wat hoog is; hy is koning oor al die trotse roofdiere.
25 Quando se levanta, tremem as ondas, as vagas do mar se afastam.
26 — ausente —
26 Se uma espada o toca, ela não resiste, nem a lança, nem a azagaia, nem o dardo.
27 — ausente —
27 O ferro para ele é palha; o bronze, pau podre.
28 — ausente —
28 A flecha não o faz fugir, as pedras da funda são palhinhas para ele.
29 — ausente —
29 O martelo lhe parece um fiapo de palha; ri-se do assobio da azagaia.
30 — ausente —
30 Seu ventre é coberto de cacos de vidro pontudos, é uma grade de ferro que se estende sobre a lama.
31 — ausente —
31 Faz ferver o abismo como uma panela, faz do mar um queimador de perfumes.
32 — ausente —
32 Deixa atrás de si um sulco brilhante, como se o abismo tivesse cabelos brancos.
33 — ausente —
33 Não há nada igual a ele na terra, pois foi feito para não ter medo de nada;
34 — ausente —
34 afronta tudo o que é elevado, é o rei dos mais orgulhosos animais.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.