Jó 41

1933/1953 Afrikaans Bybel (AFR3353) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Niemand is so vermetel, dat hy hom durf terg nie; wie is hy dan wat voor My sou standhou?
1 Poderás tirar com anzol o leviatã, ou ligarás a sua língua com uma corda?
2 Wie het eerste aan My gegee, dat Ek hom moet vergelde? Wat onder die ganse hemel is, is myne.
2 Podes pôr um anzol no seu nariz, ou com um gancho furar a sua queixada?
3 Ek wil nie swyg oor sy lede en hoe dit staan met sy kragsvolheid en die skoonheid van sy uitrusting nie.
3 Porventura multiplicará as súplicas para contigo, ou brandamente falará?
4 Wie het die boonste van sy pantser opgelig? In sy dubbele gebit -- wie kan daarin deurdring?
4 Fará ele aliança contigo, ou o tomarás tu por servo para sempre?
5 Die deure van sy gesig -- wie het dit geopen? Rondom sy tande is verskrikking.
5 Brincarás com ele, como se fora um passarinho, ou o prenderás para tuas meninas?
6 'n Voorwerp van trots is die groewe van die skilde, verseël met 'n vaste seël.
6 Os teus companheiros farão dele um banquete, ou o repartirão entre os negociantes?
7 Die een is so naby die ander, dat die wind daar nie tussenin kan kom nie.
7 Encherás a sua pele de ganchos, ou a sua cabeça com arpões de pescadores?
8 Hulle kleef aanmekaar, hou aanmekaar vas, onafskeibaar.
8 Põe a tua mão sobre ele, lembra-te da peleja, e nunca mais tal intentarás.
9 Sy genies laat lig skitter, en sy oë is soos die ooglede van die dageraad.
9 Eis que é vã a esperança de apanhá-lo; pois não será o homem derrubado só ao vê-lo?
10 Uit sy mond kom fakkels, spat vuurvonke uit.
10 Ninguém há tão atrevido, que a despertá-lo se atreva; quem, pois, é aquele que ousa erguer-se diante de mim?
11 Uit sy neusgate kom rook, soos uit 'n kokende pot met biesiesvuur daarby.
11 Quem primeiro me deu, para que eu haja de retribuir-lhe? Pois o que está debaixo de todos os céus é meu.
12 Sy asem laat kole ontvlam, en 'n vlam gaan uit sy mond.
12 Não me calarei a respeito dos seus membros, nem da sua grande força, nem a graça da sua compostura.
13 In sy nek woon sterkte, en voor hom uit spring ontsteltenis.
13 Quem descobrirá a face da sua roupa? Quem entrará na sua couraça dobrada?
14 Die klompe van sy vleis is vas aanmekaar, aan hom vasgegiet, onbeweeglik.
14 Quem abrirá as portas do seu rosto? Pois ao redor dos seus dentes está o terror.
15 Sy hart is hard soos 'n klip, ja, hard soos die onderste meulsteen.
15 As suas fortes escamas são o seu orgulho, cada uma fechada como com selo apertado.
16 As hy hom oplig, word die magtiges bang; van verbystering raak hulle buite hulself.
16 Uma à outra se chega tão perto, que nem o ar passa por entre elas.
17 Raak iemand hom met die swaard -- dit hou nie stand nie; geen spies, lans of assegaai nie.
17 Umas às outras se ligam; tanto aderem entre si, que não se podem separar.
18 Yster is vir hom soos strooi; koper soos hout wat vergaan het.
18 Cada um dos seus espirros faz resplandecer a luz, e os seus olhos são como as pálpebras da alva.
19 Die pyl laat hom nie vlug nie; slingerstene word vir hom soos stoppels.
19 Da sua boca saem tochas; faíscas de fogo saltam dela.
20 Knopkieries is vir hom soos stoppels, en hy lag oor die gesuis van die lans.
20 Das suas narinas procede fumaça, como de uma panela fervente, ou de uma grande caldeira.
21 Onderaan hom is spits skerwe: hy sprei 'n ware dorsslee uit op die modder.
21 O seu hálito faz incender os carvões; e da sua boca sai chama.
22 Hy laat die diepte kook soos 'n pot; die waterplas maak by soos 'n kokende salfpot.
22 No seu pescoço reside a força; diante dele até a tristeza salta de prazer.
23 Agter hom verlig hy die pad: 'n mens sou die watervloed aansien vir grys hare.
23 Os músculos da sua carne estão pegados entre si; cada um está firme nele, e nenhum se move.
24 Sy gelyke is daar op die aarde nie, die skepsel sonder vrees.
24 O seu coração é firme como uma pedra e firme como a mó de baixo.
25 Hy kyk alles aan wat hoog is; hy is koning oor al die trotse roofdiere.
25 Levantando-se ele, tremem os valentes; em razão dos seus abalos se purificam.
26 — ausente —
26 Se alguém lhe tocar com a espada, essa não poderá penetrar, nem lança, dardo ou flecha.
27 — ausente —
27 Ele considera o ferro como palha, e o cobre como pau podre.
28 — ausente —
28 A seta o não fará fugir; as pedras das fundas se lhe tornam em restolho.
29 — ausente —
29 As pedras atiradas são para ele como arestas, e ri-se do brandir da lança;
30 — ausente —
30 Debaixo de si tem conchas pontiagudas; estende-se sobre coisas pontiagudas como na lama.
31 — ausente —
31 As profundezas faz ferver, como uma panela; torna o mar como uma vasilha de ungüento.
32 — ausente —
32 Após si deixa uma vereda luminosa; parece o abismo tornado em brancura de cãs.
33 — ausente —
33 Na terra não há coisa que se lhe possa comparar, pois foi feito para estar sem pavor.
34 — ausente —
34 Ele vê tudo que é alto; é rei sobre todos os filhos da soberba.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.