Jó 41

1933/1953 Afrikaans Bybel (AFR3353) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Niemand is so vermetel, dat hy hom durf terg nie; wie is hy dan wat voor My sou standhou?
1 Podes tu, com anzol, apanhar o crocodilo ou lhe travar a língua com uma corda?
2 Wie het eerste aan My gegee, dat Ek hom moet vergelde? Wat onder die ganse hemel is, is myne.
2 Podes meter-lhe no nariz uma vara de junco? Ou furar-lhe as bochechas com um gancho?
3 Ek wil nie swyg oor sy lede en hoe dit staan met sy kragsvolheid en die skoonheid van sy uitrusting nie.
3 Acaso, te fará muitas súplicas? Ou te falará palavras brandas?
4 Wie het die boonste van sy pantser opgelig? In sy dubbele gebit -- wie kan daarin deurdring?
4 Fará ele acordo contigo? Ou tomá-lo-ás por servo para sempre?
5 Die deure van sy gesig -- wie het dit geopen? Rondom sy tande is verskrikking.
5 Brincarás com ele, como se fora um passarinho? Ou tê-lo-ás preso à correia para as tuas meninas?
6 'n Voorwerp van trots is die groewe van die skilde, verseël met 'n vaste seël.
6 Acaso, os teus sócios negociam com ele? Ou o repartirão entre os mercadores?
7 Die een is so naby die ander, dat die wind daar nie tussenin kan kom nie.
7 Encher-lhe-ás a pele de arpões? Ou a cabeça, de farpas?
8 Hulle kleef aanmekaar, hou aanmekaar vas, onafskeibaar.
8 Põe a mão sobre ele, lembra-te da peleja e nunca mais o intentarás.
9 Sy genies laat lig skitter, en sy oë is soos die ooglede van die dageraad.
9 Eis que a gente se engana em sua esperança; acaso, não será o homem derribado só em vê-lo?
10 Uit sy mond kom fakkels, spat vuurvonke uit.
10 Ninguém há tão ousado, que se atreva a despertá-lo. Quem é, pois, aquele que pode erguer-se diante de mim?
11 Uit sy neusgate kom rook, soos uit 'n kokende pot met biesiesvuur daarby.
11 Quem primeiro me deu a mim, para que eu haja de retribuir-lhe? Pois o que está debaixo de todos os céus é meu.
12 Sy asem laat kole ontvlam, en 'n vlam gaan uit sy mond.
12 Não me calarei a respeito dos seus membros, nem da sua grande força, nem da graça da sua compostura.
13 In sy nek woon sterkte, en voor hom uit spring ontsteltenis.
13 Quem lhe abrirá as vestes do seu dorso? Ou lhe penetrará a couraça dobrada?
14 Die klompe van sy vleis is vas aanmekaar, aan hom vasgegiet, onbeweeglik.
14 Quem abriria as portas do seu rosto? Pois em roda dos seus dentes está o terror.
15 Sy hart is hard soos 'n klip, ja, hard soos die onderste meulsteen.
15 As fileiras de suas escamas são o seu orgulho, cada uma bem-encostada como por um selo que as ajusta.
16 As hy hom oplig, word die magtiges bang; van verbystering raak hulle buite hulself.
16 A tal ponto uma se chega à outra, que entre elas não entra nem o ar.
17 Raak iemand hom met die swaard -- dit hou nie stand nie; geen spies, lans of assegaai nie.
17 Umas às outras se ligam, aderem entre si e não se podem separar.
18 Yster is vir hom soos strooi; koper soos hout wat vergaan het.
18 Cada um dos seus espirros faz resplandecer luz, e os seus olhos são como as pestanas da alva.
19 Die pyl laat hom nie vlug nie; slingerstene word vir hom soos stoppels.
19 Da sua boca saem tochas; faíscas de fogo saltam dela.
20 Knopkieries is vir hom soos stoppels, en hy lag oor die gesuis van die lans.
20 Das suas narinas procede fumaça, como de uma panela fervente ou de juncos que ardem.
21 Onderaan hom is spits skerwe: hy sprei 'n ware dorsslee uit op die modder.
21 O seu hálito faz incender os carvões; e da sua boca sai chama.
22 Hy laat die diepte kook soos 'n pot; die waterplas maak by soos 'n kokende salfpot.
22 No seu pescoço reside a força; e diante dele salta o desespero.
23 Agter hom verlig hy die pad: 'n mens sou die watervloed aansien vir grys hare.
23 Suas partes carnudas são bem-pegadas entre si; todas fundidas nele e imóveis.
24 Sy gelyke is daar op die aarde nie, die skepsel sonder vrees.
24 O seu coração é firme como uma pedra, firme como a mó de baixo.
25 Hy kyk alles aan wat hoog is; hy is koning oor al die trotse roofdiere.
25 Levantando-se ele, tremem os valentes; quando irrompe, ficam como que fora de si.
26 — ausente —
26 Se o golpe de espada o alcança, de nada vale, nem de lança, de dardo ou de flecha.
27 — ausente —
27 Para ele, o ferro é palha, e o cobre, pau podre.
28 — ausente —
28 A seta o não faz fugir; as pedras das fundas se lhe tornam em restolho.
29 — ausente —
29 Os porretes atirados são para ele como palha, e ri-se do brandir da lança.
30 — ausente —
30 Debaixo do ventre, há escamas pontiagudas; arrasta-se sobre a lama, como um instrumento de debulhar.
31 — ausente —
31 As profundezas faz ferver, como uma panela; torna o mar como caldeira de unguento.
32 — ausente —
32 Após si, deixa um sulco luminoso; o abismo parece ter-se encanecido.
33 — ausente —
33 Na terra, não tem ele igual, pois foi feito para nunca ter medo.
34 — ausente —
34 Ele olha com desprezo tudo o que é alto; é rei sobre todos os animais orgulhosos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.