Jó 41
1933/1953 Afrikaans Bybel (AFR3353) vs ARIB
1 Niemand is so vermetel, dat hy hom durf terg nie; wie is hy dan wat voor My sou standhou?
1 Poderás tirar com anzol o leviatã, ou apertar-lhe a língua com uma corda?
2 Wie het eerste aan My gegee, dat Ek hom moet vergelde? Wat onder die ganse hemel is, is myne.
2 Poderás meter-lhe uma corda de junco no nariz, ou com um gancho furar a sua queixada?
3 Ek wil nie swyg oor sy lede en hoe dit staan met sy kragsvolheid en die skoonheid van sy uitrusting nie.
3 Porventura te fará muitas súplicas, ou brandamente te falará?
4 Wie het die boonste van sy pantser opgelig? In sy dubbele gebit -- wie kan daarin deurdring?
4 Fará ele aliança contigo, ou o tomarás tu por servo para sempre?
5 Die deure van sy gesig -- wie het dit geopen? Rondom sy tande is verskrikking.
5 Brincarás com ele, como se fora um pássaro, ou o prenderás para tuas meninas?
6 'n Voorwerp van trots is die groewe van die skilde, verseël met 'n vaste seël.
6 Farão os sócios de pesca tráfico dele, ou o dividirão entre os negociantes?
7 Die een is so naby die ander, dat die wind daar nie tussenin kan kom nie.
7 Poderás encher-lhe a pele de arpões, ou a cabeça de fisgas?
8 Hulle kleef aanmekaar, hou aanmekaar vas, onafskeibaar.
8 Põe a tua mão sobre ele; lembra-te da peleja; nunca mais o farás!
9 Sy genies laat lig skitter, en sy oë is soos die ooglede van die dageraad.
9 Eis que é vã a esperança de apanhá-lo; pois não será um homem derrubado só ao vê-lo?
10 Uit sy mond kom fakkels, spat vuurvonke uit.
10 Ninguém há tão ousado, que se atreva a despertá-lo; quem, pois, é aquele que pode erguer-se diante de mim?
11 Uit sy neusgate kom rook, soos uit 'n kokende pot met biesiesvuur daarby.
11 Quem primeiro me deu a mim, para que eu haja de retribuir-lhe? Pois tudo quanto existe debaixo de todo céu é meu.
12 Sy asem laat kole ontvlam, en 'n vlam gaan uit sy mond.
12 Não me calarei a respeito dos seus membros, nem da sua grande força, nem da graça da sua estrutura.
13 In sy nek woon sterkte, en voor hom uit spring ontsteltenis.
13 Quem lhe pode tirar o vestido exterior? Quem lhe penetrará a couraça dupla?
14 Die klompe van sy vleis is vas aanmekaar, aan hom vasgegiet, onbeweeglik.
14 Quem jamais abriu as portas do seu rosto? Pois em roda dos seus dentes está o terror.
15 Sy hart is hard soos 'n klip, ja, hard soos die onderste meulsteen.
15 As suas fortes escamas são o seu orgulho, cada uma fechada como por um selo apertado.
16 As hy hom oplig, word die magtiges bang; van verbystering raak hulle buite hulself.
16 Uma à outra se chega tão perto, que nem o ar passa por entre elas.
17 Raak iemand hom met die swaard -- dit hou nie stand nie; geen spies, lans of assegaai nie.
17 Umas às outras se ligam; tanto aderem entre si, que não se podem separar.
18 Yster is vir hom soos strooi; koper soos hout wat vergaan het.
18 Os seus espirros fazem resplandecer a luz, e os seus olhos são como as pestanas da alva.
19 Die pyl laat hom nie vlug nie; slingerstene word vir hom soos stoppels.
19 Da sua boca saem tochas; faíscas de fogo saltam dela.
20 Knopkieries is vir hom soos stoppels, en hy lag oor die gesuis van die lans.
20 Dos seus narizes procede fumaça, como de uma panela que ferve, e de juncos que ardem.
21 Onderaan hom is spits skerwe: hy sprei 'n ware dorsslee uit op die modder.
21 O seu hálito faz incender os carvões, e da sua boca sai uma chama.
22 Hy laat die diepte kook soos 'n pot; die waterplas maak by soos 'n kokende salfpot.
22 No seu pescoço reside a força; e diante dele anda saltando o terror.
23 Agter hom verlig hy die pad: 'n mens sou die watervloed aansien vir grys hare.
23 Os tecidos da sua carne estão pegados entre si; ela é firme sobre ele, não se pode mover.
24 Sy gelyke is daar op die aarde nie, die skepsel sonder vrees.
24 O seu coração é firme como uma pedra; sim, firme como a pedra inferior duma mó.
25 Hy kyk alles aan wat hoog is; hy is koning oor al die trotse roofdiere.
25 Quando ele se levanta, os valentes são atemorizados, e por causa da consternação ficam fora de si.
26 — ausente —
26 Se alguém o atacar com a espada, essa não poderá penetrar; nem tampouco a lança, nem o dardo, nem o arpão.
27 — ausente —
27 Ele considera o ferro como palha, e o bronze como pau podre.
28 — ausente —
28 A seta não o poderá fazer fugir; para ele as pedras das fundas se tornam em restolho.
29 — ausente —
29 Os bastões são reputados como juncos, e ele se ri do brandir da lança.
30 — ausente —
30 Debaixo do seu ventre há pontas agudas; ele se estende como um trilho sobre o lodo.
31 — ausente —
31 As profundezas faz ferver, como uma panela; torna o mar como uma vasilha de ungüento.
32 — ausente —
32 Após si deixa uma vereda luminosa; parece o abismo tornado em brancura de cãs.
33 — ausente —
33 Na terra não há coisa que se lhe possa comparar; pois foi feito para estar sem pavor.
34 — ausente —
34 Ele vê tudo o que é alto; é rei sobre todos os filhos da soberba.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.