Jó 29
1933/1953 Afrikaans Bybel (AFR3353) vs NAA
1 En Job het verder sy spreuk aangehef en gesê:
1 Jó continuou em sua fala, dizendo:
2 Ag, was ek maar soos in die vorige maande, soos in die dae toe God my bewaar het;
2 “Ah! Quem me dera ser como fui nos meses passados, como nos dias em que Deus cuidava de mim!
3 toe sy lamp bo my hoof geskyn het, ek by sy lig die duisternis deurwandel het;
3 Quando Deus fazia resplandecer a sua lâmpada sobre a minha cabeça, quando eu, guiado por sua luz, caminhava na escuridão.
4 soos ek was in my herfsdae toe die verborgenheid van God oor my tent was;
4 Quem me dera ser como fui nos dias do meu vigor, quando a amizade de Deus estava sobre a minha tenda,
5 toe die Almagtige nog by my was, my kinders rondom my;
5 quando o Todo-Poderoso ainda estava comigo, e os meus filhos estavam ao meu redor,
6 toe my voetstappe gewas is in dikmelk en die rots by my strome van olie uitgegiet het.
6 quando eu lavava os meus pés em leite, e da rocha me corriam rios de azeite.
7 Toe ek uitgegaan het na die poort, op na die stad toe, op die markplein my sitplek reggemaak het,
7 Quando eu me dirigia até o portão da cidade e mandava preparar o meu assento na praça,
8 het die seuns weggekruip as hulle my sien, en grysaards het hulle opgerig en bly staan.
8 os moços me viam e se retiravam, e os idosos se levantavam e ficavam em pé.
9 Vorste het hulle woorde ingehou en die hand op hul mond gelê.
9 Os príncipes reprimiam as suas palavras e punham a mão sobre a boca.
10 Die stem van edeles is teruggehou, en hulle tong het gekleef aan hul verhemelte.
10 A voz dos nobres emudecia, e a língua deles se apegava ao céu da boca.”
11 Want het 'n oor net gehoor, dan prys dit my gelukkig; en het 'n oog net gesien, dan gee dit vir my getuienis.
11 “O ouvido que me ouvia dizia que eu era feliz; o olho que me via dava testemunho de mim,
12 Want ek het die ellendige gered wat om hulp geroep het, en die wees en hom wat geen helper het nie.
12 porque eu livrava os pobres que pediam ajuda e também o órfão que não tinha quem o socorresse.
13 Die seën van hom wat klaar was om onder te gaan, het op my gekom; en die hart van die weduwee het ek laat jubel.
13 A bênção do que estava prestes a perecer vinha sobre mim, e eu fazia o coração da viúva cantar de alegria.
14 Die geregtigheid was my kleed, en ek sy kleed; my reg was soos 'n mantel en 'n tulband.
14 Eu me cobria de retidão, e ela me servia de roupa; a minha justiça era como um manto e um turbante.
15 Oë was ek vir die blinde, en voete vir die lamme was ek.
15 Eu era os olhos do cego e os pés do aleijado.
16 'n Vader was ek vir die behoeftiges; en die regsaak van hom wat ek nie geken het nie, het ek ondersoek.
16 Era pai dos necessitados e até as causas dos desconhecidos eu examinava.
17 En ek het die tande van die kwaaddoener stukkend gebreek en die buit uit sy gebit geslinger.
17 Eu quebrava os queixos dos iníquos e arrancava as vítimas dos dentes deles.”
18 So het ek dan gedink: By my nes sal ek die asem uitblaas, en soos die feniks my dae vermenigvuldig.
18 “Eu dizia: ‘Vou morrer no meu ninho, e multiplicarei os meus dias como a areia.
19 My wortel staan oop na die water toe, en dou vernag op my tak.
19 As minhas raízes se estenderão até as águas, e o orvalho ficará durante a noite sobre os meus ramos.
20 My eer is altyd nuut by my, en my boog bly jonk in my hand.
20 A minha honra se renovará em mim, e o meu arco se reforçará na minha mão.’”
21 Na my het hulle geluister vol verwagting, en hulle het stil my raad aangehoor.
21 “Os que me ouviam esperavam o meu conselho e guardavam silêncio para ouvi-lo.
22 N my woorde het hulle nie weer gespreek nie, en my rede het op hulle gedrup.
22 Depois que eu falava, não diziam nada; as minhas palavras caíam sobre eles como orvalho.
23 En hulle het op my gewag soos op reën, en hulle mond wyd oopgemaak soos vir lentereëns.
23 Esperavam-me como se espera a chuva, abriam a boca como para absorver a chuva fora de época.
24 Ek het hulle toegelag as hulle moedeloos was, en hulle kon die lig van my gesig nie verdonker nie.
24 Quando eu sorria para eles, nem acreditavam; e a luz do meu rosto eles não desprezavam.
25 Het ek die weg na hulle toe gekies, dan sit ek as voorman en woon soos 'n koning onder die skare, soos een wat treuriges vertroos.
25 Eu escolhia o caminho para eles, assentava-me como chefe e vivia como rei entre as suas tropas; eu era como quem consola os que pranteiam.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.