Jó 29
1933/1953 Afrikaans Bybel (AFR3353) vs BKJ
1 En Job het verder sy spreuk aangehef en gesê:
1 Então Jó continuou sua parábola, e disse:
2 Ag, was ek maar soos in die vorige maande, soos in die dae toe God my bewaar het;
2 Ah! Se eu estivesse como em meses passados, como nos dias quando Deus me preservava;
3 toe sy lamp bo my hoof geskyn het, ek by sy lig die duisternis deurwandel het;
3 quando sua candeia brilhava sobre minha cabeça, e quando pela sua luz eu andava através das trevas.
4 soos ek was in my herfsdae toe die verborgenheid van God oor my tent was;
4 Como eu fui nos dias da minha juventude, quando o segredo de Deus estava sobre o meu tabernáculo;
5 toe die Almagtige nog by my was, my kinders rondom my;
5 quando o Todo-Poderoso ainda estava comigo; quando os meus filhos estavam ao meu redor;
6 toe my voetstappe gewas is in dikmelk en die rots by my strome van olie uitgegiet het.
6 quando eu lavava os meus passos com manteiga, e a rocha me derramava rios de óleo;
7 Toe ek uitgegaan het na die poort, op na die stad toe, op die markplein my sitplek reggemaak het,
7 quando eu saía através da cidade até o portão; quando eu preparava meu assento na rua!
8 het die seuns weggekruip as hulle my sien, en grysaards het hulle opgerig en bly staan.
8 Os homens jovens me viam, e se escondiam, e os idosos se levantavam e punham-se em pé;
9 Vorste het hulle woorde ingehou en die hand op hul mond gelê.
9 os príncipes continham o falar, e punham sua mão sobre a boca;
10 Die stem van edeles is teruggehou, en hulle tong het gekleef aan hul verhemelte.
10 os nobres ficavam quietos, e sua língua se prendia ao céu de sua boca.
11 Want het 'n oor net gehoor, dan prys dit my gelukkig; en het 'n oog net gesien, dan gee dit vir my getuienis.
11 Quando o ouvido me ouvia, então me abençoava; e quando o olho me via, dava-me testemunho.
12 Want ek het die ellendige gered wat om hulp geroep het, en die wees en hom wat geen helper het nie.
12 Porque eu livrava o pobre que clamava, e o órfão, e aquele que não tinha ninguém para ajudá-lo.
13 Die seën van hom wat klaar was om onder te gaan, het op my gekom; en die hart van die weduwee het ek laat jubel.
13 A bênção daquele que estava pronto para perecer vinha sobre mim, e eu fazia com que o coração da viúva cantasse de alegria.
14 Die geregtigheid was my kleed, en ek sy kleed; my reg was soos 'n mantel en 'n tulband.
14 Eu punha a justiça sobre mim e ela me vestia; meu julgamento era como um manto e um diadema.
15 Oë was ek vir die blinde, en voete vir die lamme was ek.
15 Eu era os olhos do cego, e pés eu era para o coxo.
16 'n Vader was ek vir die behoeftiges; en die regsaak van hom wat ek nie geken het nie, het ek ondersoek.
16 Eu era um pai para os pobres; e a causa que eu não conhecia, eu examinava.
17 En ek het die tande van die kwaaddoener stukkend gebreek en die buit uit sy gebit geslinger.
17 E eu quebrava as mandíbulas do perverso, e arrancava a presa de seus dentes.
18 So het ek dan gedink: By my nes sal ek die asem uitblaas, en soos die feniks my dae vermenigvuldig.
18 Então eu dizia: Morrerei no meu ninho, e multiplicarei os meus dias como a areia.
19 My wortel staan oop na die water toe, en dou vernag op my tak.
19 A minha raiz estava espalhada pelas águas, e o orvalho permanecia toda a noite sobre meu galho.
20 My eer is altyd nuut by my, en my boog bly jonk in my hand.
20 Minha glória estava fresca em mim, e o meu arco se renovava na minha mão.
21 Na my het hulle geluister vol verwagting, en hulle het stil my raad aangehoor.
21 A mim os homens davam ouvidos, e esperavam, e faziam silêncio pelo meu conselho.
22 N my woorde het hulle nie weer gespreek nie, en my rede het op hulle gedrup.
22 Depois de minhas palavras eles não falavam novamente, e meu discurso caía sobre eles.
23 En hulle het op my gewag soos op reën, en hulle mond wyd oopgemaak soos vir lentereëns.
23 E esperavam por mim como que pela chuva; e abriam a sua boca amplamente, como para a chuva serôdia.
24 Ek het hulle toegelag as hulle moedeloos was, en hulle kon die lig van my gesig nie verdonker nie.
24 Se eu risse para eles, não o criam, e a luz do meu semblante eles não diminuíam.
25 Het ek die weg na hulle toe gekies, dan sit ek as voorman en woon soos 'n koning onder die skare, soos een wat treuriges vertroos.
25 Eu escolhia o seu caminho, assentava-me como chefe, e habitava como um rei no exército; como aquele que consola os que pranteiam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.