Salmos 104
Муқеддес Калам (кирил йезиқ) (UIGCYR) vs VC
1 Пәрвәрдигарға тәшәккүр ейтиңлар,
1 Bendize, ó minha alma, o Senhor! Senhor, meu Deus, vós sois imensamente grande! De majestade e esplendor vos revestis,
2 Униңға нахшилар ейтип, Уни күйләңлар;
2 envolvido de luz como de um manto. Vós estendestes o céu qual pavilhão,
3 Муқәддәс намидин пәхирлинип даңлаңлар,
3 acima das águas fixastes vossa morada. De nuvens fazeis vosso carro, andais nas asas do vento;
4 Пәрвәрдигарни һәмдә Униң күчини издәңлар,
4 fazeis dos ventos os vossos mensageiros, e dos flamejantes relâmpagos vossos ministros.
5 Униң яратқан мөҗизилирини,
5 Fundastes a terra em bases sólidas que são eternamente inabaláveis.
6 И Униң қули Ибраһим нәсли,
6 Vós a tínheis coberto com o manto do oceano, as águas ultrapassavam as montanhas.
7 У, Пәрвәрдигар — Худайимиз,
7 Mas à vossa ameaça elas se afastaram, ao estrondo de vosso trovão estremeceram.
8 Өзи түзгән әһдисини әбәдий ядида тутиду —
8 Elevaram-se as montanhas, sulcaram-se os vales nos lugares que vós lhes destinastes.
9 Йәни Ибраһим билән түзгән әһдиси,
9 Estabelecestes os limites, que elas não hão de ultrapassar, para que não mais tornem a cobrir a terra.
10 У буни Яқупқиму низам дәп җәзмләштүрди,
10 Mandastes as fontes correr em riachos, que serpeiam por entre os montes.
11 «Саңа Қанаан зиминини беримән,
11 Ali vão beber os animais dos campos, neles matam a sede os asnos selvagens.
12 — Гәрчә шу чағда уларниң сани аз,
12 Os pássaros do céu vêm aninhar em suas margens, e cantam entre as folhagens.
13 Улар у жуттин бу жутқа,
13 Do alto de vossas moradas derramais a chuva nas montanhas, do fruto de vossas obras se farta a terra.
14 У һеч кимниң уларни езишигә йол қоймиди,
14 Fazeis brotar a relva para o gado, e plantas úteis ao homem, para que da terra possa extrair o pão
15 Мән мәсиһ қилғанлиримға тәгмә,
15 e o vinho que alegra o coração do homem, o óleo que lhe faz brilhar o rosto e o pão que lhe sustenta as forças.
16 У әшу жутқа ачарчилиқни буйруди,
16 As árvores do Senhor são cheias de seiva, assim como os cedros do Líbano que ele plantou.
17 У улардин бурун бир адәмни әвәткән еди,
17 Lá constroem as aves os seus ninhos, nos ciprestes a cegonha tem sua casa.
18 Униң путлири зәнҗирдә ағриди,
18 Os altos montes dão abrigo às cabras, e os rochedos aos arganazes.
19 Шундақла та өзигә ейтилған вәһий әмәлгә ашурулғичә,
19 Fizestes a lua para indicar os tempos; o sol conhece a hora de se pôr.
20 Пирәвн адәмлирини әвәтип уни бошатқузди,
20 Mal estendeis as trevas e já se faz noite, entram a rondar os animais das selvas.
21 Уни өз ордисиға ғоҗидар қилип қойди,
21 Rugem os leõezinhos por sua presa, e pedem a Deus o seu sustento.
22 Өз вәзирлирини униң ихтиярида болуп тәрбийилинишкә,
22 Mas se retiram ao raiar do sol, e vão se deitar em seus covis.
23 Шуниң билән Исраил Мисирға кәлди,
23 É então que o homem sai para o trabalho, e moureja até o entardecer.
24 Пәрвәрдигар Өз хәлқини көп нәсиллик қилип,
24 Ó Senhor, quão variadas são as vossas obras! Feitas, todas, com sabedoria, a terra está cheia das coisas que criastes.
25 У Мисирлиқларниң қәлбидә Өз хәлқигә нәпрәт һасил қилди,
25 Eis o mar, imenso e vasto, onde, sem conta, se agitam animais grandes e pequenos.
26 У Өз қули болған Мусани,
26 Nele navegam as naus e o Leviatã que criastes para brincar nas ondas.
27 Улар Мисирда илаһий аламәтләрни аян қилип,
27 Todos esses seres esperam de vós que lhes deis de comer em seu tempo.
28 Пәрвәрдигар қараңғулуқни әвәтип,
28 Vós lhes dais e eles o recolhem; abris a mão, e se fartam de bens.
29 У уларниң сулирини қанға айландурди,
29 Se desviais o rosto, eles se perturbam; se lhes retirais o sopro, expiram e voltam ao pó donde saíram.
30 Уларниң йәрлирини миж-миж пақилар басти,
30 Se enviais, porém, o vosso sopro, eles revivem e renovais a face da terra.
31 У бир сөз биләнла, ғуж-ғуж чивинлар бесип кәлди;
31 Ao Senhor, glória eterna; alegre-se o Senhor em suas obras!
32 У ямғурниң орниға мөлдүр яғдуруп,
32 Ele, cujo olhar basta para fazer tremer a terra, e cujo contato inflama as montanhas.
33 У үзүм таллирини, әнҗур дәрәқлирини урди,
33 Enquanto viver, cantarei à glória do Senhor, salmodiarei ao meu Deus enquanto existir.
34 У бир сөз қилиши биләнла, чекәткиләр кәлди,
34 Possam minhas palavras lhe ser agradáveis! Minha única alegria se encontra no Senhor.
35 Зиминида бар болған гияларни жутувәтти,
35 Sejam tirados da terra os pecadores e doravante desapareçam os ímpios. Bendize, ó minha alma, ao Senhor! Aleluia.
36 Ахирда зиминидики барлиқ тунҗа туғулғанларни,
36 — ausente —
37 Өз хәлқини болса, алтун-күмүчләрни көтәргүзүп чиқарди,
37 — ausente —
38 Уларниң чиққиниға Мисир хошал болди,
38 — ausente —
39 У уларға булутни сайивән болушқа,
39 — ausente —
40 Улар сориди, У бөдиниләрни чиқарди,
40 — ausente —
41 У ташни ярди, сулар булдуқлап чиқти;
41 — ausente —
42 Чүнки У бәргән муқәддәс сөзини,
42 — ausente —
43 У хәлқини шат-хурамлиқ билән,
43 — ausente —
44 У уларға әлләрниң зиминлирини берип,
44 — ausente —
45 Бу, уларниң Униң бәлгүлимилирини тутуп,
45 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 104, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.