1 Пәрвәрдигарға тәшәккүр ейтиңлар,
2 Униңға нахшилар ейтип, Уни күйләңлар;
3 Муқәддәс намидин пәхирлинип даңлаңлар,
4 Пәрвәрдигарни һәмдә Униң күчини издәңлар,
5 Униң яратқан мөҗизилирини,
6 И Униң қули Ибраһим нәсли,
7 У, Пәрвәрдигар — Худайимиз,
8 Өзи түзгән әһдисини әбәдий ядида тутиду —
9 Йәни Ибраһим билән түзгән әһдиси,
10 У буни Яқупқиму низам дәп җәзмләштүрди,
11 «Саңа Қанаан зиминини беримән,
12 — Гәрчә шу чағда уларниң сани аз,
13 Улар у жуттин бу жутқа,
14 У һеч кимниң уларни езишигә йол қоймиди,
15 Мән мәсиһ қилғанлиримға тәгмә,
16 У әшу жутқа ачарчилиқни буйруди,
17 У улардин бурун бир адәмни әвәткән еди,
18 Униң путлири зәнҗирдә ағриди,
19 Шундақла та өзигә ейтилған вәһий әмәлгә ашурулғичә,
20 Пирәвн адәмлирини әвәтип уни бошатқузди,
21 Уни өз ордисиға ғоҗидар қилип қойди,
22 Өз вәзирлирини униң ихтиярида болуп тәрбийилинишкә,
23 Шуниң билән Исраил Мисирға кәлди,
24 Пәрвәрдигар Өз хәлқини көп нәсиллик қилип,
25 У Мисирлиқларниң қәлбидә Өз хәлқигә нәпрәт һасил қилди,
26 У Өз қули болған Мусани,
27 Улар Мисирда илаһий аламәтләрни аян қилип,
28 Пәрвәрдигар қараңғулуқни әвәтип,
29 У уларниң сулирини қанға айландурди,
30 Уларниң йәрлирини миж-миж пақилар басти,
31 У бир сөз биләнла, ғуж-ғуж чивинлар бесип кәлди;
32 У ямғурниң орниға мөлдүр яғдуруп,
33 У үзүм таллирини, әнҗур дәрәқлирини урди,
34 У бир сөз қилиши биләнла, чекәткиләр кәлди,
35 Зиминида бар болған гияларни жутувәтти,
36 Ахирда зиминидики барлиқ тунҗа туғулғанларни,
37 Өз хәлқини болса, алтун-күмүчләрни көтәргүзүп чиқарди,
38 Уларниң чиққиниға Мисир хошал болди,
39 У уларға булутни сайивән болушқа,
40 Улар сориди, У бөдиниләрни чиқарди,
41 У ташни ярди, сулар булдуқлап чиқти;
42 Чүнки У бәргән муқәддәс сөзини,
43 У хәлқини шат-хурамлиқ билән,
44 У уларға әлләрниң зиминлирини берип,
45 Бу, уларниң Униң бәлгүлимилирини тутуп,