1 Мән өз җенимдин нәпрәтлинимән;
2 Мән Тәңригә: «Мениң гунайимни бекитмә; маңа көрсәткинки,
3 Адәмни әзгиниң,
4 Сениң көзүң инсанниңкидәк аҗизму?
5 Сениң күнлириң өлидиған инсанниң күнлиридәк чәкликму?
8 — Сән Өз қоллириң билән мени шәкилләндүрүп, бир гәвдә қилип яратқансән;
9 Сән лайни ясиғандәк мени ясиғиниңни есиңдә тутқайсән, дәп йелинимән;
10 Сән устилиқ билән мени сүттәк қуюп чайқап,
11 Сән терә һәм әт билән мени кийиндүргәнсән,
12 Сән маңа һаят һәм меһир-шәпқәт тәқдим қилғансән,
13 Бирақ бу ишлар Сениң қәлбиңдә йошуруқлуқ еди;
14 Гуна қилған болсам, Сән мени күзитип жүргән болаттиң;
15 Рәзил һесапланған болсам, маңа бала келәтти!
16 Һәтта бешимни көтиришкә җүръәт қилсамму,
17 Сән мени әйипләйдиған гувачилириңни қайтидин алдимға кәлтүрисән;
18 Сән әслидә немишкә мени балиятқудин чиқарғансән?
19 Мән һеч қачан болмиған болаттим!