Deuteronômio 32

Biblica® Wɔnhia ɛho kwamma nwoma Asante Twi Nkwa Asɛm™ (TWIASANTE) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Monyɛ aso, Ao ɔsoro na mɛkasa!
1 Escutem, ó céus, e eu falarei; ouça, ó terra, as palavras da minha boca.
2 Me nkyerɛkyerɛ bɛtɔ agu mo so sɛ nsuo;
2 Que o meu ensino caia como chuva e as minhas palavras desçam como orvalho, como chuva branda sobre o pasto novo, como garoa sobre tenras plantas.
3 Mɛbɔ Awurade din;
3 Proclamarei o nome do Senhor. Louvem a grandeza do nosso Deus!
4 Ɔyɛ Ɔbotan; nʼadwuma yɛ pɛ;
4 Ele é a Rocha, as suas obras são perfeitas, e todos os seus caminhos são justos. É Deus fiel, que não comete erros; justo e reto ele é.
5 Nanso wɔayɛ amumuyɛsɛm atia no;
5 Seus filhos têm agido corruptamente para com ele, e não como filhos; que vergonha! São geração pervertida e transviada.
6 Saa na ɛsɛ sɛ mo ne Awurade di no?
6 É assim que retribuem ao Senhor, povo insensato e ignorante? Não é ele o Pai de vocês, o seu Criador, que os fez e os formou?
7 Monkae tete nna;
7 Lembrem-se dos dias do passado; considerem as gerações há muito passadas. Perguntem aos seus pais, e estes lhes contarão, aos seus líderes, e eles lhes explicarão.
8 Ɛberɛ a Ɔsorosoroni kyekyɛɛ nsase maa amanaman,
8 Quando o Altíssimo deu às nações a sua herança, quando dividiu toda a humanidade, estabeleceu fronteiras para os povos de acordo com o número dos filhos de Israel.
9 Ɛfiri sɛ, Israelfoɔ yɛ Awurade dea;
9 Pois o povo preferido do Senhor é este povo, Jacó é a herança que lhe coube.
10 Ɔhunuu wɔn wɔ ɛserɛ asase so
10 Numa terra deserta ele o encontrou, numa região árida e de ventos uivantes. Ele o protegeu e dele cuidou; guardou-o como a menina dos seus olhos,
11 Sɛdeɛ ɔkɔdeɛ hwanyan ne mma,
11 como a águia que desperta a sua ninhada, paira sobre os seus filhotes, e depois estende as asas para apanhá-los, levando-os sobre elas.
12 Awurade nko na ɔkyerɛ wɔn ɛkwan.
12 O Senhor sozinho o levou; nenhum deus estrangeiro o ajudou.
13 Ɔma wɔnante faa nkokoɔ so;
13 Ele o fez cavalgar nos lugares altos da terra e o alimentou com o fruto dos campos. Ele o nutriu com mel tirado da rocha, e com óleo extraído do penhasco pedregoso,
14 Ɔde anantwie nufosuo mu sradeɛ ne nnwan nufosuo,
14 com coalhada e leite do gado e do rebanho, e com cordeiros e bodes cevados; com os melhores carneiros de Basã e com as mais excelentes sementes de trigo. Você bebeu o espumoso sangue das uvas.
15 Nanso, ankyɛre Yeshurun dɔree sradeɛ yɛɛ ahomasoɔ;
15 Jesurum engordou e deu pontapés; você engordou, tornou-se pesado e farto de alimentos. Abandonou o Deus que o fez e rejeitou a Rocha, que é o seu Salvador.
16 Wɔkanyane ne ninkunutwe, ɛfiri sɛ wɔsomm anyame foforɔ;
16 Eles o deixaram com ciúmes por causa dos deuses estrangeiros, e o provocaram com os seus ídolos abomináveis.
17 Wɔbɔɔ afɔdeɛ maa ahonhom fi, anyame huhuo,
17 Sacrificaram a demônios que não são Deus, a deuses que não conheceram, a deuses que surgiram recentemente, a deuses que os seus antepassados não adoraram.
18 Mopaa Ɔbotan a ɔyɛɛ mo agya no.
18 Vocês abandonaram a Rocha, que os gerou; vocês se esqueceram do Deus que os fez nascer.
19 Awurade hunuu yei na wɔn ho yɛɛ no nwunu.
19 O Senhor viu isso e os rejeitou, porque foi provocado pelos seus filhos e suas filhas.
20 Ɔkaa sɛ, “Mɛgya wɔn hɔ;
20 "Esconderei o meu rosto deles", disse, "e verei qual o fim que terão; pois são geração perversa, filhos infiéis.
21 Wɔde anyame foforɔ som akanyane me ninkuntwe;
21 Provocaram-me os ciúmes com aquilo que nem deus é e irritaram-me com seus ídolos inúteis. Farei que tenham ciúmes de quem não é meu povo; eu os provocarei à ira por meio de uma nação insensata.
22 Mʼabufuo dɛre sɛ ogya,
22 Pois um fogo foi aceso pela minha ira, fogo que queimará até às profundezas do Sheol. Ele devorará a terra e as suas colheitas e consumirá os alicerces dos montes.
23 “Mɛhɔre amanehunu wɔ wɔn so
23 "Amontoarei desgraças sobre eles e contra eles gastarei as minhas flechas.
24 Mede ɛkɔm kɛseɛ,
24 Enviarei dentes de feras, uma fome devastadora, uma peste avassaladora e uma praga mortal; enviarei contra eles dentes de animais selvagens, e veneno de víboras que se arrastam no pó.
25 Mmɔntene so no wɔbɛwuwu akofena ano,
25 Nas ruas a espada os deixará sem filhos; em seus lares reinará o terror. Morrerão moços e moças, crianças e homens já grisalhos.
26 Meyɛɛ mʼadwene sɛ mɛbɔ wɔn ahwete
26 Eu disse que os dispersaria e que apagaria da humanidade a lembrança deles.
27 Nanso, mesuroo ɔtamfoɔ fɛdie,
27 Mas temi a provocação do inimigo, que o adversário entendesse mal e dissesse: ‘A nossa mão triunfou; o Senhor nada fez’. "
28 Israel yɛ ɔman a wɔnni adwene.
28 É uma nação sem juízo; não têm discernimento.
29 Ao, sɛ wɔnim nyansa a, anka wɔbɛte yei ase!
29 Quem dera fossem sábios e entendessem; e compreendessem qual será o seu fim!
30 Ɛbɛyɛ dɛn na onipa baako ataa nnipa apem,
30 Como poderia um só homem perseguir mil, ou dois porem em fuga dez mil, a não ser que a sua Rocha os tivesse vendido, a não ser que o Senhor os tivesse abandonado?
31 Na wɔn botan nte sɛ yɛn Botan,
31 Pois a rocha deles não é como a nossa Rocha, com o que até mesmo os nossos inimigos concordam.
32 Wɔn bobe nyini firi Sodom bobe mu
32 A vinha deles é de Sodoma e das lavouras de Gomorra. Suas uvas estão cheias de veneno, e seus cachos, de amargura.
33 Wɔn bobesa yɛ awɔ ano borɔ;
33 O vinho deles é a peçonha das serpentes, o veneno mortal das cobras.
34 “Merekora saa nneɛma yi nyinaa,
34 "Acaso não guardei isto em segredo? Não o selei em meus tesouros?
35 Mɛtɔ awere; wɔn a ɛfata wɔn no, ɛbɛtua wɔn so ka.
35 A mim pertence a vingança e a retribuição. No devido tempo os pés deles escorregarão; o dia da sua desgraça está chegando e o seu próprio destino se apressa sobre eles. "
36 Awurade bɛbu ne nkurɔfoɔ atɛn
36 O Senhor julgará o seu povo e terá compaixão dos seus servos, quando vir que a força deles se esvaiu e que ninguém sobrou, nem escravo nem livre.
37 Ɔbɛbisa sɛ, “Afei wɔn anyame no wɔ he,
37 Ele dirá: "Agora, onde estão os seus deuses, a rocha em que se refugiaram,
38 anyame a wɔdii wɔn afɔrebɔdeɛ mu sradeɛ no
38 os deuses que comeram a gordura dos seus sacrifícios e beberam o vinho das suas ofertas derramadas? Que eles se levantem para ajudá-los! Que eles lhes ofereçam abrigo!
39 “Afei, monhunu sɛ, me ara me ne no!
39 "Vejam agora que eu sou o único, eu mesmo. Não há deus além de mim. Faço morrer e faço viver, feri e curarei, e ninguém é capaz de livrar-se da minha mão.
40 Afei, mepagya me nsa kyerɛ soro
40 Ergo a minha mão para os céus e declaro: Juro pelo meu nome que,
41 Sɛ mese mʼakofena a ɛpa yerɛ yerɛ ano
41 quando eu afiar a minha espada refulgente e a minha mão empunhá-la para julgar, eu me vingarei dos meus adversários e retribuirei àqueles que me odeiam.
42 Mɛma me bɛmma anom mogya abo,
42 Embeberei as minhas flechas em sangue, enquanto a minha espada devorar carne: o sangue dos mortos e dos cativos, as cabeças dos líderes inimigos".
43 Ao ɔsorosoro, mo ne no nni ahurisie,
43 Cantem de alegria, ó nações, com o povo dele, pois ele vingará o sangue dos seus servos; retribuirá com vingança aos seus adversários e fará propiciação por sua terra e por seu povo.
44 Mose ne Nun babarima Hosea baeɛ bɛkaa dwom yi mu nsɛm nyinaa kyerɛɛ nnipa no.
44 Moisés veio com Josué, filho de Num, e recitou todas as palavras desta canção na presença do povo.
45 Mose wiee saa dwom no mu nsɛm no ka no,
45 Quando Moisés terminou de recitar todas essas palavras a todo o Israel,
46 ɔka kaa ho sɛ, “Momfa nsɛm a maka akyerɛ mo no nyinaa nsie mo akoma mu. Monka nkyerɛ mo mma nso sɛdeɛ ɛbɛyɛ a wɔbɛdi emu asɛm biara so sɛ mmara.
46 disse-lhes: "Guardem no coração todas as palavras que hoje lhes declarei solenemente, para que ordenem aos seus filhos que obedeçam fielmente a todas as palavras desta lei.
47 Saa nkyerɛkyerɛ yi nyɛ nsɛm bi kwa, ɛyɛ mo nkwa! Sɛ modi so a, mo nkwa nna bɛware wɔ asase a moretwa Asubɔnten Yordan akɔtena so no so.”
47 Elas não são palavras inúteis. São a sua vida. Por meio delas vocês viverão muito tempo na terra da qual tomarão posse do outro lado do Jordão".
48 Ɛda no ara, Awurade ka kyerɛɛ Mose sɛ,
48 Naquele mesmo dia o Senhor disse a Moisés:
49 “Kɔ Moab, kɔ mmepɔ a ɛwɔ asuo no apueeɛ no so, na foro Nebo bepɔ a ɛne Yeriko di nhwɛanim no. To wʼani hwɛ Kanaan asase no, asase a mede rema Israelfoɔ sɛ wɔn agyapadeɛ no.
49 "Suba as montanhas de Abarim, até o monte Nebo, em Moabe, em frente de Jericó, e contemple Canaã, a terra que dou aos israelitas como propriedade.
50 Ɛhɔ na wobɛwu wɔ bepɔ no so, na woakɔka wʼagyanom ho, sɛdeɛ wo nua Aaron wuu wɔ Hor bepɔ so kɔkaa nʼagyanom ho no.
50 Ali, na montanha que você tiver subido, você morrerá e será reunido aos seus antepassados, assim como o seu irmão Arão morreu no monte Hor e foi reunido aos seus antepassados.
51 Ɛfiri sɛ, mo baanu dii me hwammɔ wɔ Israelfoɔ mu wɔ Meriba ne Kades asuo ho wɔ Sin ɛserɛ so. Moanni me kronkronyɛ ho adanseɛ ankyerɛ Israelfoɔ no wɔ hɔ.
51 Assim será porque vocês dois foram infiéis para comigo na presença dos israelitas, junto às águas de Meribá, em Cades, no deserto de Zim, e porque vocês não sustentaram a minha santidade no meio dos israelitas.
52 Ɛno enti, mobɛhunu asase no afiri akyiri, nanso mo nan rensi asase a mede rema Israelfoɔ no so.”
52 Portanto, você verá a terra somente à distância, mas não entrará na terra que estou dando ao povo de Israel".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.