Deuteronômio 32
Biblica® Wɔnhia ɛho kwamma nwoma Asante Twi Nkwa Asɛm™ (TWIASANTE) vs ARIB
1 Monyɛ aso, Ao ɔsoro na mɛkasa!
1 Inclinai os ouvidos, ó céus, e falarei; e ouça a terra as palavras da minha boca.
2 Me nkyerɛkyerɛ bɛtɔ agu mo so sɛ nsuo;
2 Caia como a chuva a minha doutrina; destile a minha palavra como o orvalho, como chuvisco sobre a erva e como chuvas sobre a relva.
3 Mɛbɔ Awurade din;
3 Porque proclamarei o nome do Senhor; engrandecei o nosso Deus.
4 Ɔyɛ Ɔbotan; nʼadwuma yɛ pɛ;
4 Ele é a Rocha; suas obras são perfeitas, porque todos os seus caminhos são justos; Deus é fiel e sem iniqüidade; justo e reto é ele.
5 Nanso wɔayɛ amumuyɛsɛm atia no;
5 Corromperam-se contra ele; não são seus filhos, e isso é a sua mancha; geração perversa e depravada é.
6 Saa na ɛsɛ sɛ mo ne Awurade di no?
6 É assim que recompensas ao Senhor, povo louco e insensato? não é ele teu pai, que te adquiriu, que te fez e te estabeleceu?
7 Monkae tete nna;
7 Lembra-te dos dias da antigüidade, atenta para os anos, geração por geração; pergunta a teu pai, e ele te informará, aos teus anciãos, e eles to dirão.
8 Ɛberɛ a Ɔsorosoroni kyekyɛɛ nsase maa amanaman,
8 Quando o Altíssimo dava às nações a sua herança, quando separava os filhos dos homens, estabeleceu os termos dos povos conforme o número dos filhos de Israel.
9 Ɛfiri sɛ, Israelfoɔ yɛ Awurade dea;
9 Porque a porção do Senhor é o seu povo; Jacó é a parte da sua herança.
10 Ɔhunuu wɔn wɔ ɛserɛ asase so
10 Achou-o numa terra deserta, e num erma de solidão e horrendos uivos; cercou-o de proteção; cuidou dele, guardando-o como a menina do seu olho.
11 Sɛdeɛ ɔkɔdeɛ hwanyan ne mma,
11 Como a águia desperta o seu ninho, adeja sobre os seus filhos e, estendendo as suas asas, toma-os, e os leva sobre as suas asas,
12 Awurade nko na ɔkyerɛ wɔn ɛkwan.
12 assim só o Senhor o guiou, e não havia com ele deus estranho.
13 Ɔma wɔnante faa nkokoɔ so;
13 Ele o fez cavalgar sobre as alturas da terra, e comer os frutos do campo; também o fez chupar mel da rocha e azeite da dura pederneira,
14 Ɔde anantwie nufosuo mu sradeɛ ne nnwan nufosuo,
14 coalhada das vacas e leite das ovelhas, com a gordura dos cordeiros, dos carneiros de Basã, e dos bodes, com o mais fino trigo; e por vinho bebeste o sangue das uvas.
15 Nanso, ankyɛre Yeshurun dɔree sradeɛ yɛɛ ahomasoɔ;
15 E Jesurum, engordando, recalcitrou {tu engordaste, tu te engrossaste e te cevaste}; então abandonou a Deus, que o fez, e desprezou a Rocha da sua salvação.
16 Wɔkanyane ne ninkunutwe, ɛfiri sɛ wɔsomm anyame foforɔ;
16 Com deuses estranhos o moveram a zelos; com abominações o provocaram à ira:
17 Wɔbɔɔ afɔdeɛ maa ahonhom fi, anyame huhuo,
17 Ofereceram sacrifícios aos demônios, não a Deus, a deuses que não haviam conhecido, deuses novos que apareceram há pouco, aos quais os vossos pais não temeram.
18 Mopaa Ɔbotan a ɔyɛɛ mo agya no.
18 Olvidaste a Rocha que te gerou, e te esqueceste do Deus que te formou.
19 Awurade hunuu yei na wɔn ho yɛɛ no nwunu.
19 Vendo isto, o Senhor os desprezou, por causa da provocação que lhe fizeram seus filhos e suas filhas;
20 Ɔkaa sɛ, “Mɛgya wɔn hɔ;
20 e disse: Esconderei deles o meu rosto, verei qual será o seu fim, porque geração perversa são eles, filhos em quem não há fidelidade.
21 Wɔde anyame foforɔ som akanyane me ninkuntwe;
21 A zelos me provocaram cem aquilo que não é Deus, com as suas vaidades me provocaram à ira; portanto eu os provocarei a zelos com aquele que não é povo, com uma nação insensata os despertarei à ira.
22 Mʼabufuo dɛre sɛ ogya,
22 Porque um fogo se acendeu na minha ira, e arde até o mais profundo do Seol, e devora a terra com o seu fruto, e abrasa os fundamentos dos montes.
23 “Mɛhɔre amanehunu wɔ wɔn so
23 Males amontoarei sobre eles, esgotarei contra eles as minhas setas.
24 Mede ɛkɔm kɛseɛ,
24 Consumidos serão de fome, devorados de raios e de amarga destruição; e contra eles enviarei dentes de feras, juntamente com o veneno dos que se arrastam no pó.
25 Mmɔntene so no wɔbɛwuwu akofena ano,
25 Por fora devastará a espada, e por dentro o pavor, tanto ao mancebo como à virgem, assim à criança de peito como ao homem encanecido.
26 Meyɛɛ mʼadwene sɛ mɛbɔ wɔn ahwete
26 Eu teria dito: Por todos os cantos os espalharei, farei cessar a sua memória dentre os homens,
27 Nanso, mesuroo ɔtamfoɔ fɛdie,
27 se eu não receasse a vexação da parte do inimigo, para que os seus adversários, iludindo-se, não dissessem: A nossa mão está exaltada; não foi o Senhor quem fez tudo isso.
28 Israel yɛ ɔman a wɔnni adwene.
28 Porque são gente falta de conselhos, e neles não há entendimento.
29 Ao, sɛ wɔnim nyansa a, anka wɔbɛte yei ase!
29 Se eles fossem sábios, entenderiam isso, e atentariam para o seu fim!
30 Ɛbɛyɛ dɛn na onipa baako ataa nnipa apem,
30 Como poderia um só perseguir mil, e dois fazer rugir dez mil, se a sua Rocha não os vendera, e o Senhor não os entregara?
31 Na wɔn botan nte sɛ yɛn Botan,
31 Porque a sua rocha não é como a nossa Rocha, sendo até os nossos inimigos juízes disso.
32 Wɔn bobe nyini firi Sodom bobe mu
32 Porque a sua vinha é da vinha de Sodoma e dos campos de Gomorra; as suas uvas são uvas venenosas, seus cachos são amargos.
33 Wɔn bobesa yɛ awɔ ano borɔ;
33 O seu vinho é veneno de serpentes, e peçonha cruel de víboras.
34 “Merekora saa nneɛma yi nyinaa,
34 Não está isto encerrado comigo? selado nos meus tesouros?
35 Mɛtɔ awere; wɔn a ɛfata wɔn no, ɛbɛtua wɔn so ka.
35 Minha é a vingança e a recompensa, ao tempo em que resvalar o seu pé; porque o dia da sua ruína está próximo, e as coisas que lhes hão de suceder se apressam a chegar.
36 Awurade bɛbu ne nkurɔfoɔ atɛn
36 Porque o Senhor vindicará ao seu povo, e se arrependerá no tocante aos seus servos, quando vir que o poder deles já se foi, e que não resta nem escravo nem livre.
37 Ɔbɛbisa sɛ, “Afei wɔn anyame no wɔ he,
37 Então dirá: Onde estão os seus deuses, a rocha em que se refugiavam,
38 anyame a wɔdii wɔn afɔrebɔdeɛ mu sradeɛ no
38 os que comiam a gordura dos sacrifícios deles e bebiam o vinho das suas ofertas de libação? Levantem-se eles, e vos ajudem, a fim de que haja agora refúgio para vós.
39 “Afei, monhunu sɛ, me ara me ne no!
39 Vede agora que eu, eu o sou, e não há outro deus além de mim; eu faço morrer e eu faço viver; eu firo e eu saro; e não há quem possa livrar da minha mão.
40 Afei, mepagya me nsa kyerɛ soro
40 Pois levanto a minha mão ao céu, e digo: Como eu vivo para sempre,
41 Sɛ mese mʼakofena a ɛpa yerɛ yerɛ ano
41 se eu afiar a minha espada reluzente, e a minha mão travar do juízo, então retribuirei vingança aos meus adversários, e recompensarei aos que me odeiam.
42 Mɛma me bɛmma anom mogya abo,
42 De sangue embriagarei as minhas setas, e a minha espada devorará carne; do sangue dos mortes e dos cativos, das cabeças cabeludas dos inimigos
43 Ao ɔsorosoro, mo ne no nni ahurisie,
43 Aclamai, ó nações, com alegria, o povo dele, porque ele vingará o sangue dos seus servos; aos seus adversários retribuirá vingança, e fará expiação pela sua terra e pelo seu povo.
44 Mose ne Nun babarima Hosea baeɛ bɛkaa dwom yi mu nsɛm nyinaa kyerɛɛ nnipa no.
44 Veio, pois, Moisés, e proferiu todas as palavras deste cântico na presença do povo, ele e Oséias, filho de Num.
45 Mose wiee saa dwom no mu nsɛm no ka no,
45 E, acabando Moisés de falar todas essas palavras a todo o Israel,
46 ɔka kaa ho sɛ, “Momfa nsɛm a maka akyerɛ mo no nyinaa nsie mo akoma mu. Monka nkyerɛ mo mma nso sɛdeɛ ɛbɛyɛ a wɔbɛdi emu asɛm biara so sɛ mmara.
46 disse-lhes: Aplicai o vosso coração a todas as palavras que eu hoje vos testifico, as quais haveis de recomendar a vossos filhos, para que tenham cuidado de cumprir todas as palavras desta lei.
47 Saa nkyerɛkyerɛ yi nyɛ nsɛm bi kwa, ɛyɛ mo nkwa! Sɛ modi so a, mo nkwa nna bɛware wɔ asase a moretwa Asubɔnten Yordan akɔtena so no so.”
47 Porque esta palavra não vos é vã, mas é a vossa vida, e por esta mesma palavra prolongareis os dias na terra à qual ides, passando o Jordão, para a possuir.
48 Ɛda no ara, Awurade ka kyerɛɛ Mose sɛ,
48 Naquele mesmo dia falou o Senhor a Moisés, dizendo:
49 “Kɔ Moab, kɔ mmepɔ a ɛwɔ asuo no apueeɛ no so, na foro Nebo bepɔ a ɛne Yeriko di nhwɛanim no. To wʼani hwɛ Kanaan asase no, asase a mede rema Israelfoɔ sɛ wɔn agyapadeɛ no.
49 Sobe a este monte de Abarim, ao monte Nebo, que está na terra de Moabe, defronte de Jericó, e vê a terra de Canaã, que eu dou aos filhos de Israel por possessão;
50 Ɛhɔ na wobɛwu wɔ bepɔ no so, na woakɔka wʼagyanom ho, sɛdeɛ wo nua Aaron wuu wɔ Hor bepɔ so kɔkaa nʼagyanom ho no.
50 e morre no monte a que vais subir, e recolhe-te ao teu povo; assim como Arão, teu irmão, morreu no monte Hor, e se recolheu ao seu povo;
51 Ɛfiri sɛ, mo baanu dii me hwammɔ wɔ Israelfoɔ mu wɔ Meriba ne Kades asuo ho wɔ Sin ɛserɛ so. Moanni me kronkronyɛ ho adanseɛ ankyerɛ Israelfoɔ no wɔ hɔ.
51 porquanto pecastes contra mim no meio dos filhos de Israel, junto às águas de Meribá de Cades, no deserto de Zim, pois não me santificastes no meio dos filhos de Israel.
52 Ɛno enti, mobɛhunu asase no afiri akyiri, nanso mo nan rensi asase a mede rema Israelfoɔ no so.”
52 Pelo que verás a terra diante de ti, porém lá não entrarás, na terra que eu dou aos filhos de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.