Deuteronômio 32
Biblica® Wɔnhia ɛho kwamma nwoma Asante Twi Nkwa Asɛm™ (TWIASANTE) vs ARA
1 Monyɛ aso, Ao ɔsoro na mɛkasa!
1 Inclinai os ouvidos, ó céus, e falarei; e ouça a terra as palavras da minha boca.
2 Me nkyerɛkyerɛ bɛtɔ agu mo so sɛ nsuo;
2 Goteje a minha doutrina como a chuva, destile a minha palavra como o orvalho, como chuvisco sobre a relva e como gotas de água sobre a erva.
3 Mɛbɔ Awurade din;
3 Porque proclamarei o nome do Senhor . Engrandecei o nosso Deus.
4 Ɔyɛ Ɔbotan; nʼadwuma yɛ pɛ;
4 Eis a Rocha! Suas obras são perfeitas, porque todos os seus caminhos são juízo; Deus é fidelidade, e não há nele injustiça; é justo e reto.
5 Nanso wɔayɛ amumuyɛsɛm atia no;
5 Procederam corruptamente contra ele, já não são seus filhos, e sim suas manchas; é geração perversa e deformada.
6 Saa na ɛsɛ sɛ mo ne Awurade di no?
6 É assim que recompensas ao Senhor , povo louco e ignorante? Não é ele teu pai, que te adquiriu, te fez e te estabeleceu?
7 Monkae tete nna;
7 Lembra-te dos dias da antiguidade, atenta para os anos de gerações e gerações; pergunta a teu pai, e ele te informará, aos teus anciãos, e eles to dirão.
8 Ɛberɛ a Ɔsorosoroni kyekyɛɛ nsase maa amanaman,
8 Quando o Altíssimo distribuía as heranças às nações, quando separava os filhos dos homens uns dos outros, fixou os limites dos povos, segundo o número dos filhos de Israel.
9 Ɛfiri sɛ, Israelfoɔ yɛ Awurade dea;
9 Porque a porção do Senhor é o seu povo; Jacó é a parte da sua herança.
10 Ɔhunuu wɔn wɔ ɛserɛ asase so
10 Achou-o numa terra deserta e num ermo solitário povoado de uivos; rodeou-o e cuidou dele, guardou-o como a menina dos olhos.
11 Sɛdeɛ ɔkɔdeɛ hwanyan ne mma,
11 Como a águia desperta a sua ninhada e voeja sobre os seus filhotes, estende as asas e, tomando-os, os leva sobre elas,
12 Awurade nko na ɔkyerɛ wɔn ɛkwan.
12 assim, só o Senhor o guiou, e não havia com ele deus estranho.
13 Ɔma wɔnante faa nkokoɔ so;
13 Ele o fez cavalgar sobre os altos da terra, comer as messes do campo, chupar mel da rocha e azeite da dura pederneira,
14 Ɔde anantwie nufosuo mu sradeɛ ne nnwan nufosuo,
14 coalhada de vacas e leite de ovelhas, com a gordura dos cordeiros, dos carneiros que pastam em Basã e dos bodes, com o mais escolhido trigo; e bebeste o sangue das uvas, o mosto.
15 Nanso, ankyɛre Yeshurun dɔree sradeɛ yɛɛ ahomasoɔ;
15 Mas, engordando-se o meu amado, deu coices; engordou-se, engrossou-se, ficou nédio e abandonou a Deus, que o fez, desprezou a Rocha da sua salvação.
16 Wɔkanyane ne ninkunutwe, ɛfiri sɛ wɔsomm anyame foforɔ;
16 Com deuses estranhos o provocaram a zelos, com abominações o irritaram.
17 Wɔbɔɔ afɔdeɛ maa ahonhom fi, anyame huhuo,
17 Sacrifícios ofereceram aos demônios, não a Deus; a deuses que não conheceram, novos deuses que vieram há pouco, dos quais não se estremeceram seus pais.
18 Mopaa Ɔbotan a ɔyɛɛ mo agya no.
18 Olvidaste a Rocha que te gerou; e te esqueceste do Deus que te deu o ser.
19 Awurade hunuu yei na wɔn ho yɛɛ no nwunu.
19 Viu isto o Senhor e os desprezou, por causa da provocação de seus filhos e suas filhas;
20 Ɔkaa sɛ, “Mɛgya wɔn hɔ;
20 e disse: Esconderei deles o rosto, verei qual será o seu fim; porque são raça de perversidade, filhos em quem não há lealdade.
21 Wɔde anyame foforɔ som akanyane me ninkuntwe;
21 A zelos me provocaram com aquilo que não é Deus; com seus ídolos me provocaram à ira; portanto, eu os provocarei a zelos com aquele que não é povo; com louca nação os despertarei à ira.
22 Mʼabufuo dɛre sɛ ogya,
22 Porque um fogo se acendeu no meu furor e arderá até ao mais profundo do inferno, consumirá a terra e suas messes e abrasará os fundamentos dos montes.
23 “Mɛhɔre amanehunu wɔ wɔn so
23 Amontoarei males sobre eles; as minhas setas esgotarei contra eles.
24 Mede ɛkɔm kɛseɛ,
24 Consumidos serão pela fome, devorados pela febre e peste violenta; e contra eles enviarei dentes de feras e ardente peçonha de serpentes do pó.
25 Mmɔntene so no wɔbɛwuwu akofena ano,
25 Fora devastará a espada, em casa, o pavor, tanto ao jovem como à virgem, tanto à criança de peito como ao homem encanecido.
26 Meyɛɛ mʼadwene sɛ mɛbɔ wɔn ahwete
26 Eu teria dito: Por todos os cantos os espalharei e farei cessar a sua memória dentre os homens,
27 Nanso, mesuroo ɔtamfoɔ fɛdie,
27 se eu não tivesse receado a provocação do inimigo, para que os seus adversários não se iludam, para que não digam: A nossa mão tem prevalecido, e não foi o
28 Israel yɛ ɔman a wɔnni adwene.
28 Porque o meu povo é gente falta de conselhos, e neles não há entendimento.
29 Ao, sɛ wɔnim nyansa a, anka wɔbɛte yei ase!
29 Tomara fossem eles sábios! Então, entenderiam isto e atentariam para o seu fim.
30 Ɛbɛyɛ dɛn na onipa baako ataa nnipa apem,
30 Como poderia um só perseguir mil, e dois fazerem fugir dez mil, se a sua Rocha lhos não vendera, e o
31 Na wɔn botan nte sɛ yɛn Botan,
31 Porque a rocha deles não é como a nossa Rocha; e os próprios inimigos o atestam.
32 Wɔn bobe nyini firi Sodom bobe mu
32 Porque a sua vinha é da vinha de Sodoma e dos campos de Gomorra; as suas uvas são uvas de veneno, seus cachos, amargos;
33 Wɔn bobesa yɛ awɔ ano borɔ;
33 o seu vinho é ardente veneno de répteis e peçonha terrível de víboras.
34 “Merekora saa nneɛma yi nyinaa,
34 Não está isto guardado comigo, selado nos meus tesouros?
35 Mɛtɔ awere; wɔn a ɛfata wɔn no, ɛbɛtua wɔn so ka.
35 A mim me pertence a vingança, a retribuição, a seu tempo, quando resvalar o seu pé; porque o dia da sua calamidade está próximo, e o seu destino se apressa em chegar.
36 Awurade bɛbu ne nkurɔfoɔ atɛn
36 Porque o Senhor fará justiça ao seu povo e se compadecerá dos seus servos, quando vir que o seu poder se foi, e já não há nem escravo nem livre.
37 Ɔbɛbisa sɛ, “Afei wɔn anyame no wɔ he,
37 Então, dirá: Onde estão os seus deuses? E a rocha em quem confiavam?
38 anyame a wɔdii wɔn afɔrebɔdeɛ mu sradeɛ no
38 Deuses que comiam a gordura de seus sacrifícios e bebiam o vinho de suas libações? Levantem-se eles e vos ajudem, para que haja esconderijo para vós outros!
39 “Afei, monhunu sɛ, me ara me ne no!
39 Vede, agora, que Eu Sou, Eu somente, e mais nenhum deus além de mim; eu mato e eu faço viver; eu firo e eu saro; e não há quem possa livrar alguém da minha mão.
40 Afei, mepagya me nsa kyerɛ soro
40 Levanto a mão aos céus e afirmo por minha vida eterna:
41 Sɛ mese mʼakofena a ɛpa yerɛ yerɛ ano
41 se eu afiar a minha espada reluzente, e a minha mão exercitar o juízo, tomarei vingança contra os meus adversários e retribuirei aos que me odeiam.
42 Mɛma me bɛmma anom mogya abo,
42 Embriagarei as minhas setas de sangue (a minha espada comerá carne), do sangue dos mortos e dos prisioneiros, das cabeças cabeludas do inimigo.
43 Ao ɔsorosoro, mo ne no nni ahurisie,
43 Louvai, ó nações, o seu povo, porque o tomará vingança dos seus adversários e fará expiação pela terra do seu povo.
44 Mose ne Nun babarima Hosea baeɛ bɛkaa dwom yi mu nsɛm nyinaa kyerɛɛ nnipa no.
44 Veio Moisés e falou todas as palavras deste cântico aos ouvidos do povo, ele e Josué, filho de Num.
45 Mose wiee saa dwom no mu nsɛm no ka no,
45 Tendo Moisés falado todas estas palavras a todo o Israel,
46 ɔka kaa ho sɛ, “Momfa nsɛm a maka akyerɛ mo no nyinaa nsie mo akoma mu. Monka nkyerɛ mo mma nso sɛdeɛ ɛbɛyɛ a wɔbɛdi emu asɛm biara so sɛ mmara.
46 disse-lhes: Aplicai o coração a todas as palavras que, hoje, testifico entre vós, para que ordeneis a vossos filhos que cuidem de cumprir todas as palavras desta lei.
47 Saa nkyerɛkyerɛ yi nyɛ nsɛm bi kwa, ɛyɛ mo nkwa! Sɛ modi so a, mo nkwa nna bɛware wɔ asase a moretwa Asubɔnten Yordan akɔtena so no so.”
47 Porque esta palavra não é para vós outros coisa vã; antes, é a vossa vida; e, por esta mesma palavra, prolongareis os dias na terra à qual, passando o Jordão, ides para a possuir. O Último Dia da Vida de Moisés
48 Ɛda no ara, Awurade ka kyerɛɛ Mose sɛ,
48 Naquele mesmo dia, falou o Senhor a Moisés, dizendo:
49 “Kɔ Moab, kɔ mmepɔ a ɛwɔ asuo no apueeɛ no so, na foro Nebo bepɔ a ɛne Yeriko di nhwɛanim no. To wʼani hwɛ Kanaan asase no, asase a mede rema Israelfoɔ sɛ wɔn agyapadeɛ no.
49 Sobe a este monte de Abarim, ao monte Nebo, que está na terra de Moabe, defronte de Jericó, e vê a terra de Canaã, que aos filhos de Israel dou em possessão.
50 Ɛhɔ na wobɛwu wɔ bepɔ no so, na woakɔka wʼagyanom ho, sɛdeɛ wo nua Aaron wuu wɔ Hor bepɔ so kɔkaa nʼagyanom ho no.
50 E morrerás no monte, ao qual terás subido, e te recolherás ao teu povo, como Arão, teu irmão, morreu no monte Hor e se recolheu ao seu povo,
51 Ɛfiri sɛ, mo baanu dii me hwammɔ wɔ Israelfoɔ mu wɔ Meriba ne Kades asuo ho wɔ Sin ɛserɛ so. Moanni me kronkronyɛ ho adanseɛ ankyerɛ Israelfoɔ no wɔ hɔ.
51 porquanto prevaricastes contra mim no meio dos filhos de Israel, nas águas de Meribá de Cades, no deserto de Zim, pois me não santificastes no meio dos filhos de Israel.
52 Ɛno enti, mobɛhunu asase no afiri akyiri, nanso mo nan rensi asase a mede rema Israelfoɔ no so.”
52 Pelo que verás a terra defronte de ti, porém não entrarás nela, na terra que dou aos filhos de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.