Lamentações 5
Swedish 1917 Version (SVD) vs NTLH
1 Tänk, HERRE, på vad som har vederfarits oss skåda ned och se till vår smälek.
1 Ó Senhor Deus, lembra do que nos aconteceu; olha para nós e vê a nossa desgraça.
2 Vår arvedel har kommit i främlingars ägo, våra hus i utlänningars.
2 A nossa terra está nas mãos de estrangeiros, e em nossas casas mora gente estranha.
3 Vi hava blivit värnlösa, vi hava ingen fader; våra mödrar äro såsom änkor.
3 Somos órfãos de pai; as nossas mães ficaram viúvas.
4 Vattnet som tillhör oss få vi dricka allenast för penningar; vår egen ved måste vi betala.
4 Temos de comprar a nossa própria água de beber; temos de pagar pela nossa própria lenha.
5 Våra förföljare äro oss på halsen; huru trötta vi än äro, unnas oss dock ingen vila.
5 Os nossos inimigos nos tratam com dureza; estamos esgotados, porém não nos deixam descansar.
6 Vi hava måst giva oss under Egypten, under Assyrien, för att få bröd till att mätta oss med.
6 Para termos o que comer, precisamos pedir, estendendo as mãos aos egípcios e aos assírios.
7 Våra fäder hava syndat, de äro icke mer, vi måste bära deras missgärningar.
7 Os nossos antepassados pecaram e não existem mais, e nós sofremos por causa dos seus pecados.
8 Trälar få råda över oss; ingen finnes, som rycker oss ur deras våld.
8 Somos governados por escravos, e não há ninguém que nos livre das suas mãos.
9 Med fara för vårt liv hämta vi vårt bröd, bärga det undan öknens svärd.
9 Corremos perigo para conseguir alimento, pois os bandidos do deserto nos atacam sem dó.
10 Vår hud är glödande såsom en ugn, för brännande hungers skull.
10 A fome nos faz queimar de febre, de modo que a nossa pele fica quente como um forno.
11 Kvinnorna kränkte man i Sion, jungfrurna i Juda städer.
11 Em Jerusalém e nas cidades de Judá, mulheres e moças foram violentadas.
12 Furstarna blevo upphängda av deras händer, för de äldste visade de ingen försyn.
12 Os inimigos enforcaram os nossos líderes e desrespeitaram os nossos velhos.
13 Ynglingarna måste bära på kvarnstenar, och gossarna dignade under vedbördor.
13 Os nossos moços são forçados a trabalhar pesado nos moinhos; os meninos tropeçam, carregando feixes de lenha.
14 De gamla sitta icke mer i porten, de unga hava upphört med sitt strängaspel.
14 Os velhos não fazem mais as suas rodinhas nas praças, e os moços já não cantam mais.
15 Våra hjärtan hava icke mer någon fröjd i sorgelåt är vår dans förvandlad.
15 A alegria fugiu do nosso coração; em lugar das nossas danças, ficou a tristeza.
16 Kronan har fallit ifrån vårt huvud; ve oss, att vi syndade så!
16 Nada sobrou daquilo que era o nosso orgulho. Nós pecamos e estamos condenados.
17 Därför hava ock våra hjärtan blivit sjuka, därför äro våra ögon förmörkade,
17 O nosso coração está doente, e as lágrimas escurecem a nossa visão,
18 för Sions bergs skull, som nu ligger öde, så att rävarna ströva omkring därpå.
18 porque o monte Sião está abandonado, e as raposas andam pelas ruínas.
19 Du, HERRE, tronar evinnerligen; din tron består från släkte till släkte.
19 Mas tu, ó Senhor , reinas para sempre, tu dominas as gentes de todos os tempos.
20 Varför vill du för alltid förgäta oss, förkasta oss för beständigt?
20 Por que nos abandonaste por tanto tempo? Será que lembrarás de nós outra vez?
21 Tag oss åter till dig, HERRE, så att vi få vända åter; förnya våra dagar, så att de bliva såsom fordom.
21 Faze com que voltemos a ti, ó Senhor , sim, faze-nos voltar! Faze com que a nossa vida seja outra vez como era antes.
22 Eller har du alldeles förkastat oss? Förtörnas du på oss så övermåttan?
22 Ou será que nos rejeitaste para sempre? Será que a tua
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.