Lucas 22
srp1868 (SRP1868) vs BKJ
1 Приближаваше се пак празник пријесних хлебова који се зове пасха.
1 Ora, aproximava-se a festa dos pães ázimos, que é chamada Páscoa.
2 И гледаху главари свештенички и књижевници како би Га убили; али се бојаху народа.
2 E os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois eles temiam o povo.
3 А сотона уђе у Јуду, који се зваше Искариот, и који беше један од дванаесторице.
3 Então, entrou Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 И отишавши говори с главарима свештеничким и са старешинама како ће им Га издати.
4 E ele foi no seu caminho, e comunicou aos principais sacerdotes e capitães como ele poderia traí-lo.
5 И они се обрадоваше, и уговорише да му даду новце.
5 E eles se alegraram, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 И он се обрече, и тражаше згодно време да им Га преда тајно од народа.
6 E ele prometeu, e buscava uma oportunidade de traí-lo na ausência da multidão.
7 А дође дан пресних хлебова у који требаше клати пасху;
7 Então, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia sacrificar a páscoa.
8 и посла Петра и Јована рекавши: Идите уготовите нам пасху да једемо.
8 E ele enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que nós possamos comer.
9 А ови Му рекоше: Где хоћеш да уготовимо?
9 E eles lhe disseram: Onde tu queres que a preparemos?
10 А Он им рече: Ето кад уђете у град, срешће вас човек који носи воду у крчагу; идите за њим у кућу у коју он уђе,
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando um cântaro de água; segue-o até a casa em que ele entrar.
11 и кажите домаћину: Учитељ вели: где је гостионица где ћу јести пасху с ученицима својим?
11 E direis ao dono da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento dos convidados, onde comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 И он ће вам показати велику собу прострту; онде уготовите.
12 Então, ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado; ali fazei os preparativos.
13 А они отидоше и нађоше као што им каза; и уготовише пасху.
13 E eles foram, e acharam como lhes tinha dito; e prepararam a Páscoa.
14 И кад дође час, седе за трпезу, и дванаест апостола с Њим.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e os doze apóstolos com ele.
15 И рече им: Врло сам желео да ову пасху једем с вама пре него пострадам;
15 E ele disse-lhes: Quão intensamente desejei comer convosco esta páscoa, antes que eu sofra,
16 јер вам кажем да је одселе нећу јести док се не сврши у царству Божијем.
16 porque eu vos digo que não mais comerei dela, até que se cumpra no reino de Deus.
17 И узевши чашу даде хвалу, и рече: Узмите је и разделите међу собом;
17 E ele tomando o cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o e dividi-o entre vós,
18 јер вам кажем да нећу пити од рода виноградског док не дође царство Божије.
18 porque eu vos digo que não mais beberei do fruto da videira até que venha o reino de Deus.
19 И узевши хлеб даде хвалу, и преломивши га даде им говорећи: Ово је тело моје које се даје за вас; ово чините за мој спомен.
19 E ele tomando o pão, e tendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isso em memória de mim.
20 А тако и чашу по вечери, говорећи: Ова је чаша нови завет мојом крви која се за вас пролива.
20 Semelhantemente também o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Али ево рука издајника мог са мном је на трпези.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 И Син човечији, дакле, иде као што је уређено; али тешко човеку ономе који Га издаје!
22 E, na verdade, o Filho do homem vai conforme o que está determinado; mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 И они сташе тражити међу собом који би, дакле, од њих био који ће то учинити.
23 E eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 А поста и препирање међу њима који би се држао међу њима да је највећи.
24 E houve também uma contenda entre eles, sobre qual deles deveria se considerar o maior.
25 А Он им рече: Цареви народни владају народом, а који њиме управљају, зову се добротвори.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios exercem senhorio sobre eles, e os que exercem autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Али ви немојте тако; него који је највећи међу вама нека буде као најмањи, и који је старешина нека буде као слуга.
26 Mas não será assim com vós; mas o maior entre vós será como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Јер који је већи, који седи за трпезом или који служи? Није ли онај који седи за трпезом? А ја сам међу вама као слуга.
27 Porquanto qual é maior, quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Mas eu estou entre vós como aquele que serve.
28 А ви сте они који сте се одржали са мном у мојим напастима.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 И ја остављам вама царство као што је Отац мој мени оставио:
29 E eu vos designo um reino, como meu Pai me designou,
30 Да једете и пијете за трпезом мојом у царству мом, и да седите на престолима и судите над дванаест колена Израиљевих.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Рече пак Господ: Симоне! Симоне! Ево вас иште сотона да би вас чинио као пшеницу.
31 E o Senhor disse: Simão, Simão, eis que Satanás tem desejado te ter, para vos peneirar como trigo;
32 А ја се молих за тебе да твоја вера не престане; и ти кад год обративши се утврди браћу своју.
32 mas eu orei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortaleça teus irmãos.
33 А он Му рече: Господе! С Тобом готов сам и у тамницу и на смрт ићи.
33 E ele lhe disse: Senhor, eu estou pronto a ir contigo até a prisão e à morte.
34 А Он рече: Кажем ти, Петре! Данас неће запевати петао док се трипут не одрекнеш да ме познајеш.
34 E ele disse: Digo-te, Pedro, que o galo não cantará hoje, antes que tu negues por três vezes, de conhecer-me.
35 И рече им: Кад вас послах без кесе и без торбе и без обуће, еда вам шта недостаде? А они рекоше: Ништа.
35 E ele disse-lhes: Quando eu vos enviei sem bolsa, alforje ou calçados, faltou-vos alguma coisa? E eles responderam: Nada.
36 А Он им рече: Али сад који има кесу нека је узме, тако и торбу; а који нема нека прода хаљину своју и купи нож.
36 Então ele disse-lhes: Mas agora aquele que tiver bolsa, tome-a, como também seu alforje; e o que não tem espada, venda a sua veste e compre uma.
37 Јер вам кажем да још и ово треба на мени да се изврши што стоји у писму: И међу злочинце метнуше Га. Јер шта је писано за мене, свршује се.
37 Pois eu vos digo que é necessário que aquilo que está escrito se cumpra em mim: E ele foi contado entre os transgressores; porque as coisas que me dizem respeito têm um fim.
38 А они рекоше: Господе! Ево овде два ножа. А Он им рече: Доста је.
38 E eles disseram: Senhor, eis que aqui estão duas espadas. E ele lhes disse: É o suficiente.
39 И изишавши отиде по обичају на гору маслинску; а за Њим отидоше ученици Његови.
39 E, ele saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e seus discípulos também o seguiram.
40 А кад дође на место рече им: Молите се Богу да не паднете у напаст.
40 E, ele chegando ao lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 И сам одступи од њих како се може каменом добацити, и клекнувши на колена мољаше се Богу
41 E retirou-se deles cerca de um tiro de pedra, e, ajoelhando-se, orava,
42 говорећи: Оче! Кад би хтео да пронесеш ову чашу мимо мене! Али не моја воља него Твоја да буде.
42 dizendo: Pai, se tu quiseres, remove de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 А анђео Му се јави с неба, и крепи Га.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, fortalecendo-o.
44 И будући у борењу, мољаше се боље; зној пак Његов беше као капље крви које капаху на земљу.
44 E, estando em agonia, ele orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue que caíam por terra.
45 И уставши од молитве дође к ученицима својим, и нађе их, а они спавају од жалости,
45 E ele levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e ele encontrou-os dormindo de tristeza,
46 и рече им: Што спавате? Устаните, молите се Богу да не паднете у напаст.
46 e ele disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Док Он још пак говораше, гле, народ и један од дванаесторице, који се зваше Јуда, иђаше пред њима, и приступи к Исусу да Га целива. Јер им он беше дао знак: Кога целивам онај је.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que uma multidão, e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 А Исус му рече: Јуда! Зар целивом издајеш Сина човечијег?
48 Mas Jesus lhe disse: Judas, com um beijo tu trais o Filho do homem?
49 А кад они што беху с Њим видеше шта ће бити, рекоше Му: Господе, да бијемо ножем?
49 Quando os que estavam ao redor, viram o que ia acontecer, eles disseram-lhe: Senhor, feriremos com a espada?
50 И удари један од њих слугу поглавара свештеничког, и одсече му десно ухо.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a sua orelha direita.
51 А Исус одговарајући рече: Оставите то. И дохвативши се до уха његовог исцели га.
51 E, Jesus respondendo, disse: Permiti ainda isto! E, tocando sua orelha, o curou.
52 А главарима свештеничким и војводама црквеним и старешинама који беху дошли на Њ рече Исус: Зар као на хајдука изиђосте с ножевима и кољем да ме ухватите?
52 E disse Jesus aos principais sacerdotes, e aos capitães do templo, e aos anciãos que tinham vindo contra ele: Viestes como contra um ladrão, com espadas e varas.
53 Сваки дан био сам с вама у цркви и не дигосте руку на мене; али је сад ваш час и област таме.
53 Eu tenho estado diariamente convosco no templo, não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora, e o poder das trevas.
54 А кад Га ухватише, одведоше Га и уведоше у двор поглавара свештеничког. А Петар иђаше за Њим издалека.
54 Então, tomando-o, levaram-no, e o trouxeram para a casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 А кад они наложише огањ насред двора и сеђаху заједно, и Петар сеђаше међу њима.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Видевши га, пак, једна слушкиња где седи код огња, и погледавши на њ рече: и овај беше с њим.
56 Mas uma certa serva vendo-o assentado ao lado do fogo, e olhando-o seriamente, disse: Este homem também estava com ele.
57 А он Га се одрече говорећи: Жено! Не познајем га.
57 E ele negou-o, dizendo: Mulher, eu não o conheço.
58 И мало затим, виде га други и рече: и ти си од њих. А Петар рече: Човече! Нисам.
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. E Pedro disse: Homem, eu não sou.
59 И пошто прође око једног сахата, други неко потврђиваше говорећи: Заиста и овај беше с њим; јер је Галилејац.
59 E, passada quase uma hora, um outro com confiança afirmava, dizendo: Com certeza este indivíduo também estava com ele; pois ele é um galileu.
60 А Петар рече: Човече! Не знам шта говориш. И одмах док он још говораше запева петао.
60 E Pedro disse: Homem, eu não sei o que tu dizes. E imediatamente, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 И обазревши се Господ погледа на Петра, и Петар се опомену речи Господње како му рече: Пре него петао запева одрећи ћеш ме се трипут.
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
62 И изишавши напоље плака горко.
62 E, Pedro saindo, chorou amargamente.
63 А људи који држаху Исуса ругаху Му се, и бијаху Га.
63 E os homens que guardavam Jesus zombavam dele, e feriam-no.
64 И покривши Га, бијаху Га по образу и питаху Га говорећи: Прореци ко Те удари?
64 E, vendando-lhe os olhos, batiam na sua face, perguntando-lhe: Profetiza, quem é que te bateu?
65 И друге многе хуле говораху на Њ.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 И кад свану, сабраше се старешине народне и главари свештенички и књижевници, и одведоше Га у свој суд
66 E logo que amanheceu, ajuntaram-se os anciãos do povo, os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu conselho, dizendo:
67 говорећи: Јеси ли ти Христос? Кажи нам. А Он им рече: Ако вам и кажем, нећете веровати.
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. E ele lhes disse: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 А ако вас и запитам, нећете ми одговорити, нити ћете ме пустити.
68 e se eu também vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Одселе ће Син човечији седити с десне стране силе Божије.
69 De hoje em diante, o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Сви пак рекоше: Ти ли си дакле син Божји? А Он им рече: Ви кажете да сам ја.
70 Então, todos disseram: És tu então o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 А они рекоше: Шта нам требају више сведочанства? Јер сами чусмо из уста његових.
71 E eles disseram: Por que ainda temos necessidade de outro testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.