Lucas 22
srp1868 (SRP1868) vs ARA
1 Приближаваше се пак празник пријесних хлебова који се зове пасха.
1 Estava próxima a Festa dos Pães Asmos, chamada Páscoa.
2 И гледаху главари свештенички и књижевници како би Га убили; али се бојаху народа.
2 Preocupavam-se os principais sacerdotes e os escribas em como tirar a vida a Jesus; porque temiam o povo.
3 А сотона уђе у Јуду, који се зваше Искариот, и који беше један од дванаесторице.
3 Ora, Satanás entrou em Judas, chamado Iscariotes, que era um dos doze.
4 И отишавши говори с главарима свештеничким и са старешинама како ће им Га издати.
4 Este foi entender-se com os principais sacerdotes e os capitães sobre como lhes entregaria a Jesus;
5 И они се обрадоваше, и уговорише да му даду новце.
5 então, eles se alegraram e combinaram em lhe dar dinheiro.
6 И он се обрече, и тражаше згодно време да им Га преда тајно од народа.
6 Judas concordou e buscava uma boa ocasião de lho entregar sem tumulto.
7 А дође дан пресних хлебова у који требаше клати пасху;
7 Chegou o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava comemorar a Páscoa.
8 и посла Петра и Јована рекавши: Идите уготовите нам пасху да једемо.
8 Jesus, pois, enviou Pedro e João, dizendo: Ide preparar-nos a Páscoa para que a comamos.
9 А ови Му рекоше: Где хоћеш да уготовимо?
9 Eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 А Он им рече: Ето кад уђете у град, срешће вас човек који носи воду у крчагу; идите за њим у кућу у коју он уђе,
10 Então, lhes explicou Jesus: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem com um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar
11 и кажите домаћину: Учитељ вели: где је гостионица где ћу јести пасху с ученицима својим?
11 e dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde é o aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 И он ће вам показати велику собу прострту; онде уготовите.
12 Ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado; ali fazei os preparativos.
13 А они отидоше и нађоше као што им каза; и уготовише пасху.
13 E, indo, tudo encontraram como Jesus lhes dissera e prepararam a Páscoa.
14 И кад дође час, седе за трпезу, и дванаест апостола с Њим.
14 Chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 И рече им: Врло сам желео да ову пасху једем с вама пре него пострадам;
15 E disse-lhes: Tenho desejado ansiosamente comer convosco esta Páscoa, antes do meu sofrimento.
16 јер вам кажем да је одселе нећу јести док се не сврши у царству Божијем.
16 Pois vos digo que nunca mais a comerei, até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 И узевши чашу даде хвалу, и рече: Узмите је и разделите међу собом;
17 E, tomando um cálice, havendo dado graças, disse: Recebei e reparti entre vós;
18 јер вам кажем да нећу пити од рода виноградског док не дође царство Божије.
18 pois vos digo que, de agora em diante, não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 И узевши хлеб даде хвалу, и преломивши га даде им говорећи: Ово је тело моје које се даје за вас; ово чините за мој спомен.
19 E, tomando um pão, tendo dado graças, o partiu e lhes deu, dizendo: Isto é o meu corpo oferecido por vós; fazei isto em memória de mim.
20 А тако и чашу по вечери, говорећи: Ова је чаша нови завет мојом крви која се за вас пролива.
20 Semelhantemente, depois de cear, tomou o cálice, dizendo: Este é o cálice da nova aliança no meu sangue derramado em favor de vós.
21 Али ево рука издајника мог са мном је на трпези.
21 Todavia, a mão do traidor está comigo à mesa.
22 И Син човечији, дакле, иде као што је уређено; али тешко човеку ономе који Га издаје!
22 Porque o Filho do Homem, na verdade, vai segundo o que está determinado, mas ai daquele por intermédio de quem ele está sendo traído!
23 И они сташе тражити међу собом који би, дакле, од њих био који ће то учинити.
23 Então, começaram a indagar entre si quem seria, dentre eles, o que estava para fazer isto.
24 А поста и препирање међу њима који би се држао међу њима да је највећи.
24 Suscitaram também entre si uma discussão sobre qual deles parecia ser o maior.
25 А Он им рече: Цареви народни владају народом, а који њиме управљају, зову се добротвори.
25 Mas Jesus lhes disse: Os reis dos povos dominam sobre eles, e os que exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Али ви немојте тако; него који је највећи међу вама нека буде као најмањи, и који је старешина нека буде као слуга.
26 Mas vós não sois assim; pelo contrário, o maior entre vós seja como o menor; e aquele que dirige seja como o que serve.
27 Јер који је већи, који седи за трпезом или који служи? Није ли онај који седи за трпезом? А ја сам међу вама као слуга.
27 Pois qual é maior: quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Pois, no meio de vós, eu sou como quem serve.
28 А ви сте они који сте се одржали са мном у мојим напастима.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 И ја остављам вама царство као што је Отац мој мени оставио:
29 Assim como meu Pai me confiou um reino, eu vo-lo confio,
30 Да једете и пијете за трпезом мојом у царству мом, и да седите на престолима и судите над дванаест колена Израиљевих.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino; e vos assentareis em tronos para julgar as doze tribos de Israel.
31 Рече пак Господ: Симоне! Симоне! Ево вас иште сотона да би вас чинио као пшеницу.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como trigo!
32 А ја се молих за тебе да твоја вера не престане; и ти кад год обративши се утврди браћу своју.
32 Eu, porém, roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; tu, pois, quando te converteres, fortalece os teus irmãos.
33 А он Му рече: Господе! С Тобом готов сам и у тамницу и на смрт ићи.
33 Ele, porém, respondeu: Senhor, estou pronto a ir contigo, tanto para a prisão como para a morte.
34 А Он рече: Кажем ти, Петре! Данас неће запевати петао док се трипут не одрекнеш да ме познајеш.
34 Mas Jesus lhe disse: Afirmo-te, Pedro, que, hoje, três vezes negarás que me conheces, antes que o galo cante.
35 И рече им: Кад вас послах без кесе и без торбе и без обуће, еда вам шта недостаде? А они рекоше: Ништа.
35 A seguir, Jesus lhes perguntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem alforje e sem sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Nada, disseram eles.
36 А Он им рече: Али сад који има кесу нека је узме, тако и торбу; а који нема нека прода хаљину своју и купи нож.
36 Então, lhes disse: Agora, porém, quem tem bolsa, tome-a, como também o alforje; e o que não tem espada, venda a sua capa e compre uma.
37 Јер вам кажем да још и ово треба на мени да се изврши што стоји у писму: И међу злочинце метнуше Га. Јер шта је писано за мене, свршује се.
37 Pois vos digo que importa que se cumpra em mim o que está escrito:
38 А они рекоше: Господе! Ево овде два ножа. А Он им рече: Доста је.
38 Então, lhe disseram: Senhor, eis aqui duas espadas! Respondeu-lhes: Basta!
39 И изишавши отиде по обичају на гору маслинску; а за Њим отидоше ученици Његови.
39 E, saindo, foi, como de costume, para o monte das Oliveiras; e os discípulos o acompanharam.
40 А кад дође на место рече им: Молите се Богу да не паднете у напаст.
40 Chegando ao lugar escolhido, Jesus lhes disse: Orai, para que não entreis em tentação.
41 И сам одступи од њих како се може каменом добацити, и клекнувши на колена мољаше се Богу
41 Ele, por sua vez, se afastou, cerca de um tiro de pedra, e, de joelhos, orava,
42 говорећи: Оче! Кад би хтео да пронесеш ову чашу мимо мене! Али не моја воља него Твоја да буде.
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; contudo, não se faça a minha vontade, e sim a tua.
43 А анђео Му се јави с неба, и крепи Га.
43 [Então, lhe apareceu um anjo do céu que o confortava.
44 И будући у борењу, мољаше се боље; зној пак Његов беше као капље крви које капаху на земљу.
44 E, estando em agonia, orava mais intensamente. E aconteceu que o seu suor se tornou como gotas de sangue caindo sobre a terra.]
45 И уставши од молитве дође к ученицима својим, и нађе их, а они спавају од жалости,
45 Levantando-se da oração, foi ter com os discípulos, e os achou dormindo de tristeza,
46 и рече им: Што спавате? Устаните, молите се Богу да не паднете у напаст.
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos e orai, para que não entreis em tentação.
47 Док Он још пак говораше, гле, народ и један од дванаесторице, који се зваше Јуда, иђаше пред њима, и приступи к Исусу да Га целива. Јер им он беше дао знак: Кога целивам онај је.
47 Falava ele ainda, quando chegou uma multidão; e um dos doze, o chamado Judas, que vinha à frente deles, aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 А Исус му рече: Јуда! Зар целивом издајеш Сина човечијег?
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 А кад они што беху с Њим видеше шта ће бити, рекоше Му: Господе, да бијемо ножем?
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia suceder, perguntaram: Senhor, feriremos à espada?
50 И удари један од њих слугу поглавара свештеничког, и одсече му десно ухо.
50 Um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 А Исус одговарајући рече: Оставите то. И дохвативши се до уха његовог исцели га.
51 Mas Jesus acudiu, dizendo: Deixai, basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 А главарима свештеничким и војводама црквеним и старешинама који беху дошли на Њ рече Исус: Зар као на хајдука изиђосте с ножевима и кољем да ме ухватите?
52 Então, dirigindo-se Jesus aos principais sacerdotes, capitães do templo e anciãos que vieram prendê-lo, disse: Saístes com espadas e porretes como para deter um salteador?
53 Сваки дан био сам с вама у цркви и не дигосте руку на мене; али је сад ваш час и област таме.
53 Diariamente, estando eu convosco no templo, não pusestes as mãos sobre mim. Esta, porém, é a vossa hora e o poder das trevas.
54 А кад Га ухватише, одведоше Га и уведоше у двор поглавара свештеничког. А Петар иђаше за Њим издалека.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote. Pedro seguia de longe.
55 А кад они наложише огањ насред двора и сеђаху заједно, и Петар сеђаше међу њима.
55 E, quando acenderam fogo no meio do pátio e juntos se assentaram, Pedro tomou lugar entre eles.
56 Видевши га, пак, једна слушкиња где седи код огња, и погледавши на њ рече: и овај беше с њим.
56 Entrementes, uma criada, vendo-o assentado perto do fogo, fitando-o, disse: Este também estava com ele.
57 А он Га се одрече говорећи: Жено! Не познајем га.
57 Mas Pedro negava, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 И мало затим, виде га други и рече: и ти си од њих. А Петар рече: Човече! Нисам.
58 Pouco depois, vendo-o outro, disse: Também tu és dos tais. Pedro, porém, protestava: Homem, não sou.
59 И пошто прође око једног сахата, други неко потврђиваше говорећи: Заиста и овај беше с њим; јер је Галилејац.
59 E, tendo passado cerca de uma hora, outro afirmava, dizendo: Também este, verdadeiramente, estava com ele, porque também é galileu.
60 А Петар рече: Човече! Не знам шта говориш. И одмах док он још говораше запева петао.
60 Mas Pedro insistia: Homem, não compreendo o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 И обазревши се Господ погледа на Петра, и Петар се опомену речи Господње како му рече: Пре него петао запева одрећи ћеш ме се трипут.
61 Então, voltando-se o Senhor, fixou os olhos em Pedro, e Pedro se lembrou da palavra do Senhor, como lhe dissera: Hoje, três vezes me negarás, antes de cantar o galo.
62 И изишавши напоље плака горко.
62 Então, Pedro, saindo dali, chorou amargamente.
63 А људи који држаху Исуса ругаху Му се, и бијаху Га.
63 Os que detinham Jesus zombavam dele, davam-lhe pancadas e,
64 И покривши Га, бијаху Га по образу и питаху Га говорећи: Прореци ко Те удари?
64 vendando-lhe os olhos, diziam: Profetiza-nos: quem é que te bateu?
65 И друге многе хуле говораху на Њ.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 И кад свану, сабраше се старешине народне и главари свештенички и књижевници, и одведоше Га у свој суд
66 Logo que amanheceu, reuniu-se a assembleia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziram ao Sinédrio, onde lhe disseram:
67 говорећи: Јеси ли ти Христос? Кажи нам. А Он им рече: Ако вам и кажем, нећете веровати.
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. Então, Jesus lhes respondeu: Se vo-lo disser, não o acreditareis;
68 А ако вас и запитам, нећете ми одговорити, нити ћете ме пустити.
68 também, se vos perguntar, de nenhum modo me respondereis.
69 Одселе ће Син човечији седити с десне стране силе Божије.
69 Desde agora, estará sentado o Filho do Homem à direita do Todo-Poderoso Deus.
70 Сви пак рекоше: Ти ли си дакле син Божји? А Он им рече: Ви кажете да сам ја.
70 Então, disseram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? E ele lhes respondeu: Vós dizeis que eu sou.
71 А они рекоше: Шта нам требају више сведочанства? Јер сами чусмо из уста његових.
71 Clamaram, pois: Que necessidade mais temos de testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.