Jó 41
SweKarlXII1873: Svenska Karl XII:s Bibel (1873) (SM_SWEKARLXII1873) vs BKJ
BKJ BKJ
1 Ingen är så dristig, att han honom uppväcka tör. Ho är då den, som för mig bestå kan?
1 Podes tu fisgar o leviatã com um anzol? Ou sua língua com um cordão que tu deixas cair?
2 Ho hafver något gifvit mig tillförene, att jag må honom det vedergälla? Mitt är allt det under hela himmelen är.
2 Podes pôr um anzol no seu nariz, ou furar sua mandíbula com um espinho?
3 Jag vill icke förtiga hans kraft; ej heller hans magt, eller huru välskapad han är.
3 Fará ele muitas súplicas a ti? Falará ele palavras suaves a ti?
4 Ho kan upptäcka honom hans kläde? Eller ho tör vågat, att fatta honom i tänderna?
4 Fará ele um pacto contigo, ou o tomarás tu por servo para sempre?
5 Ho kan öppna hans anletes kindben? Förskräckeliga stå hans tänder allt omkring.
5 Brincarás com ele como com um pássaro, ou o prenderás por causa de tuas donzelas?
6 Hans fjäll äro lika som sköldar, sammanfäste hvar i annan.
6 Farão teus companheiros um banquete com ele, ou o repartirão entre os mercadores?
7 Det ena hänger in i det andra, så att vädret icke går deremellan;
7 Podes tu encher sua pele com ganchos, ou a sua cabeça com arpões de pescadores?
8 Det hänger hvar i annan, och hålla sig tillsammans, så att de icke kunna skiljas åt.
8 Põe a tua mão sobre ele, lembra-te da batalha, e não o faças mais.
9 Hans njusande är såsom ett glimmande ljus; hans ögon äro såsom morgonrodnans ögnahvarf.
9 Eis que a esperança dele é vã, não será alguém humilhado só de vê-lo?
10 Utaf hans mun fara bloss och eldbrandar.
10 Ninguém é tão feroz que ouse atiçá-lo; quem, então, é capaz de ficar de pé diante de mim?
11 Utaf hans näso går rök, såsom utaf heta grytor och kettlar.
11 Quem me precedeu para que eu devesse retribuí-lo? O que quer que esteja debaixo de todo o céu é meu.
12 Hans ande är glödande kol, och utu hans mun går låge.
12 Eu não esconderei suas partes, nem seu poder, nem sua graciosa proporção.
13 Han hafver en starkan hals, och det är honom lust, då han något förderfvar.
13 Quem pode descobrir a face de sua vestimenta? Ou quem pode ir a ele com sua rédea dobrada?
14 Hans kötts ledamot hänga vid hvartannat; de äro faste i honom, att han icke rörd varder.
14 Quem pode abrir as portas da sua face? Seus dentes são terríveis ao redor.
15 Hans hjerta är hårdt såsom sten, och så fast som ett stycke af understenen i qvarnene.
15 Suas escamas são seu orgulho, fechadas juntamente como por um selo apertado.
16 När han reser sig, förfära sig de starke; och när han får dem fatt, är der ingen nåde.
16 Uma é tão próxima à outra, que nem o ar consegue passar entre elas.
17 Om man vill till honom med svärd, så rörer han sig intet; eller med spets, skott och harnesk.
17 Elas se ligam umas às outras, ficam juntas, de maneira que não podem ser separadas.
18 Han aktar jern såsom strå, och koppar såsom ruttet trä.
18 Através de suas necessidades uma luz brilha, e seus olhos são como as pálpebras da manhã.
19 Ingen skytte förjagar honom; slungostenar äro honom såsom agnar.
19 Da sua boca saem tochas, e centelhas de fogo escapam.
20 Hammaren aktar han såsom strå; han bespottar de bäfvande spetsar.
20 Das suas narinas sai fumaça, como saem de uma panela fervente, ou de um caldeirão.
21 Han kan ligga på skarpt grus; han lägger sig uppå det skarpt är, såsom på dyngo.
21 O seu fôlego acende os carvões; e uma chama sai de sua boca.
22 Han gör, att djupa hafvet sjuder såsom en gryta, och rörer det ihop, såsom man blandar ena salvo.
22 No seu pescoço permanece a força; e a tristeza se transforma em alegria diante dele.
23 Efter honom är vägen ljus; djupet aktar han såsom en gamlan gråhårotan.
23 Os flocos de sua carne estão juntos; são firmes neles mesmos; eles não podem ser movidos.
24 På jordene kan ingen liknas honom; han är gjord till att vara utan fruktan.
24 O seu coração é firme como uma pedra; sim, duro como um pedaço da mó inferior.
25 Han föraktar allt det högt är; han är Konung öfver alla högmodiga.
25 Quando ele se levanta, os poderosos temem; por causa de rupturas eles se purificam.
26 — ausente —
26 A espada daquele que lhe tocar não consegue impedi-lo; nem a lança, nem o dardo, nem a malha de ferro.
27 — ausente —
27 Ele considera o ferro como palha, e o bronze como pau podre.
28 — ausente —
28 A flecha não pode fazê-lo fugir; as pedras das fundas se lhe tornam em restolho.
29 — ausente —
29 Os bengalões são contados como restolho; ele ri do brandir da lança.
30 — ausente —
30 Pedras afiadas estão debaixo dele; ele espalha coisas pontudas e afiadas sobre a lama.
31 — ausente —
31 Ele faz o abismo ferver como uma panela; ele faz o mar como uma panela de unguento.
32 — ausente —
32 Ele faz brilhar um caminho após si; alguém até pensaria que o abismo ficou grisalho.
33 — ausente —
33 Sobre a terra não há o que se lhe compare, que tenha sido criado sem medo.
34 — ausente —
34 Ele contempla todas as coisas altivas; ele é um rei sobre todos os filhos do orgulho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.