Jó 41

SweKarlXII1873: Svenska Karl XII:s Bibel (1873) (SM_SWEKARLXII1873) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ingen är så dristig, att han honom uppväcka tör. Ho är då den, som för mig bestå kan?
1 Poderás tirar com anzol o leviatã, ou apertar-lhe a língua com uma corda?
2 Ho hafver något gifvit mig tillförene, att jag må honom det vedergälla? Mitt är allt det under hela himmelen är.
2 Poderás meter-lhe uma corda de junco no nariz, ou com um gancho furar a sua queixada?
3 Jag vill icke förtiga hans kraft; ej heller hans magt, eller huru välskapad han är.
3 Porventura te fará muitas súplicas, ou brandamente te falará?
4 Ho kan upptäcka honom hans kläde? Eller ho tör vågat, att fatta honom i tänderna?
4 Fará ele aliança contigo, ou o tomarás tu por servo para sempre?
5 Ho kan öppna hans anletes kindben? Förskräckeliga stå hans tänder allt omkring.
5 Brincarás com ele, como se fora um pássaro, ou o prenderás para tuas meninas?
6 Hans fjäll äro lika som sköldar, sammanfäste hvar i annan.
6 Farão os sócios de pesca tráfico dele, ou o dividirão entre os negociantes?
7 Det ena hänger in i det andra, så att vädret icke går deremellan;
7 Poderás encher-lhe a pele de arpões, ou a cabeça de fisgas?
8 Det hänger hvar i annan, och hålla sig tillsammans, så att de icke kunna skiljas åt.
8 Põe a tua mão sobre ele; lembra-te da peleja; nunca mais o farás!
9 Hans njusande är såsom ett glimmande ljus; hans ögon äro såsom morgonrodnans ögnahvarf.
9 Eis que é vã a esperança de apanhá-lo; pois não será um homem derrubado só ao vê-lo?
10 Utaf hans mun fara bloss och eldbrandar.
10 Ninguém há tão ousado, que se atreva a despertá-lo; quem, pois, é aquele que pode erguer-se diante de mim?
11 Utaf hans näso går rök, såsom utaf heta grytor och kettlar.
11 Quem primeiro me deu a mim, para que eu haja de retribuir-lhe? Pois tudo quanto existe debaixo de todo céu é meu.
12 Hans ande är glödande kol, och utu hans mun går låge.
12 Não me calarei a respeito dos seus membros, nem da sua grande força, nem da graça da sua estrutura.
13 Han hafver en starkan hals, och det är honom lust, då han något förderfvar.
13 Quem lhe pode tirar o vestido exterior? Quem lhe penetrará a couraça dupla?
14 Hans kötts ledamot hänga vid hvartannat; de äro faste i honom, att han icke rörd varder.
14 Quem jamais abriu as portas do seu rosto? Pois em roda dos seus dentes está o terror.
15 Hans hjerta är hårdt såsom sten, och så fast som ett stycke af understenen i qvarnene.
15 As suas fortes escamas são o seu orgulho, cada uma fechada como por um selo apertado.
16 När han reser sig, förfära sig de starke; och när han får dem fatt, är der ingen nåde.
16 Uma à outra se chega tão perto, que nem o ar passa por entre elas.
17 Om man vill till honom med svärd, så rörer han sig intet; eller med spets, skott och harnesk.
17 Umas às outras se ligam; tanto aderem entre si, que não se podem separar.
18 Han aktar jern såsom strå, och koppar såsom ruttet trä.
18 Os seus espirros fazem resplandecer a luz, e os seus olhos são como as pestanas da alva.
19 Ingen skytte förjagar honom; slungostenar äro honom såsom agnar.
19 Da sua boca saem tochas; faíscas de fogo saltam dela.
20 Hammaren aktar han såsom strå; han bespottar de bäfvande spetsar.
20 Dos seus narizes procede fumaça, como de uma panela que ferve, e de juncos que ardem.
21 Han kan ligga på skarpt grus; han lägger sig uppå det skarpt är, såsom på dyngo.
21 O seu hálito faz incender os carvões, e da sua boca sai uma chama.
22 Han gör, att djupa hafvet sjuder såsom en gryta, och rörer det ihop, såsom man blandar ena salvo.
22 No seu pescoço reside a força; e diante dele anda saltando o terror.
23 Efter honom är vägen ljus; djupet aktar han såsom en gamlan gråhårotan.
23 Os tecidos da sua carne estão pegados entre si; ela é firme sobre ele, não se pode mover.
24 På jordene kan ingen liknas honom; han är gjord till att vara utan fruktan.
24 O seu coração é firme como uma pedra; sim, firme como a pedra inferior duma mó.
25 Han föraktar allt det högt är; han är Konung öfver alla högmodiga.
25 Quando ele se levanta, os valentes são atemorizados, e por causa da consternação ficam fora de si.
26 — ausente —
26 Se alguém o atacar com a espada, essa não poderá penetrar; nem tampouco a lança, nem o dardo, nem o arpão.
27 — ausente —
27 Ele considera o ferro como palha, e o bronze como pau podre.
28 — ausente —
28 A seta não o poderá fazer fugir; para ele as pedras das fundas se tornam em restolho.
29 — ausente —
29 Os bastões são reputados como juncos, e ele se ri do brandir da lança.
30 — ausente —
30 Debaixo do seu ventre há pontas agudas; ele se estende como um trilho sobre o lodo.
31 — ausente —
31 As profundezas faz ferver, como uma panela; torna o mar como uma vasilha de ungüento.
32 — ausente —
32 Após si deixa uma vereda luminosa; parece o abismo tornado em brancura de cãs.
33 — ausente —
33 Na terra não há coisa que se lhe possa comparar; pois foi feito para estar sem pavor.
34 — ausente —
34 Ele vê tudo o que é alto; é rei sobre todos os filhos da soberba.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.