Jó 41

SweKarlXII1873: Svenska Karl XII:s Bibel (1873) (SM_SWEKARLXII1873) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ingen är så dristig, att han honom uppväcka tör. Ho är då den, som för mig bestå kan?
1 Poderás pescar com anzol o leviatã ou ligarás a sua língua com a corda?
2 Ho hafver något gifvit mig tillförene, att jag må honom det vedergälla? Mitt är allt det under hela himmelen är.
2 Podes pôr uma corda no seu nariz ou com um espinho furarás a sua queixada?
3 Jag vill icke förtiga hans kraft; ej heller hans magt, eller huru välskapad han är.
3 Porventura, multiplicará as suas suplicações para contigo? Ou brandamente te falará?
4 Ho kan upptäcka honom hans kläde? Eller ho tör vågat, att fatta honom i tänderna?
4 Fará ele concertos contigo, ou o tomarás tu por escravo para sempre?
5 Ho kan öppna hans anletes kindben? Förskräckeliga stå hans tänder allt omkring.
5 Brincarás com ele, como se fora um passarinho, ou o prenderás para tuas meninas?
6 Hans fjäll äro lika som sköldar, sammanfäste hvar i annan.
6 Os teus companheiros farão dele um banquete, ou o repartirão entre os negociantes?
7 Det ena hänger in i det andra, så att vädret icke går deremellan;
7 Encherás a sua pele de ganchos, ou a sua cabeça de arpéus de pescadores?
8 Det hänger hvar i annan, och hålla sig tillsammans, så att de icke kunna skiljas åt.
8 Põe a tua mão sobre ele, lembra-te da peleja e nunca mais tal intentarás.
9 Hans njusande är såsom ett glimmande ljus; hans ögon äro såsom morgonrodnans ögnahvarf.
9 Eis que a sua esperança falhará; porventura, nenhum à sua vista será derribado?
10 Utaf hans mun fara bloss och eldbrandar.
10 Ninguém há tão atrevido, que a despertá-lo se atreva; quem, pois, é aquele que ousa erguer-se diante de mim?
11 Utaf hans näso går rök, såsom utaf heta grytor och kettlar.
11 Quem primeiro me deu, para que eu haja de retribuir- lhe? Pois o que está debaixo de todos os céus é meu.
12 Hans ande är glödande kol, och utu hans mun går låge.
12 Não me calarei a respeito dos seus membros, nem da relação das suas forças, nem da graça da sua compostura.
13 Han hafver en starkan hals, och det är honom lust, då han något förderfvar.
13 Quem descobriria a superfície da sua veste? Quem entrará entre as suas queixadas dobradas?
14 Hans kötts ledamot hänga vid hvartannat; de äro faste i honom, att han icke rörd varder.
14 Quem abriria as portas do seu rosto? Pois em roda dos seus dentes está o terror.
15 Hans hjerta är hårdt såsom sten, och så fast som ett stycke af understenen i qvarnene.
15 As suas fortes escamas são excelentíssimas, cada uma fechada como com selo apertado.
16 När han reser sig, förfära sig de starke; och när han får dem fatt, är der ingen nåde.
16 Uma à outra se chega tão perto, que nem um assopro passa por entre elas.
17 Om man vill till honom med svärd, så rörer han sig intet; eller med spets, skott och harnesk.
17 Umas às outras se ligam; tanto aderem entre si, que não se podem separar.
18 Han aktar jern såsom strå, och koppar såsom ruttet trä.
18 Cada um dos seus espirros faz resplandecer a luz, e os seus olhos são como as pestanas da alva.
19 Ingen skytte förjagar honom; slungostenar äro honom såsom agnar.
19 Da sua boca saem tochas; faíscas de fogo saltam dela.
20 Hammaren aktar han såsom strå; han bespottar de bäfvande spetsar.
20 Do seu nariz procede fumaça, como de uma panela fervente, ou de uma grande caldeira.
21 Han kan ligga på skarpt grus; han lägger sig uppå det skarpt är, såsom på dyngo.
21 O seu hálito faz acender os carvões; e da sua boca sai chama.
22 Han gör, att djupa hafvet sjuder såsom en gryta, och rörer det ihop, såsom man blandar ena salvo.
22 No seu pescoço pousa a força; perante ele, até a tristeza salta de prazer.
23 Efter honom är vägen ljus; djupet aktar han såsom en gamlan gråhårotan.
23 Os músculos da sua carne estão pegados entre si; cada um está firme nele, e nenhum se move.
24 På jordene kan ingen liknas honom; han är gjord till att vara utan fruktan.
24 O seu coração é firme como uma pedra e firme como a mó de baixo.
25 Han föraktar allt det högt är; han är Konung öfver alla högmodiga.
25 Levantando-se ele, tremem os valentes; em razão dos seus abalos, ficam fora de si.
26 — ausente —
26 Se alguém lhe tocar com a espada, essa não poderá penetrar, nem lança, dardo ou flecha.
27 — ausente —
27 Ele reputa o ferro palha, e o cobre, pau podre.
28 — ausente —
28 A seta o não fará fugir; as pedras das fundas se lhe tornam em restolho.
29 — ausente —
29 As pedras atiradas são para ele como arestas, e ri-se do brandir da lança.
30 — ausente —
30 Debaixo de si tem conchas pontiagudas; estende-se sobre coisas pontiagudas como na lama.
31 — ausente —
31 As profundezas faz ferver, como uma panela; torna o mar como quando os unguentos fervem.
32 — ausente —
32 Após ele alumia o caminho; parece o abismo tornado em brancura de cãs.
33 — ausente —
33 Na terra, não há coisa que se lhe possa comparar, pois foi feito para estar sem pavor.
34 — ausente —
34 Todo o alto vê; é rei sobre todos os filhos de animais altivos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.