Jó 6
FinSTLK2017: Pyhä Raamattu (STLK 2017) (SM_FINSTLK2017) vs NAA
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Job vastasi ja sanoi:
1 Então Jó respondeu:
2 "Oi, jospa suruni punnittaisiin ja kova onneni pantaisiin sen kanssa vaakaan!
2 “Ah! Se a minha queixa, de fato, pudesse ser pesada, e contra ela, numa balança, se pusesse a minha miséria,
3 Sillä se on nyt raskaampi kuin meren hiekka. Sen tähden sanani menevät hukkaan.
3 esta, na verdade, pesaria mais que a areia dos mares. Por isso é que as minhas palavras foram precipitadas.
4 Sillä Kaikkivaltiaan nuolet ovat sattuneet minuun, henkeni juo niiden myrkkyä ja Jumalan kauhut ahdistavat minua.
4 Porque as flechas do Todo-Poderoso estão cravadas em mim, e o meu espírito sorve o veneno delas; os terrores de Deus se armam contra mim.
5 Huutaako villiaasi vihannassa ruohikossa, ammuuko härkä rehuviljansa ääressä?
5 Será que o jumento selvagem zurra quando está junto à relva? Ou será que o boi berra junto ao seu pasto?
6 Voiko mautonta syödä ilman suolaa, ja onko munanvalkuaisessa makua ilman suolaa?
6 Pode-se comer sem sal o que é insípido? Ou haverá sabor na clara do ovo?
7 Sieluni ei tahdo koskea sellaiseen. Se on minulle kuin saastainen ruoka.
7 Aquilo que a minha alma recusava tocar, isso é agora a minha comida repugnante.”
8 Oi, jospa pyyntöni täyttyisi ja Jumala toteuttaisi, mitä häneltä toivon!
8 “Quem dera que se cumprisse o meu pedido, e que Deus me concedesse o que desejo!
9 Jospa Jumala suvaitsisi musertaa minut, ojentaa kätensä ja katkaista elämäni langan!
9 Que fosse do agrado de Deus esmagar-me, que soltasse a sua mão e acabasse comigo!
10 Vielä olisi lohdutuksenani ja iloitsisin ahdistuksessani, ettei hän säästäisi minua, sillä enhän ole kätkenyt Pyhän sanoja.
10 Isto ainda seria a minha consolação, e eu saltaria de contente na minha dor, que é implacável; porque não tenho negado as palavras do Santo.
11 Mikä on voimani, että enää toivoisin, ja mikä on loppuni, että sieluni olisi kärsivällinen?
11 Por que esperar, se já não tenho forças? Por que prolongar a vida, se o meu fim é certo?
12 Onko voimani vahva kuin kivi, onko ruumiini vaskea?
12 Por acaso a minha força é a força da pedra? Ou é de bronze a minha carne?
13 Eikö minulla ole enää mitään apua, ja enkö voi enää mitään?
13 Não encontro socorro em mim mesmo; foram afastados de mim os meus recursos.”
14 Tuleehan ystävän olla laupias nääntyvälle, vaikka tämä olisikin hylännyt Kaikkivaltiaan pelon.
14 “Ao aflito deve o amigo mostrar compaixão, mesmo ao que abandonou o temor do Todo-Poderoso.
15 Veljeni ovat petolliset kuin purot, kuin purojen uomat, jotka juoksevat kuiviin.
15 Meus irmãos me enganaram; são como um ribeiro, como a torrente que transborda no vale,
16 Ne ovat sohjosta sameat, ja lumi ne peittää.
16 turvada com o gelo e com a neve que nela se esconde,
17 Auringon paahteessa ne ehtyvät ja häviävät paikaltaan helteen tullen.
17 torrente que seca quando o tempo aquece, e que no calor desaparece do seu lugar.
18 Niiden juoksu-urat mutkistuvat, ne haihtuvat tyhjiin ja katoavat.
18 As caravanas se desviam dos seus caminhos, sobem para lugares desolados e perecem.
19 Teeman karavaanit tähystelivät, Seban karavaanit odottivat niitä.
19 As caravanas de Temá procuram essa torrente, os viajantes de Sabá por ela suspiram.
20 Ne, jotka niihin luottavat, joutuvat häpeään ja pettyvät perille tullessaan.
20 Ficam envergonhados por terem confiado; quando chegam ali, ficam decepcionados.
21 Te olette nyt tyhjän veroiset: te näitte kauhun ja pelästyitte.
21 Assim também vocês não me ajudaram em nada; veem os meus males e ficam com medo.
22 Olenko sanonut: 'Tuokaa minulle ja suorittakaa varoistanne lahjus puolestani,
22 Por acaso pedi que me dessem recompensa? Ou que da riqueza de vocês me trouxessem algum presente?
23 pelastakaa minut vihollisen vallasta ja lunastakaa minut väkivaltaisten käsistä'?
23 Será que pedi que me livrassem do poder do opressor? Ou que me resgatassem das mãos dos tiranos?”
24 Opettakaa minua, niin minä vaikenen, ja neuvokaa minulle, missä olen erehtynyt.
24 “Ensinem-me, e eu me calarei; mostrem-me em que tenho errado.
25 Kuinka tehoaakaan oikea puhe! Mutta mitä merkitsee teidän nuhtelunne?
25 Como são persuasivas as palavras retas! Mas o que é que a repreensão de vocês repreende?
26 Te mietitte sanoja nuhdellaksenne? Tuuleen häipyvät epätoivon sananne.
26 Por acaso vocês pensam em reprovar as minhas palavras, ditas por um desesperado ao vento?
27 Orvostakin te heittäisitte arpaa ja hieroisitte kauppaa ystävästänne.
27 Até sobre um órfão vocês lançariam sortes e seriam capazes de vender um amigo!
28 Mutta suvaitkaa nyt kääntyä minuun. En totisesti valehtele vasten kasvojanne.
28 Agora, pois, tenham a bondade de olhar para mim e vejam que não estou mentindo na cara de vocês.
29 Palatkaa, älköön vääryyttä tapahtuko. Palatkaa, vielä minä olen oikeassa siinä.
29 Por favor, mudem de parecer, e que não haja injustiça; mudem de parecer, e a justiça da minha causa triunfará.
30 Olisiko kielelläni vääryys? Eikö kitalakeni tuntisi, mikä on turmioksi?"
30 Há iniquidade em meus lábios? Será que a minha boca não consegue discernir coisas perniciosas?”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.