Jó 29
FinSTLK2017: Pyhä Raamattu (STLK 2017) (SM_FINSTLK2017) vs ARA
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Job jatkoi lausuen mietelmiään ja sanoi:
1 Prosseguiu Jó no seu discurso e disse:
2 "Oi, jospa olisin, niin kuin olin tätä ennen kuluneina kuukausina, niin kuin niinä päivinä, joina Jumala minua varjeli,
2 Ah! Quem me dera ser como fui nos meses passados, como nos dias em que Deus me guardava!
3 jolloin hänen lamppunsa loisti pääni päällä ja hänen valossaan vaelsin pimeydessä!
3 Quando fazia resplandecer a sua lâmpada sobre a minha cabeça, quando eu, guiado por sua luz, caminhava pelas trevas;
4 Jospa olisin kuin kukoistukseni päivinä, jolloin Jumalan ystävyys oli telttani yllä,
4 como fui nos dias do meu vigor, quando a amizade de Deus estava sobre a minha tenda;
5 jolloin Kaikkivaltias oli vielä kanssani ja poikani minua ympäröivät,
5 quando o Todo-Poderoso ainda estava comigo, e os meus filhos, em redor de mim;
6 jolloin askeleeni kylpivät kermassa ja kallio vierelläni vuoti öljyvirtoja!
6 quando eu lavava os pés em leite, e da rocha me corriam ribeiros de azeite.
7 Kun menin kaupunkiin porttiaukealle, kun asetin istuimeni torille,
7 Quando eu saía para a porta da cidade, e na praça me era dado sentar-me,
8 nuorukaiset väistyivät nähdessään minut, vanhukset nousivat ja jäivät seisomaan,
8 os moços me viam e se retiravam; os idosos se levantavam e se punham em pé;
9 päämiehet lakkasivat puhumasta ja panivat kätensä suulleen.
9 os príncipes reprimiam as suas palavras e punham a mão sobre a boca;
10 Ruhtinaiden ääni vaikeni, ja heidän kielensä tarttui suulakeen.
10 a voz dos nobres emudecia, e a sua língua se apegava ao paladar.
11 Sillä kenen korva minusta kuuli, hän ylisti minua autuaaksi, kenen silmä minut näki, hän minusta todisti.
11 Ouvindo-me algum ouvido, esse me chamava feliz; vendo-me algum olho, dava testemunho de mim;
12 Sillä pelastin kurjan, joka apua huusi, ja orvon, jolla ei ollut auttajaa.
12 porque eu livrava os pobres que clamavam e também o órfão que não tinha quem o socorresse.
13 Menehtyvän siunaus tuli osakseni, ja lesken sydämen saatoin riemuitsemaan.
13 A bênção do que estava a perecer vinha sobre mim, e eu fazia rejubilar-se o coração da viúva.
14 Vanhurskaudella vaatetin itseni, ja se verhosi minut. Oikeus oli minulla viittana ja päähineenä.
14 Eu me cobria de justiça, e esta me servia de veste; como manto e turbante era a minha equidade.
15 Olin sokean silmä ja ontuvan jalka.
15 Eu me fazia de olhos para o cego e de pés para o coxo.
16 Minä olin köyhille isänä, ja oikeusasiaa, jota en tuntenut, tutkin tarkasti.
16 Dos necessitados era pai e até as causas dos desconhecidos eu examinava.
17 Särjin väärintekijän leukaluut ja tempasin saaliin hänen hampaistaan.
17 Eu quebrava os queixos do iníquo e dos seus dentes lhe fazia eu cair a vítima.
18 Silloin sanoin: 'Pesääni minä saan kuolla, ja lisään päiväni paljoiksi kuin hiekka.
18 Eu dizia: no meu ninho expirarei, multiplicarei os meus dias como a areia.
19 Onhan juureni vedelle avoinna, ja kaste yöpyy oksillani.
19 A minha raiz se estenderá até às águas, e o orvalho ficará durante a noite sobre os meus ramos;
20 Kunniani uudistuu alati, ja jouseni nuortuu kädessäni.'
20 a minha honra se renovará em mim, e o meu arco se reforçará na minha mão.
21 He kuuntelivat minua, odottivat ja vaikenivat neuvoa antaessani.
21 Os que me ouviam esperavam o meu conselho e guardavam silêncio para ouvi-lo.
22 Puhuttuani he eivät enää sanaa sanoneet, ja puheeni meni heihin kuin vesi.
22 Havendo eu falado, não replicavam; as minhas palavras caíam sobre eles como orvalho.
23 He odottivat minua kuin sadetta ja avasivat suunsa kuin myöhäissateelle.
23 Esperavam-me como à chuva, abriam a boca como à chuva de primavera.
24 Nauroin heille, kun he eivät uskoneet. Kasvojeni loiste ei saanut heitä lankeamaan.
24 Sorria-me para eles quando não tinham confiança; e a luz do meu rosto não desprezavam.
25 Valitsin heidän tiensä, istuin päällikkönä ja elin kuin kuningas sotajoukkonsa keskellä, kuin murheellisten lohduttaja."
25 Eu lhes escolhia o caminho, assentava-me como chefe e habitava como rei entre as suas tropas, como quem consola os que pranteiam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.