Jó 29
FinSTLK2017: Pyhä Raamattu (STLK 2017) (SM_FINSTLK2017) vs ARIB
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Job jatkoi lausuen mietelmiään ja sanoi:
1 E prosseguindo Jó no seu discurso, disse:
2 "Oi, jospa olisin, niin kuin olin tätä ennen kuluneina kuukausina, niin kuin niinä päivinä, joina Jumala minua varjeli,
2 Ah! quem me dera ser como eu fui nos meses do passado, como nos dias em que Deus me guardava;
3 jolloin hänen lamppunsa loisti pääni päällä ja hänen valossaan vaelsin pimeydessä!
3 quando a sua lâmpada luzia sobre o minha cabeça, e eu com a sua luz caminhava através das trevas;
4 Jospa olisin kuin kukoistukseni päivinä, jolloin Jumalan ystävyys oli telttani yllä,
4 como era nos dias do meu vigor, quando o íntimo favor de Deus estava sobre a minha tenda;
5 jolloin Kaikkivaltias oli vielä kanssani ja poikani minua ympäröivät,
5 quando o Todo-Poderoso ainda estava comigo, e os meus filhos em redor de mim;
6 jolloin askeleeni kylpivät kermassa ja kallio vierelläni vuoti öljyvirtoja!
6 quando os meus passos eram banhados em leite, e a rocha me deitava ribeiros de azeite!
7 Kun menin kaupunkiin porttiaukealle, kun asetin istuimeni torille,
7 Quando eu saía para a porta da cidade, e na praça preparava a minha cadeira,
8 nuorukaiset väistyivät nähdessään minut, vanhukset nousivat ja jäivät seisomaan,
8 os moços me viam e se escondiam, e os idosos se levantavam e se punham em pé;
9 päämiehet lakkasivat puhumasta ja panivat kätensä suulleen.
9 os príncipes continham as suas palavras, e punham a mão sobre a sua boca;
10 Ruhtinaiden ääni vaikeni, ja heidän kielensä tarttui suulakeen.
10 a voz dos nobres emudecia, e a língua se lhes pegava ao paladar.
11 Sillä kenen korva minusta kuuli, hän ylisti minua autuaaksi, kenen silmä minut näki, hän minusta todisti.
11 Pois, ouvindo-me algum ouvido, me tinha por bem-aventurado; e vendo-me algum olho, dava testemunho de mim;
12 Sillä pelastin kurjan, joka apua huusi, ja orvon, jolla ei ollut auttajaa.
12 porque eu livrava o miserável que clamava, e o órfão que não tinha quem o socorresse.
13 Menehtyvän siunaus tuli osakseni, ja lesken sydämen saatoin riemuitsemaan.
13 A bênção do que estava a perecer vinha sobre mim, e eu fazia rejubilar-se o coração da viúva.
14 Vanhurskaudella vaatetin itseni, ja se verhosi minut. Oikeus oli minulla viittana ja päähineenä.
14 vestia-me da retidão, e ela se vestia de mim; como manto e diadema era a minha justiça.
15 Olin sokean silmä ja ontuvan jalka.
15 Fazia-me olhos para o cego, e pés para o coxo;
16 Minä olin köyhille isänä, ja oikeusasiaa, jota en tuntenut, tutkin tarkasti.
16 dos necessitados era pai, e a causa do que me era desconhecido examinava com diligência.
17 Särjin väärintekijän leukaluut ja tempasin saaliin hänen hampaistaan.
17 E quebrava os caninos do perverso, e arrancava-lhe a presa dentre os dentes.
18 Silloin sanoin: 'Pesääni minä saan kuolla, ja lisään päiväni paljoiksi kuin hiekka.
18 Então dizia eu: No meu ninho expirarei, e multiplicarei os meus dias como a areia;
19 Onhan juureni vedelle avoinna, ja kaste yöpyy oksillani.
19 as minhas raízes se estendem até as águas, e o orvalho fica a noite toda sobre os meus ramos;
20 Kunniani uudistuu alati, ja jouseni nuortuu kädessäni.'
20 a minha honra se renova em mim, e o meu arco se revigora na minha mão.
21 He kuuntelivat minua, odottivat ja vaikenivat neuvoa antaessani.
21 A mim me ouviam e esperavam, e em silêncio atendiam ao meu conselho.
22 Puhuttuani he eivät enää sanaa sanoneet, ja puheeni meni heihin kuin vesi.
22 Depois de eu falar, nada replicavam, e minha palavra destilava sobre eles;
23 He odottivat minua kuin sadetta ja avasivat suunsa kuin myöhäissateelle.
23 esperavam-me como à chuva; e abriam a sua boca como à chuva tardia.
24 Nauroin heille, kun he eivät uskoneet. Kasvojeni loiste ei saanut heitä lankeamaan.
24 Eu lhes sorria quando não tinham confiança; e não desprezavam a luz do meu rosto;
25 Valitsin heidän tiensä, istuin päällikkönä ja elin kuin kuningas sotajoukkonsa keskellä, kuin murheellisten lohduttaja."
25 eu lhes escolhia o caminho, assentava-me como chefe, e habitava como rei entre as suas tropas, como aquele que consola os aflitos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.