Salmos 109
Pyhä Raamattu (PR) vs BKJ
1 Laulunjohtajalle. Daavidin psalmi. Jumala, sinä jota ylistän, älä enää vaikene!
1 Ao Músico-chefe, Salmo de Davi. Não te cales, ó Deus do meu louvor.
2 Minun vainoojani ovat avanneet suunsa, nuo jumalattomat ja petturit! He puhuvat minulle valheita.
2 Pois a boca do perverso e a boca do enganoso estão abertas contra mim; eles falaram contra mim com língua mentirosa.
3 Joka puolelta he sinkoavat ilkeitä sanoja ja hyökkäävät syyttä minua vastaan.
3 Eles também me cercaram com palavras de ódio, e lutaram contra mim sem causa.
4 He palkitsevat ystävyyteni syytöksin. En ole tehnyt mitään pahaa!
4 Por causa do meu amor eles são meus adversários, mas eu me dou à oração.
5 He maksavat hyvän pahalla, ystävyyteni vihalla.
5 E eles me retribuíram o mal pelo bem, e o ódio por meu amor.
6 Pane ankara syyttäjä vastustajani kimppuun, pane armoton mies todistamaan häntä vastaan!
6 Põe tu um homem perverso sobre ele, e que Satanás fique em sua direita.
7 Kun hänen asiansa on oikeudessa, hänet tuomittakoon syylliseksi, hänen rukouksensakin katsottakoon pahaksi teoksi.
7 Quando ele for julgado; seja condenado, e a sua oração se torne pecado.
8 Vähiin jääkööt hänen elämänsä päivät, toinen ottakoon hänen työnsä ja toimensa.
8 Que seus dias sejam poucos, e que outro tome seu ofício.
9 Jääkööt hänen lapsensa orvoiksi, jääköön hänen vaimonsa leskeksi.
9 Que seus filhos sejam órfãos, e sua esposa, viúva.
10 Joutukoot hänen lapsensa kerjuulle, mieron tielle kotinsa raunioilta.
10 Que seus filhos sejam continuamente vagabundos, e pedintes; que eles também busquem seu pão em lugares desolados.
11 Riistäköön koronkiskuri hänen omaisuutensa, ryöstäkööt vieraat hänen työnsä hedelmät.
11 Que o extorquidor apanhe tudo o que ele tem, e os estranhos despojem do seu trabalho.
12 Älköön kukaan osoittako hänelle armoa, älköön kukaan säälikö hänen orpoja lapsiaan.
12 Que não haja ninguém que estenda a misericórdia até ele; nem haja ninguém para favorecer suas crianças órfãs.
13 Sammukoon hänen sukunsa, jo toisessa polvessa kadotkoon hänen nimensä.
13 Que a sua posteridade seja cortada fora; e na geração seguinte que o nome deles seja apagado.
14 Hänen isiensä synnit pysykööt Herran muistissa, hänen äitinsä rikkomukset älkööt unohtuko,
14 Que a iniquidade de seus pais seja lembrada com o SENHOR; e que os pecados de sua mãe não sejam apagados.
15 pysykööt ne aina Herran edessä. Hävittäköön Herra heidän muistonsa maan päältä!
15 Que eles estejam continuamente diante do SENHOR; que ele corte fora a lembrança deles da terra.
16 Tuo mies ei ajatellutkaan tehdä hyvää. Hän vainosi köyhää ja avutonta, ajoi murtuneen ihmisen kuolemaan.
16 Porque aquele que não se lembra de mostrar misericórdia, mas persegue o pobre e o homem necessitado, para que pudesse até mesmo matar o quebrantado de coração.
17 Hän syyti kirouksia - saakoon itse ne päälleen! Ketään hän ei siunannut - jääköön itse siunauksetta!
17 como ele amou amaldiçoar, que a mesma venha a ele; como ele não se deleitou em abençoar, ela se afaste dele.
18 Kietokoon kirous hänet kuin vaate, menköön se hänen sisäänsä kuin vesi, hänen luihinsa kuin liukas öljy.
18 Como ele se vestiu com o amaldiçoar como que com sua vestimenta, que ela entre em suas entranhas como água, e como óleo em seus ossos.
19 Olkoon se viittana hänen yllään, vyönä hänen lanteillaan.
19 Seja para ele como a roupa que o cobre, e por cinturão com o qual ele é cingido continuamente.
20 Näin tehköön Herra niille, jotka minua syyttävät, niille, jotka puhuvat minusta pahaa.
20 Que esta seja a recompensa dos meus adversários vinda do SENHOR, e daqueles que falam o mal contra a minha alma.
21 Herra, minun Herrani, tule avukseni nimesi kunnian tähden! Sinä olet hyvä ja uskollinen, pelasta minut!
21 Mas faze tu por mim, ó DEUS, o Senhor, por causa do teu nome; porque a tua misericórdia é boa, livra-me.
22 Minä olen köyhä ja avuton, sydämeni on haavoilla.
22 Pois sou pobre e necessitado, e o meu coração está ferido dentro de mim.
23 Minä katoan kuin väistyvä varjo, minut huitaistaan pois kuin heinäsirkka.
23 Vou-me como a sombra quando declina; sou sacudido para cima e para baixo como a locusta.
24 Polveni horjuvat paastoamisesta, olen pelkkää luuta ja nahkaa.
24 Meus joelhos estão fracos pelo jejum, e a minha carne tem falta de gordura.
25 Vainoojani pilkkaavat minua, nyökyttelevät päätään, kun minut näkevät.
25 Também me tornei uma vergonha para eles; quando olharam para mim, balançaram as suas cabeças.
26 Auta minua, Herra, Jumalani! Sinä, joka olet uskollinen, pelasta minut!
26 Ajuda-me, ó SENHOR, meu Deus; ó salva-me segundo a tua misericórdia.
27 Tulkoot he tuntemaan sinun kätesi voiman, saakoot tietää, että sinä, Herra, autat.
27 Que eles saibam que esta é a tua mão; que tu, SENHOR, o fizeste.
28 Kirotkoot vain -- sinä siunaat. Nouskoot minua vastaan -- heidän käy huonosti, mutta palvelijasi saa iloita.
28 Que amaldiçoem, mas abençoa tu; quando eles se levantarem, que sejam envergonhados, mas que o teu servo se regozije.
29 Olkoon pilkka syyttäjieni vaatteena, häpeä heidän viittanaan.
29 Que meus adversários se vistam de vergonha, e se cubram com sua própria confusão, como que com um manto.
30 Suureen ääneen minä kiitän Herraa, kansan keskellä minä häntä ylistän.
30 Eu louvarei grandemente o SENHOR com a minha boca; sim, eu o louvarei entre a multidão.
31 Hän seisoo sorretun vierellä ja pelastaa hänet niiden käsistä, jotka tahtovat hänet tuomita.
31 Pois ele estará à direita do pobre, para salvá-lo daqueles que condenam sua alma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 109, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.