Jó 6

Pyhä Raamattu (PR-1938) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Job vastasi ja sanoi:
1 Então Jó respondeu:
2 — ausente —
2 “Ah! Se a minha queixa, de fato, pudesse ser pesada, e contra ela, numa balança, se pusesse a minha miséria,
3 Sillä se on nyt raskaampi kuin meren hiekka; sentähden menevät sanani harhaan.
3 esta, na verdade, pesaria mais que a areia dos mares. Por isso é que as minhas palavras foram precipitadas.
4 Sillä Kaikkivaltiaan nuolet ovat sattuneet minuun; minun henkeni juo niiden myrkkyä. Jumalan kauhut ahdistavat minua.
4 Porque as flechas do Todo-Poderoso estão cravadas em mim, e o meu espírito sorve o veneno delas; os terrores de Deus se armam contra mim.
5 Huutaako villiaasi vihannassa ruohikossa, ammuuko härkä rehuviljansa ääressä?
5 Será que o jumento selvagem zurra quando está junto à relva? Ou será que o boi berra junto ao seu pasto?
6 Käykö äitelää syöminen ilman suolaa, tahi onko makua munanvalkuaisessa?
6 Pode-se comer sem sal o que é insípido? Ou haverá sabor na clara do ovo?
7 Sieluni ei tahdo koskea sellaiseen, se on minulle kuin saastainen ruoka.
7 Aquilo que a minha alma recusava tocar, isso é agora a minha comida repugnante.”
8 Oi, jospa minun pyyntöni täyttyisi ja Jumala toteuttaisi minun toivoni!
8 “Quem dera que se cumprisse o meu pedido, e que Deus me concedesse o que desejo!
9 Jospa Jumala suvaitsisi musertaa minut, ojentaa kätensä ja katkaista elämäni langan!
9 Que fosse do agrado de Deus esmagar-me, que soltasse a sua mão e acabasse comigo!
10 Niin olisi vielä lohdutuksenani-ja ilosta minä hypähtäisin säälimättömän tuskan alla-etten ole kieltänyt Pyhän sanoja.
10 Isto ainda seria a minha consolação, e eu saltaria de contente na minha dor, que é implacável; porque não tenho negado as palavras do Santo.
11 Mikä on minun voimani, että enää toivoisin, ja mikä on loppuni, että tätä kärsisin?
11 Por que esperar, se já não tenho forças? Por que prolongar a vida, se o meu fim é certo?
12 Onko minun voimani vahva kuin kivi, onko minun ruumiini vaskea?
12 Por acaso a minha força é a força da pedra? Ou é de bronze a minha carne?
13 Eikö minulla ole enää mitään apua, onko pelastus minusta karkonnut?
13 Não encontro socorro em mim mesmo; foram afastados de mim os meus recursos.”
14 Tuleehan ystävän olla laupias nääntyvälle, vaikka tämä olisikin hyljännyt Kaikkivaltiaan pelon.
14 “Ao aflito deve o amigo mostrar compaixão, mesmo ao que abandonou o temor do Todo-Poderoso.
15 Minun veljeni ovat petolliset niinkuin vesipuro, niinkuin sadepurot, jotka juoksevat kuiviin.
15 Meus irmãos me enganaram; são como um ribeiro, como a torrente que transborda no vale,
16 Ne ovat jääsohjusta sameat, niihin kätkeytyy lumi;
16 turvada com o gelo e com a neve que nela se esconde,
17 auringon paahtaessa ne ehtyvät, ne häviävät paikastansa helteen tullen.
17 torrente que seca quando o tempo aquece, e que no calor desaparece do seu lugar.
18 Niiden juoksun urat mutkistuvat, ne haihtuvat tyhjiin ja katoavat.
18 As caravanas se desviam dos seus caminhos, sobem para lugares desolados e perecem.
19 Teeman karavaanit tähystelivät, Seban matkueet odottivat niitä;
19 As caravanas de Temá procuram essa torrente, os viajantes de Sabá por ela suspiram.
20 he joutuivat häpeään, kun niihin luottivat, pettyivät perille tullessansa.
20 Ficam envergonhados por terem confiado; quando chegam ali, ficam decepcionados.
21 Niin te olette nyt tyhjän veroiset: te näette kauhun ja peljästytte.
21 Assim também vocês não me ajudaram em nada; veem os meus males e ficam com medo.
22 Olenko sanonut: 'Antakaa minulle ja suorittakaa tavaroistanne lahjus minun puolestani,
22 Por acaso pedi que me dessem recompensa? Ou que da riqueza de vocês me trouxessem algum presente?
23 pelastakaa minut vihollisen vallasta ja lunastakaa minut väkivaltaisten käsistä'?
23 Será que pedi que me livrassem do poder do opressor? Ou que me resgatassem das mãos dos tiranos?”
24 Opettakaa minua, niin minä vaikenen; neuvokaa minulle, missä olen erehtynyt.
24 “Ensinem-me, e eu me calarei; mostrem-me em que tenho errado.
25 Kuinka tehoaakaan oikea puhe! Mutta mitä merkitsee teidän nuhtelunne?
25 Como são persuasivas as palavras retas! Mas o que é que a repreensão de vocês repreende?
26 Aiotteko nuhdella sanoja? Tuultahan ovat epätoivoisen sanat.
26 Por acaso vocês pensam em reprovar as minhas palavras, ditas por um desesperado ao vento?
27 Orvostakin te heittäisitte arpaa ja hieroisitte kauppaa ystävästänne.
27 Até sobre um órfão vocês lançariam sortes e seriam capazes de vender um amigo!
28 Mutta suvaitkaa nyt kääntyä minuun; minä totisesti en valhettele vasten kasvojanne.
28 Agora, pois, tenham a bondade de olhar para mim e vejam que não estou mentindo na cara de vocês.
29 Palatkaa, älköön vääryyttä tapahtuko; palatkaa, vielä minä olen oikeassa siinä.
29 Por favor, mudem de parecer, e que não haja injustiça; mudem de parecer, e a justiça da minha causa triunfará.
30 — ausente —
30 Há iniquidade em meus lábios? Será que a minha boca não consegue discernir coisas perniciosas?”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.