Lamentações 3
Polska Biblia (POLAND) vs VC
1 Jam jest ten mąż, którym widział utrapienie od rózgi rozgniewania Bożego.
1 Eu sou o homem que conheceu a dor, sob a vara de seu furor.
2 Zaprowadził mię, i zawiódł do ciemności, a nie do światłości;
2 Conduziu-me e me fez caminhar nas trevas e não na claridade.
3 Tylko się na mię obórzył, a obrócił rękę swoję przez cały dzień.
3 Ele não cessa de voltar a mão todos os dias contra mim.
4 Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.
4 Consumiu minha carne e minha pele, partiu meus ossos.
5 Obudował mię a ogarnął żółcią i pracą;
5 Em torno de mim acumulou veneno e dor.
6 W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.
6 Fez-me morar nas trevas como os mortos do tempo antigo.
7 Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;
7 Cercou-me com muralhas sem saída, carregou-me de pesados grilhões.
8 A choć wołam i krzyczę, zatula uszy na modlitwę moję.
8 Não obstante meus gritos e apelos sufocou a minha prece!
9 Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.
9 Fechou-me a vereda com pedras e obstruiu o meu caminho.
10 Jest jako niedźwiedziem czyhającym na mię, jako lwem w skrytościach.
10 Foi ele para mim qual urso de emboscada, qual leão traiçoeiro.
11 Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.
11 Desviou-me para me dilacerar, deixando-me no abandono.
12 Naciągnął łuk swój, a postawił mię jako cel strzałom swym.
12 Retesou o arco e me tomou para alvo de suas setas.
13 Przestrzelił nerki moje strzałami z sajdaka swego.
13 Cravou em meus rins as flechas de sua aljava.
14 Jestem pośmiewiskiem ze wszystkim ludem moim, pieśnią ich przez cały dzień.
14 Tornei-me escárnio do meu povo, objeto constante de suas canções.
15 Nasyca mię gorzkościami; upija mię piołunem.
15 Saturou-me de amarguras, saciou-me de absinto.
16 Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.
16 Quebrou-me os dentes com cascalhos, mergulhou-me em cinzas.
17 Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.
17 A paz foi roubada de minha alma, nem sei mais o que é felicidade.
18 I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.
18 E eu penso: perdi minha força e minha esperança no Senhor.
19 Wszakże wspominając na utrapienie moje, i na płacz mój, na piołun, i na żółć.
19 A lembrança de meus tormentos e minhas misérias é para mim absinto e veneno.
20 Wspominając ustawicznie, uniża się we mnie dusza moja.
20 A pensar nisso sem cessar, minha alma desfalece dentro de mim.
21 Przywodząc to sobie do serca swego, mam nadzieję.
21 Eis, porém, o que vou tomar a peito para recuperar a esperança.
22 Wielkie jest miłosierdzie Pańskie, żeśmy do szczętu nie zginęli; nie ustawają zaiste litości jego.
22 É graças ao Senhor que não fomos aniquilados, porque não se esgotou sua piedade.
23 Ale się na każdy poranek odnawiają; wielka jest prawda twoja.
23 Cada manhã ele se manifesta e grande é sua fidelidade.
24 Pan jest działem moim, mówi dusza moja, dlatego mam w nim nadzieję.
24 Disse-me a alma: o Senhor é minha partilha, e assim nele confio.
25 Dobry jest Pan tym, którzy nań oczekują, duszy takowej, która go szuka.
25 O Senhor é bom para quem nele confia, para a alma que o procura.
26 Dobrze jest, cierpliwie oczekiwać na zbawienie Pańskie.
26 Bom é esperar em silêncio o socorro do Senhor.
27 Dobrze jest mężowi nosić jarzmo od dzieciństwa swego;
27 É bom para o homem carregar seu jugo na mocidade.
28 Który będąc opuszczony, cierpliwym jest w tem, co nań włożono;
28 Permaneça só e em silêncio, quando Deus lho determinar!
29 Kładzie w prochu usta swe, ażby się okazała nadzieja;
29 Leve sua boca ao pó; haverá, talvez, esperança?
30 Nadstawia bijącemu policzka, a nasycony bywa obelżeniem.
30 Estenda a face a quem o fere, e se farte de opróbrios!
31 Bo Pan na wieki nie odrzuca;
31 Porque o Senhor não repele para sempre.
32 Owszem, jeźli zasmuca, zasię się zmiłuje według mnóstwa miłosierdzia swego.
32 Após haver afligido, ele tem piedade, porque é grande sua misericórdia.
33 Zaiste nie z serca trapi i zasmuca synów ludzkich.
33 Não lhe alegra o coração humilhar e afligir os homens.
34 Aby kto starł nogami swemi wszystkich więźniów w ziemi;
34 Calcar aos pés todos os cativos da terra;
35 Aby kto niesprawiedliwie sądził męża przed obliczem Najwyższego;
35 violar o direito de um homem à face do Altíssimo;
36 Aby kto wywrócił człowieka w sprawie jego, Pan się w tem nie kocha.
36 lesar os direitos de outros... Não vê tudo isso o Senhor?
37 Któż jest, coby rzekł: Stało się, a Pan nie przykazał?
37 De quem se executa a ordem, sem que Deus a ordene?
38 Izali z ust Najwyższego nie pochodzi złe i dobre?
38 Não é da boca do Altíssimo que procedem males e bens?
39 Przeczżeby tedy sobie utyskiwać miał człowiek żyjący, a mąż nad kaźnią za grzechy swoje.
39 De que pode o homem em vida queixar-se? Que cada um se queixe de seus pecados.
40 Dowiadujmy się raczej, a badajmy się dróg naszych, nawróćmy się do Pana;
40 Examinemos, escrutemos o nosso proceder, e voltemos para o Senhor.
41 Podnieśmy serca i ręce nasze w niebo do Boga.
41 Elevemos os corações, tanto quanto as mãos, para Deus lá nos céus.
42 Myśmy wstąpili i staliśmy się odpornymi; przetoż ty nie odpuszczasz.
42 Pecamos, recalcitramos, e não nos perdoastes.
43 Okryłeś się zapalczywością, i gonisz nas, mordujesz, a nie szanujesz.
43 Cobristes-vos de cólera para nos perseguir. Matastes sem piedade.
44 Okryłeś się obłokiem, aby cię nie dochodziła modlitwa.
44 Numa nuvem vos envolvestes para impedir que a prece a atravessasse.
45 Za śmieci i za pomiotło położyłeś nas w pośrodku tych narodów.
45 E de nós fizestes raspas, refugo das nações.
46 Otworzyli na nas usta swoje wszyscy nieprzyjaciele nasi.
46 Contra nós abrem a boca todos os nossos inimigos.
47 Strach i dół przyszedł na nas, spustoszenie i skruszenie.
47 Fosso e terror - é o nosso quinhão, com ruínas e desolação.
48 Strumienie wód płyną z oczów moich, dla skruszenia córki ludu mojego.
48 Rios de lágrimas correm-me dos olhos, por causa da ruína da filha de meu povo.
49 Oczy moje płyną bez przestanku, przeto, że niemasz żadnej ulgi,
49 Não cessam meus olhos de chorar, porque não cessa {a desgraça},
50 Ażby wejrzał i obaczył Pan z nieba.
50 até que do alto dos céus o Senhor desça seu olhar.
51 Oczy moje trapią duszę moję dla wszystkich córek miasta mojego.
51 Minha alma se amargura, ao ver todas as filhas da minha cidade.
52 Łowili mię ustawicznie jako ptaka nieprzyjaciele moi bez przyczyny.
52 Caçaram-me como a um pardal os que, sem razão, me odeiam.
53 Wrzucili do dołu żywot mój, a przywalili mię kamieniem.
53 Quiseram precipitar-me no fosso rolando uma pedra sobre mim.
54 Wezbrały wody nad głową moją, i rzekłem: Jużci po mnie!
54 Acima de mim subiam as águas: Estou perdido!, exclamei.
55 Wzywam imienia twego, o Panie! z dołu bardzo głębokiego.
55 Invoquei, Senhor, o vosso nome do profundo fosso.
56 Głos mój wysłuchiwałeś; nie zatulajże ucha twego przed wzdychaniem mojem, i przed wołaniem mojem.
56 Ouvistes-me gritar: Não aparteis do meu chamado o vosso ouvido.
57 Przybliżając się do mnie w dzień, któregom cię wzywał, mawiałeś: Nie bój się.
57 E vós viestes no dia em que vos invoquei e dissestes: Não tenhas medo!
58 Zastawiałeś się, Panie! o sprawę duszy mojej, a wybawiałeś żywot mój.
58 Defendestes, Senhor, a minha causa, e minha vida resgatastes.
59 Widzisz, o Panie! bezprawie, które mi się dzieje, osądźże sprawę moję.
59 Vistes, Senhor, o mal que me fizeram: fazei-me justiça.
60 Widzisz wszystkę pomstę ich, i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.
60 Vós vedes seus projetos vingativos e suas tramas contra mim.
61 Słyszysz urąganie ich, o Panie! i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.
61 Senhor, ouvistes suas injúrias e todos os seus conluios contra mim;
62 Słyszysz wargi powstawających przeciwko mnie, i przemyśliwanie ich przeciwko mnie przez cały dzień.
62 As palavras de meus inimigos e o que sem cessar estão tramando contra mim.
63 Obacz siadanie ich, i wstawanie ich; jam zawżdy jest pieśnią ich.
63 Observai-os: sentados ou de pé, fazem de mim objeto de suas canções.
64 Oddajże im nagrodę, Panie! według sprawy rąk ich;
64 Dai-lhes, Senhor, a paga, o que merece o seu proceder.
65 Dajże im zatwardziałe serce, i przeklęstwo swe na nich;
65 Cegai-lhes o coração; feri-os com a vossa maldição;
66 Goń ich w zapalczywości, a zgładź ich, aby nie byli pod niebem twojem, o Panie!
66 persegui-os com vossa cólera, e exterminai-os do nosso universo, Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.