Jó 4
Polska Biblia (POLAND) vs ARA
1 Tedy odpowiedział Elifas Temańczyk, i rzekł:
1 Então, respondeu Elifaz, o temanita, e disse:
2 Jeźli będziemy mówili z tobą, nie będzie ci to przykro? Ale któż się może od mówienia zatrzymać?
2 Se intentar alguém falar-te, enfadar-te-ás? Quem, todavia, poderá conter as palavras?
3 Otoś ich wiele uczył, i ręceś mdłe potwierdzał.
3 Eis que tens ensinado a muitos e tens fortalecido mãos fracas.
4 Upadającego wspierały mowy twoje, a kolana zemdlone posilałeś.
4 As tuas palavras têm sustentado aos que tropeçavam, e os joelhos vacilantes tens fortificado.
5 A teraz, gdy to na cię przyszło, niecierpliwie znosisz, a iż cię dotknęło, trwożysz sobą.
5 Mas agora, em chegando a tua vez, tu te enfadas; sendo tu atingido, te perturbas.
6 Azaż pobożność twoja nie była ufnością twoją, a uprzejmość spraw twoich oczekiwaniem twojem?
6 Porventura, não é o teu temor de Deus aquilo em que confias, e a tua esperança, a retidão dos teus caminhos?
7 Wspomnij proszę, kto kiedy niewinny zginął? albo gdzieby ludzie szczerzy zniszczeli?
7 Lembra-te: acaso, já pereceu algum inocente? E onde foram os retos destruídos?
8 Jakom widał, że ci, którzy orali złość, i rozsiewali przewrotność, toż też zasię żęli.
8 Segundo eu tenho visto, os que lavram a iniquidade e semeiam o mal, isso mesmo eles segam.
9 Bo tchnieniem Bożem giną, a od ducha gniewu jego niszczeją.
9 Com o hálito de Deus perecem; e com o assopro da sua ira se consomem.
10 Ryk lwi, i głos lwicy, i zęby lwiąt wytrącają.
10 Cessa o bramido do leão e a voz do leão feroz, e os dentes dos leõezinhos se quebram.
11 Lew ginie, iż nie ma łupu, i szczenięta lwie rozproszone bywają.
11 Perece o leão, porque não há presa, e os filhos da leoa andam dispersos.
12 Nadto doszło mię słowo potajemnie, i pojęło ucho moje cokolwiek z niego.
12 Uma palavra se me disse em segredo; e os meus ouvidos perceberam um sussurro dela.
13 W rozmyślaniu widzenia nocnego, gdy przypada twardy sen na ludzi,
13 Entre pensamentos de visões noturnas, quando profundo sono cai sobre os homens,
14 Zdjął mię strach i lękanie, które wszystkie kości moje przestraszyło.
14 sobrevieram-me o espanto e o tremor, e todos os meus ossos estremeceram.
15 A duch szedł przed twarzą moją, tak, iż włosy wstały na ciele mojem.
15 Então, um espírito passou por diante de mim; fez-me arrepiar os cabelos do meu corpo;
16 Stanął, a nie znałem twarzy jego, kształt tylko jakiś był przed oczyma memi; uciszyłem się, i słyszałem głos mówiący:
16 parou ele, mas não lhe discerni a aparência; um vulto estava diante dos meus olhos; houve silêncio, e ouvi uma voz:
17 Izali człowiek może być sprawiedliwszy niżeli Bóg; albo mąż czystszy niż Stworzyciel jego?
17 Seria, porventura, o mortal justo diante de Deus? Seria, acaso, o homem puro diante do seu Criador?
18 Oto w sługach jego niemasz doskonałości, a w Aniołach swoich znalazł niedostatek;
18 Eis que Deus não confia nos seus servos e aos seus anjos atribui imperfeições;
19 Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.
19 quanto mais àqueles que habitam em casas de barro, cujo fundamento está no pó, e são esmagados como a traça!
20 Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.
20 Nascem de manhã e à tarde são destruídos; perecem para sempre, sem que disso se faça caso.
21 Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.
21 Se se lhes corta o fio da vida, morrem e não atingem a sabedoria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.