Jó 4
Polska Biblia (POLAND) vs ARIB
1 Tedy odpowiedział Elifas Temańczyk, i rzekł:
1 Então respondeu Elifaz, o temanita, e disse:
2 Jeźli będziemy mówili z tobą, nie będzie ci to przykro? Ale któż się może od mówienia zatrzymać?
2 Se alguém intentar falar-te, enfadarte-ás? Mas quem poderá conter as palavras?
3 Otoś ich wiele uczył, i ręceś mdłe potwierdzał.
3 Eis que tens ensinado a muitos, e tens fortalecido as mãos fracas.
4 Upadającego wspierały mowy twoje, a kolana zemdlone posilałeś.
4 As tuas palavras têm sustentado aos que cambaleavam, e os joelhos desfalecentes tens fortalecido.
5 A teraz, gdy to na cię przyszło, niecierpliwie znosisz, a iż cię dotknęło, trwożysz sobą.
5 Mas agora que se trata de ti, te enfadas; e, tocando-te a ti, te desanimas.
6 Azaż pobożność twoja nie była ufnością twoją, a uprzejmość spraw twoich oczekiwaniem twojem?
6 Porventura não está a tua confiança no teu temor de Deus, e a tua esperança na integridade dos teus caminhos?
7 Wspomnij proszę, kto kiedy niewinny zginął? albo gdzieby ludzie szczerzy zniszczeli?
7 Lembra-te agora disto: qual o inocente que jamais pereceu? E onde foram os retos destruídos?
8 Jakom widał, że ci, którzy orali złość, i rozsiewali przewrotność, toż też zasię żęli.
8 Conforme tenho visto, os que lavram iniquidade e semeiam o mal segam o mesmo.
9 Bo tchnieniem Bożem giną, a od ducha gniewu jego niszczeją.
9 Pelo sopro de Deus perecem, e pela rajada da sua ira são consumidos.
10 Ryk lwi, i głos lwicy, i zęby lwiąt wytrącają.
10 Cessa o rugido do leão, e a voz do leão feroz; os dentes dos leõezinhos se quebram.
11 Lew ginie, iż nie ma łupu, i szczenięta lwie rozproszone bywają.
11 Perece o leão velho por falta de presa, e os filhotes da leoa andam dispersos.
12 Nadto doszło mię słowo potajemnie, i pojęło ucho moje cokolwiek z niego.
12 Ora, uma palavra se me disse em segredo, e os meus ouvidos perceberam um sussurro dela.
13 W rozmyślaniu widzenia nocnego, gdy przypada twardy sen na ludzi,
13 Entre pensamentos nascidos de visões noturnas, quando cai sobre os homens o sono profundo,
14 Zdjął mię strach i lękanie, które wszystkie kości moje przestraszyło.
14 sobrevieram-me o espanto e o tremor, que fizeram estremecer todos os meus ossos.
15 A duch szedł przed twarzą moją, tak, iż włosy wstały na ciele mojem.
15 Então um espírito passou por diante de mim; arrepiaram-se os cabelos do meu corpo.
16 Stanął, a nie znałem twarzy jego, kształt tylko jakiś był przed oczyma memi; uciszyłem się, i słyszałem głos mówiący:
16 Parou ele, mas não pude discernir a sua aparência; um vulto estava diante dos meus olhos; houve silêncio, então ouvi uma voz que dizia:
17 Izali człowiek może być sprawiedliwszy niżeli Bóg; albo mąż czystszy niż Stworzyciel jego?
17 Pode o homem mortal ser justo diante de Deus? Pode o varão ser puro diante do seu Criador?
18 Oto w sługach jego niemasz doskonałości, a w Aniołach swoich znalazł niedostatek;
18 Eis que Deus não confia nos seus servos, e até a seus anjos atribui loucura;
19 Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.
19 quanto mais aos que habitam em casas de lodo, cujo fundamento está no pó, e que são esmagados pela traça!
20 Od poranku aż do wieczora bywają starci; a iż tego nie uważają, na wieki zginą.
20 Entre a manhã e a tarde são destruídos; perecem para sempre sem que disso se faça caso.
21 Azaż zacność ich nie pomija z nimi? umierają, ale nie w mądrości.
21 Se dentro deles é arrancada a corda da sua tenda, porventura não morrem, e isso sem atingir a sabedoria?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.