1 हे देवा, मला तार;
2 मी खोल चिखलात बुडत आहे, तेथे मला उभे राहण्यास ठिकाण नाही;
3 माझ्या रडण्याने मी थकलो आहे; माझा घसा कोरडा पडला आहे;
4 विनाकारण माझा द्वेष करणारे माझ्या डोक्यावरील केसांपेक्षाही अधिक आहेत;
5 हे देवा, तू माझा मूर्खापणा जाणतो,
6 हे प्रभू, सेनाधीश परमेश्वरा, जे तुझी प्रतिक्षा करतात, त्यांच्या फजितीला मी कारण होऊ नये.
7 कारण तुझ्याकरता मी निंदा सहन केली आहे;
8 मी आपल्या बंधूला परका झालो आहे,
9 कारण तुझ्या मंदीराविषयीच्या आवेशाने मला खाऊन टाकले आहे,
10 जेव्हा मी रडलो आणि उपवास करून माझ्या जिवाला शिक्षा केली,
11 जेव्हा मी गोणपाट आपले वस्र केले,
12 जे नगराच्या वेशीत बसतात;
13 पण मी तर हे परमेश्वरा, माझी प्रार्थना तू, स्वीकारशील अशा वेळेला करतो;
14 मला चिखलातून बाहेर काढ, आणि त्यामध्ये मला बुडू देऊ नकोस;
15 पुराच्या पाण्याने मला पूर्ण झाकून टाकू नकोस,
16 हे परमेश्वरा, मला उत्तर दे,
17 आपल्या सेवकापासून आपले तोंड लपवू नकोस,
18 माझ्या जिवाजवळ ये आणि त्यास खंडून घे;
19 तुला माझी निंदा, माझी लाज आणि माझी अप्रतिष्ठा माहित आहे;
20 निंदेने माझे हृदय तुटले आहे; मी उदासपणाने भरलो आहे;
21 त्यांनी मला खाण्यासाठी विष दिले;
22 त्यांचे मेज त्यांच्यापुढे पाश होवोत;
23 त्यांचे डोळे आंधळे होवोत यासाठी की, त्यांना काही दिसू नये;
24 तू त्यांच्यावर आपला संताप ओत,
25 त्यांची ठिकाणे ओसाड पडो;
26 कारण ज्याला तू दणका दिला त्याचा ते छळ करतात;
27 ते अन्यायानंतर अन्याय करतात त्यांना दोष लाव;
28 जीवनाच्या पुस्तकातून त्यांची नावे खोडली जावोत,
29 पण मी गरीब आणि दु:खी आहे;
30 मी देवाच्या नावाची स्तुती गाणे गाऊन करीन,
31 ते बैलापेक्षा, शिंगे असलेल्या,
32 लीनांनी हे पाहिले आहे आणि हर्षित झाले;
33 कारण परमेश्वर गरजवंताचे ऐकतो
34 आकाश, पृथ्वी, समुद्र आणि त्यामध्ये संचार करणारे
35 कारण देव सियोनेला तारील आणि यहूदाची नगरे पुन्हा बांधील;
36 त्याच्या सेवकाचे वंशजही ते वतन करून घेतील;