1 देवाने उठावे; त्याचे वैरी विखरले जावोत;
2 जसा धूर पांगला जातो, तसे त्यांना दूर पांगून टाक;
3 परंतु नीतिमान आनंदित होवोत; ते देवापुढे हर्षभरित होवोत;
4 देवाला गाणे गा, त्याच्या नावाचे स्तवन करा;
5 तो पितृहीनाचा पिता, विधवांचा मदतगार
6 देव एकाकी असलेल्यास कुटुंबात ठेवतो;
7 हे देवा, जेव्हा तू आपल्या लोकांपुढे गेला,
8 तेव्हा भूमी कापली;
9 हे देवा, तू विपुल पाऊस पाठवलास;
10 तुझे लोक त्यामध्ये राहिले;
11 परमेश्वराने आज्ञा दिली,
12 सैन्यांचे राजे पळून जातात, ते पळून जातात,
13 जेव्हा तुम्ही काही लोक मेंढवाड्यामध्ये पडून राहता,
14 तेथे सर्वसमर्थाने राजांना विखरले आहे,
15 हे महान पर्वता, बाशानाच्या पर्वता,
16 देवाला आपल्या निवासासाठी जो पर्वत आवडला आहे,
17 देवाचे रथ वीस हजार आहेत, हजारो हजार आहेत.
18 तू उंचावर चढलास; तू बंदिवानास दूर नेले आहे;
19 प्रभू धन्यवादित असो, तो दररोज आमचा भार वाहतो,
20 आमचा देव आम्हास तारणारा देव आहे;
21 पण देव आपल्या शत्रूचे डोके आपटेल,
22 परमेश्वर म्हणाला, मी माझ्या लोकांस बाशानापासून परत आणीन,
23 यासाठी की, तू आपल्या शत्रूला चिरडावे, आपला पाय त्यांच्या रक्तात बुडवा,
24 हे देवा, त्यांनी तुझ्या मिरवणुका पाहिल्या आहेत,
25 गायकपुढे गेले, वाजवणारे मागे चालले आहेत,
26 मंडळीत देवाचा धन्यवाद करा;
27 तेथे त्यांचा अधिकारी प्रथम बन्यामीन, कनिष्ठ कुळ,
28 तुझ्या देवाने, तुझे सामर्थ्य निर्माण केले आहे;
29 यरूशलेमातील मंदिराकरता,
30 लव्हाळ्यात राहणारे वनपशू,
31 मिसरमधून सरदार येतील;
32 अहो पृथ्वीवरील राष्ट्रांनो, तुम्ही देवाला गीत गा,
33 जो पुरातन काळापासून अस्तित्वात आहे तो आकाशांच्या आकांशावर आरूढ होतो;
34 देवाच्या सामर्थ्याचे वर्णन करा;
35 हे देवा, तू आपल्या पवित्रस्थानात भयप्रद आहे;