Lamentações 5
Indian Revised Version in Malayalam (MAL) vs NTLH
1 യഹോവേ, ഞങ്ങൾക്ക് എന്ത് ഭവിക്കുന്നു എന്നു ഓർക്കേണമേ;
1 Ó Senhor Deus, lembra do que nos aconteceu; olha para nós e vê a nossa desgraça.
2 ഞങ്ങളുടെ സ്വത്ത് അന്യന്മാർക്കും
2 A nossa terra está nas mãos de estrangeiros, e em nossas casas mora gente estranha.
3 ഞങ്ങൾ അനാഥന്മാരും അപ്പനില്ലാത്തവരും ആയിരിക്കുന്നു;
3 Somos órfãos de pai; as nossas mães ficaram viúvas.
4 ഞങ്ങളുടെ വെള്ളം ഞങ്ങൾ വിലകൊടുത്ത് വാങ്ങി കുടിക്കുന്നു;
4 Temos de comprar a nossa própria água de beber; temos de pagar pela nossa própria lenha.
5 ഞങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നവരുടെ കാലുകൾ ഞങ്ങളുടെ കഴുത്തിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു;
5 Os nossos inimigos nos tratam com dureza; estamos esgotados, porém não nos deixam descansar.
6 അപ്പം തിന്ന് തൃപ്തരാകേണ്ടതിന്
6 Para termos o que comer, precisamos pedir, estendendo as mãos aos egípcios e aos assírios.
7 ഞങ്ങളുടെ പൂര്വ്വ പിതാക്കന്മാർ പാപംചെയ്ത് ഇല്ലാതെയായിരിക്കുന്നു;
7 Os nossos antepassados pecaram e não existem mais, e nós sofremos por causa dos seus pecados.
8 ദാസന്മാർ ഞങ്ങളെ ഭരിക്കുന്നു;
8 Somos governados por escravos, e não há ninguém que nos livre das suas mãos.
9 മരുഭൂമിയിലെ വാൾ നിമിത്തം പ്രാണഭയത്തോടെ
9 Corremos perigo para conseguir alimento, pois os bandidos do deserto nos atacam sem dó.
10 ക്ഷാമത്തിന്റെ കാഠിന്യം നിമിത്തം
10 A fome nos faz queimar de febre, de modo que a nossa pele fica quente como um forno.
11 അവർ സീയോനിൽ സ്ത്രീകളെയും
11 Em Jerusalém e nas cidades de Judá, mulheres e moças foram violentadas.
12 അവർ സ്വന്ത കൈകൊണ്ട് പ്രഭുക്കന്മാരെ തൂക്കിക്കളഞ്ഞു;
12 Os inimigos enforcaram os nossos líderes e desrespeitaram os nossos velhos.
13 യൗവനക്കാർ തിരികല്ല് ചുമക്കുന്നു;
13 Os nossos moços são forçados a trabalhar pesado nos moinhos; os meninos tropeçam, carregando feixes de lenha.
14 വൃദ്ധന്മാരെ പട്ടണവാതില്ക്കലും
14 Os velhos não fazem mais as suas rodinhas nas praças, e os moços já não cantam mais.
15 ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയസന്തോഷം ഇല്ലാതെയായി;
15 A alegria fugiu do nosso coração; em lugar das nossas danças, ficou a tristeza.
16 ഞങ്ങളുടെ തലയിലെ കിരീടം വീണുപോയി;
16 Nada sobrou daquilo que era o nosso orgulho. Nós pecamos e estamos condenados.
17 ഇതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിന് രോഗം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു;
17 O nosso coração está doente, e as lágrimas escurecem a nossa visão,
18 സീയോൻപർവ്വതം ശൂന്യമായി;
18 porque o monte Sião está abandonado, e as raposas andam pelas ruínas.
19 യഹോവേ, അങ്ങ് ശാശ്വതനായും
19 Mas tu, ó Senhor , reinas para sempre, tu dominas as gentes de todos os tempos.
20 അങ്ങ് സദാകാലം ഞങ്ങളെ മറക്കുന്നതും
20 Por que nos abandonaste por tanto tempo? Será que lembrarás de nós outra vez?
21 യഹോവേ, ഞങ്ങൾ മടങ്ങി വരേണ്ടതിന്
21 Faze com que voltemos a ti, ó Senhor , sim, faze-nos voltar! Faze com que a nossa vida seja outra vez como era antes.
22 അല്ല, അങ്ങ് ഞങ്ങളെ അശേഷം ത്യജിച്ചുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നുവോ?
22 Ou será que nos rejeitaste para sempre? Será que a tua
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.