Salmos 102

Luther 1545 (Letzte Hand) (LUT-1545-LH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ein Gebet des Elenden / so er betrübt ist / vnd seine Klage fur dem HERRN ausschütt.
1 Prece de um aflito que desabafa sua angústia diante do Senhor. Senhor, ouvi a minha oração, e chegue até vós o meu clamor.
2 HERR höre mein Gebet / Vnd las mein schreien zu dir komen.
2 Não oculteis de mim a vossa face no dia de minha angústia. Inclinai para mim o vosso ouvido. Quando vos invocar, acudi-me prontamente,
3 Verbirge dein Andlitz nicht fur mir / Jn der Not neige deine Ohren zu mir / Wenn ich dich anruffe / so erhöre mich bald.
3 porque meus dias se dissipam como a fumaça, e como um tição consomem-se os meus ossos.
4 DEnn meine Tage sind vergangen wie ein Rauch / Vnd meine Gebeine sind verbrand wie ein Brand.
4 Queimando como erva, meu coração murcha, até me esqueço de comer meu pão.
5 Mein Hertz ist geschlagen / vnd verdorret / wie Gras / Das ich auch vergesse mein Brot zu essen.
5 A violência de meus gemidos faz com que se me peguem à pele os ossos.
6 Mein Gebein klebt an meinem fleisch / Fur heulen vnd seuffzen.
6 Assemelho-me ao pelicano do deserto, sou como a coruja nas ruínas.
7 Jch bin gleich wie ein Rhordomel in der wüsten / Jch bin gleich wie ein Kützlin in den verstöreten Stedten.
7 Perdi o sono e gemo, como pássaro solitário no telhado.
8 Jch wache / Vnd bin / wie ein einsamer Vogel auff dem dache.
8 Insultam-me continuamente os inimigos, em seu furor me atiram imprecações.
9 Teglich schmehen mich meine Feinde / Vnd die mich spotten schweren bey mir.
9 Como cinza do mesmo modo que pão, lágrimas se misturam à minha bebida,
10 Denn ich esse asschen wie Brot / Vnd missche meinen Tranck mit weinen.
10 devido à vossa cólera indignada, pois me tomastes para me lançar ao longe.
11 Fur deinem drewen vnd zorn / Das du mich auffgehaben vnd zu boden gestossen hast.
11 Os meus dias se esvaecem como a sombra da noite e me vou murchando como a relva.
12 Meine tage sind dahin wie ein schatten / Vnd ich verdorre wie Gras.
12 Vós, porém, Senhor, sois eterno, e vosso nome subsiste em todas as gerações.
13 DV aber HERR bleibest ewiglich / vnd dein Gedechtnis fur vnd fur.
13 Levantai-vos, pois, e sede propício a Sião; é tempo de compadecer-vos dela, chegou a hora...
14 DV woltest dich auffmachen vnd vber Zion erbarmen / Denn es ist zeit / das du jr gnedig seiest / vnd die stunde ist komen.
14 porque vossos servos têm amor aos seus escombros e se condoem de suas ruínas.
15 DEnn deine Knechte wolten gerne / das sie gebawet würde / Vnd sehen gerne / das jre Steine vnd Kalck zugericht würde.
15 E as nações pagãs reverenciarão o vosso nome, Senhor, e os reis da terra prestarão homenagens à vossa glória.
16 Das die Heiden den Namen des HERRN fürchten / Vnd alle Könige auff Erden deine Ehre.
16 Quando o Senhor tiver reconstruído Sião, e aparecido em sua glória,
17 Das der HERR Zion bawet / Vnd erscheinet in seiner Ehre.
17 quando ele aceitar a oração dos desvalidos e não mais rejeitar as suas súplicas,
18 Er wendet sich zum gebet der verlassenen / Vnd verschmehet jr Gebet nicht.
18 escrevam-se estes fatos para a geração futura, e louve o Senhor o povo que há de vir,
19 Das werde geschriebenAuff das man es predige. auff die Nachkomenen / Vnd das Volck das geschaffen sol werden / wird den HERRN loben. Psal. 87.
19 porque o Senhor olhou do alto de seu santuário, do céu ele contemplou a terra;
20 DEnn er schawet von seiner heiligen Höhe / Vnd der HERR sihet vom Himel auff Erden.
20 para escutar os gemidos dos cativos, para livrar da morte os condenados;
21 Das er das seuffzen des Gefangenen höre / Vnd los mache die Kinder des Todes.
21 para que seja aclamado em Sião o nome do Senhor, e em Jerusalém o seu louvor,
22 AVff das sie zu Zion predigen den Namen des HERRN / vnd sein Lob zu Jerusalem.
22 no dia em que se hão de reunir os povos, e os reinos para servir o Senhor.
23 Wenn die Völcker zusamen komen / Vnd die Königreiche dem HERRN zu dienen.
23 Deus esgotou-me as forças no meio do caminho, abreviou-me os dias.
24 Er demütigeit auff dem wege meine Krafft / Er verkürtzet meine Tage.
24 Meu Deus, peço, não me leveis no meio da minha vida, vós cujos anos são eternos.
25 Jch sage / mein Gott / Nim mich nicht weg / in der helfftEhe ich michs versehe.meiner tage. Ebre. 1. Deine jare weren fur vnd fur /
25 No começo criastes a terra, e o céu é obra de vossas mãos.
26 Du hast vor hin die Erde gegründet / Vnd die Himel sind deiner Hende werck.
26 Um e outro passarão, enquanto vós ficareis. Tudo se acaba pelo uso como um traje. Como uma veste, vós os substituís e eles hão de sumir.
27 Sie werden vergehen / Aber du bleibest / Sie werden alle veralten / wie ein Gewand / Sie werden verwandelt / wie ein Kleid / wenn du sie verwandeln wirst.
27 Mas vós permaneceis o mesmo e vossos anos não têm fim.
28 Du aber bleibest wie du bist / Vnd deine jar nemen kein ende.
28 Os filhos de vossos servos habitarão seguros, e sua posteridade se perpetuará diante de vós.
29 Die Kinder deiner Knechte werden bleiben / Vnd jr Samen wird fur dir gedeien.
29 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Salmos 102, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.