Jó 30
Esperanto (ESPERANTO) vs NVT
1 Sed nun ridas pri mi homoj pli junaj ol mi, Kies patrojn mi ne volus starigi kun la hundoj de miaj ŝafaroj;
1 “Agora, porém, os mais jovens zombam de mim, rapazes cujos pais não são dignos de correr com meus cães pastores.
2 Kies forto de la manoj estis senbezona por mi, Kaj kiuj ne povis atingi maljunecon;
2 De que me serve a força deles? Seu vigor já desapareceu!
3 Kiuj pro malriĉeco kaj malsato solece kuris En la dezerton mizeran kaj senvivan;
3 Enfraquecidos pela pobreza e pela fome, roem a terra seca, em regiões sombrias e desoladas.
4 Kiuj elŝiras atriplon apud la arbetaĵoj, Kaj kies pano estas la radiko de genisto.
4 Colhem ervas silvestres entre os arbustos e comem as raízes das giestas.
5 El meze de la homoj oni elpelas ilin; Oni krias sur ilin, kiel sur ŝteliston;
5 São expulsos, aos gritos, da companhia das pessoas, como se fossem ladrões.
6 En terfendoj ĉe la valoj ili loĝas, En truoj de la tero kaj de rokoj;
6 Agora, moram em desfiladeiros medonhos, em cavernas e entre as rochas.
7 Inter la arbetaĵoj ili krias, Sub la kardoj ili kolektiĝas;
7 Uivam como animais no meio dos arbustos e ajuntam-se debaixo dos espinheiros.
8 Kiel infanoj de sentaŭguloj kaj sennomuloj, Ili estas elpelitaj el la lando.
8 São gente insensata, sem nome nem valor; foram expulsos da terra.
9 Kaj nun mi fariĝis objekto de ilia mokokanto, Mi fariĝis por ili objekto de babilado.
9 “Agora, divertem-se às minhas custas! Sou alvo de piadas e canções vulgares.
10 Ili abomenas min, malproksimiĝas de mi, Ne timas kraĉi sur mian vizaĝon.
10 Desprezam-me e ficam longe de mim; só se aproximam para cuspir em meu rosto.
11 Li malligis mian ŝnuron kaj turmentas min, Kaj ili forĵetis antaŭ mi la bridon.
11 Pois Deus cortou a corda de meu arco; já que ele me humilhou, eles não se refreiam mais.
12 Dekstre buboj stariĝis, kaj puŝas miajn piedojn; Ili ebenigis kontraŭ mi siajn pereigajn vojojn;
12 Essa gente desprezível se opõe a mim abertamente; lançam-me de um lado para o outro e planejam minha desgraça.
13 Ili disfosis mian vojon, facile pereigas min, Ne bezonante helpanton;
13 Bloqueiam meu caminho e fazem de tudo para me destruir. Sabem que não tenho quem me ajude;
14 Ili venas kiel tra larĝa breĉo, Ĵetas sin tumulte.
14 atacam-me de todos os lados. Quando estou caído, lançam-se sobre mim;
15 Teruroj turnis sin kontraŭ min, Forpelis mian majeston kiel vento; Kiel nubo foriris mia feliĉo.
15 vivo aterrorizado. O vento carregou minha honra; minha prosperidade passou como uma nuvem.
16 Kaj nun elverŝiĝas mia animo; Kaptis min tagoj de mizero.
16 “Agora, minha vida se esvai; a aflição me persegue durante o dia.
17 En la nokto miaj ostoj traboriĝas en mi, Kaj miaj mordetantoj ne dormas.
17 A noite corrói meus ossos; a dor que me atormenta não descansa.
18 Kun granda malfacileco demetiĝas mia vesto; Premas min la rando de mia ĉemizo.
18 Com mão forte, Deus agarra minha roupa; pega-me pela gola de minha túnica.
19 Oni komparas min kun koto; Mi similiĝis al polvo kaj cindro.
19 Lança-me na lama; não passo de pó e cinza.
20 Mi krias al Vi, sed Vi ne respondas al mi; Mi staras, ke Vi atentu min.
20 “Clamo a ti, ó Deus, e não me respondes; fico em pé diante de ti, mas não me dás atenção.
21 Vi fariĝis kruelulo por mi; Per la forto de Via mano Vi montras al mi Vian malamon.
21 Tu me tratas com crueldade e usas teu poder para me perseguir.
22 Vi levis min en la venton, Lasis min kaj neniigis min en la ventego.
22 Tu me lanças no redemoinho e me destróis na tempestade.
23 Mi scias, ke Vi transdonos min al la morto, En la kunvenejon de ĉio vivanta.
23 E sei que me envias para a morte, para o destino de todos os que vivem.
24 Sed ĉu oni povas ne deziri eltiri manon, Kaj krii en sia malfeliĉo?
24 “Por certo, ninguém se voltaria contra os necessitados, quando clamam por socorro em suas dificuldades.
25 Ĉu mi ne ploris pri tiu, kiu havis malfeliĉan tempon? Ĉu mia animo ne afliktiĝis pri malriĉulo?
25 Acaso eu não chorava pelos aflitos? Não me angustiava pelos pobres?
26 Mi atendis bonon, sed venis malbono; Mi esperis lumon, sed venis mallumo.
26 Esperava o bem, mas em seu lugar veio o mal; aguardava a luz, mas em seu lugar veio a escuridão.
27 Miaj internaĵoj bolas kaj ne ĉesas; Atakis min tempo de mizero.
27 Meu coração está agitado e não sossega; dias de aflição me atormentam.
28 Mi estas nigra, sed ne de la suno; Mi leviĝas en la komunumo kaj krias.
28 Ando nas sombras, sem a luz do sol; levanto-me em praça pública e clamo por socorro.
29 Mi fariĝis frato al la ŝakaloj Kaj kamarado al la strutoj.
29 Contudo, sou considerado irmão dos chacais e companheiro das corujas.
30 Mia haŭto nigriĝis sur mi, Kaj miaj ostoj sekiĝis de varmego.
30 Minha pele escureceu, e meus ossos ardem de febre.
31 Mia harpo fariĝis plendilo, Kaj mia fluto fariĝis voĉo de plorantoj.
31 Minha harpa toca canções fúnebres, e minha flauta acompanha os que choram.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.