Jó 30
Esperanto (ESPERANTO) vs ARA
1 Sed nun ridas pri mi homoj pli junaj ol mi, Kies patrojn mi ne volus starigi kun la hundoj de miaj ŝafaroj;
1 Mas agora se riem de mim os de menos idade do que eu, e cujos pais eu teria desdenhado de pôr ao lado dos cães do meu rebanho.
2 Kies forto de la manoj estis senbezona por mi, Kaj kiuj ne povis atingi maljunecon;
2 De que também me serviria a força das suas mãos, homens cujo vigor já pereceu?
3 Kiuj pro malriĉeco kaj malsato solece kuris En la dezerton mizeran kaj senvivan;
3 De míngua e fome se debilitaram; roem os lugares secos, desde muito em ruínas e desolados.
4 Kiuj elŝiras atriplon apud la arbetaĵoj, Kaj kies pano estas la radiko de genisto.
4 Apanham malvas e folhas dos arbustos e se sustentam de raízes de zimbro.
5 El meze de la homoj oni elpelas ilin; Oni krias sur ilin, kiel sur ŝteliston;
5 Do meio dos homens são expulsos; grita-se contra eles, como se grita atrás de um ladrão;
6 En terfendoj ĉe la valoj ili loĝas, En truoj de la tero kaj de rokoj;
6 habitam nos desfiladeiros sombrios, nas cavernas da terra e das rochas.
7 Inter la arbetaĵoj ili krias, Sub la kardoj ili kolektiĝas;
7 Bramam entre os arbustos e se ajuntam debaixo dos espinheiros.
8 Kiel infanoj de sentaŭguloj kaj sennomuloj, Ili estas elpelitaj el la lando.
8 São filhos de doidos, raça infame, e da terra são escorraçados.
9 Kaj nun mi fariĝis objekto de ilia mokokanto, Mi fariĝis por ili objekto de babilado.
9 Mas agora sou a sua canção de motejo e lhes sirvo de provérbio.
10 Ili abomenas min, malproksimiĝas de mi, Ne timas kraĉi sur mian vizaĝon.
10 Abominam-me, fogem para longe de mim e não se abstêm de me cuspir no rosto.
11 Li malligis mian ŝnuron kaj turmentas min, Kaj ili forĵetis antaŭ mi la bridon.
11 Porque Deus afrouxou a corda do meu arco e me oprimiu; pelo que sacudiram de si o freio perante o meu rosto.
12 Dekstre buboj stariĝis, kaj puŝas miajn piedojn; Ili ebenigis kontraŭ mi siajn pereigajn vojojn;
12 À direita se levanta uma súcia, e me empurra, e contra mim prepara o seu caminho de destruição.
13 Ili disfosis mian vojon, facile pereigas min, Ne bezonante helpanton;
13 Arruínam a minha vereda, promovem a minha calamidade; gente para quem já não há socorro.
14 Ili venas kiel tra larĝa breĉo, Ĵetas sin tumulte.
14 Vêm contra mim como por uma grande brecha e se revolvem avante entre as ruínas.
15 Teruroj turnis sin kontraŭ min, Forpelis mian majeston kiel vento; Kiel nubo foriris mia feliĉo.
15 Sobrevieram-me pavores, como pelo vento é varrida a minha honra; como nuvem passou a minha felicidade.
16 Kaj nun elverŝiĝas mia animo; Kaptis min tagoj de mizero.
16 Agora, dentro de mim se me derrama a alma; os dias da aflição se apoderaram de mim.
17 En la nokto miaj ostoj traboriĝas en mi, Kaj miaj mordetantoj ne dormas.
17 A noite me verruma os ossos e os desloca, e não descansa o mal que me rói.
18 Kun granda malfacileco demetiĝas mia vesto; Premas min la rando de mia ĉemizo.
18 Pela grande violência do meu mal está desfigurada a minha veste, mal que me cinge como a gola da minha túnica.
19 Oni komparas min kun koto; Mi similiĝis al polvo kaj cindro.
19 Deus, tu me lançaste na lama, e me tornei semelhante ao pó e à cinza.
20 Mi krias al Vi, sed Vi ne respondas al mi; Mi staras, ke Vi atentu min.
20 Clamo a ti, e não me respondes; estou em pé, mas apenas olhas para mim.
21 Vi fariĝis kruelulo por mi; Per la forto de Via mano Vi montras al mi Vian malamon.
21 Tu foste cruel comigo; com a força da tua mão tu me combates.
22 Vi levis min en la venton, Lasis min kaj neniigis min en la ventego.
22 Levantas-me sobre o vento e me fazes cavalgá-lo; dissolves-me no estrondo da tempestade.
23 Mi scias, ke Vi transdonos min al la morto, En la kunvenejon de ĉio vivanta.
23 Pois eu sei que me levarás à morte e à casa destinada a todo vivente.
24 Sed ĉu oni povas ne deziri eltiri manon, Kaj krii en sia malfeliĉo?
24 De um montão de ruínas não estenderá o homem a mão e na sua desventura não levantará um grito por socorro?
25 Ĉu mi ne ploris pri tiu, kiu havis malfeliĉan tempon? Ĉu mia animo ne afliktiĝis pri malriĉulo?
25 Acaso, não chorei sobre aquele que atravessava dias difíceis ou não se angustiou a minha alma pelo necessitado?
26 Mi atendis bonon, sed venis malbono; Mi esperis lumon, sed venis mallumo.
26 Aguardava eu o bem, e eis que me veio o mal; esperava a luz, veio-me a escuridão.
27 Miaj internaĵoj bolas kaj ne ĉesas; Atakis min tempo de mizero.
27 O meu íntimo se agita sem cessar; e dias de aflição me sobrevêm.
28 Mi estas nigra, sed ne de la suno; Mi leviĝas en la komunumo kaj krias.
28 Ando de luto, sem a luz do sol; levanto-me na congregação e clamo por socorro.
29 Mi fariĝis frato al la ŝakaloj Kaj kamarado al la strutoj.
29 Sou irmão dos chacais e companheiro de avestruzes.
30 Mia haŭto nigriĝis sur mi, Kaj miaj ostoj sekiĝis de varmego.
30 Enegrecida se me cai a pele, e os meus ossos queimam em febre.
31 Mia harpo fariĝis plendilo, Kaj mia fluto fariĝis voĉo de plorantoj.
31 Por isso, a minha harpa se me tornou em prantos de luto, e a minha flauta, em voz dos que choram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.