Jó 30
Esperanto (ESPERANTO) vs NAA
1 Sed nun ridas pri mi homoj pli junaj ol mi, Kies patrojn mi ne volus starigi kun la hundoj de miaj ŝafaroj;
1 “Mas agora zombam de mim os que têm menos idade do que eu, cujos pais eu não teria aceito nem para colocar ao lado dos cães do meu rebanho.
2 Kies forto de la manoj estis senbezona por mi, Kaj kiuj ne povis atingi maljunecon;
2 De que também me serviria a força de suas mãos, se eles são homens cujo vigor já desapareceu?
3 Kiuj pro malriĉeco kaj malsato solece kuris En la dezerton mizeran kaj senvivan;
3 Enfraqueceram de tanto passar fome e necessidade; roem a terra seca, desde muito em ruínas e desolada.
4 Kiuj elŝiras atriplon apud la arbetaĵoj, Kaj kies pano estas la radiko de genisto.
4 Apanham malvas e folhas de arbustos e se alimentam de raízes de zimbro.
5 El meze de la homoj oni elpelas ilin; Oni krias sur ilin, kiel sur ŝteliston;
5 São expulsos do meio das pessoas; grita-se contra eles, como se grita atrás de um ladrão.
6 En terfendoj ĉe la valoj ili loĝas, En truoj de la tero kaj de rokoj;
6 Têm de morar nos desfiladeiros sombrios, nas cavernas da terra e das rochas.
7 Inter la arbetaĵoj ili krias, Sub la kardoj ili kolektiĝas;
7 Uivam entre os arbustos e se ajuntam debaixo dos espinheiros.
8 Kiel infanoj de sentaŭguloj kaj sennomuloj, Ili estas elpelitaj el la lando.
8 São filhos de doidos, gente sem nome, e são escorraçados da terra.”
9 Kaj nun mi fariĝis objekto de ilia mokokanto, Mi fariĝis por ili objekto de babilado.
9 “Mas agora sou a canção de deboche dessa gente; sirvo de provérbio no meio deles.
10 Ili abomenas min, malproksimiĝas de mi, Ne timas kraĉi sur mian vizaĝon.
10 Eles me detestam, fogem para longe de mim e não têm receio de me cuspir no rosto.
11 Li malligis mian ŝnuron kaj turmentas min, Kaj ili forĵetis antaŭ mi la bridon.
11 Deus afrouxou a corda do meu arco e me oprimiu; por isso, sacudiram de si o freio diante de mim.
12 Dekstre buboj stariĝis, kaj puŝas miajn piedojn; Ili ebenigis kontraŭ mi siajn pereigajn vojojn;
12 À minha direita se levanta um bando e me empurra, e contra mim prepara o seu caminho de destruição.
13 Ili disfosis mian vojon, facile pereigas min, Ne bezonante helpanton;
13 Arruínam o meu caminho; promovem a minha destruição sem a ajuda de ninguém.
14 Ili venas kiel tra larĝa breĉo, Ĵetas sin tumulte.
14 Vêm contra mim como por uma grande brecha e se revolvem avante no meio das ruínas.
15 Teruroj turnis sin kontraŭ min, Forpelis mian majeston kiel vento; Kiel nubo foriris mia feliĉo.
15 Sobrevieram-me pavores; a minha honra é como que varrida pelo vento; como nuvem passou a minha felicidade.”
16 Kaj nun elverŝiĝas mia animo; Kaptis min tagoj de mizero.
16 “Agora a minha alma se derrama dentro de mim; os dias da aflição se apoderam de mim.
17 En la nokto miaj ostoj traboriĝas en mi, Kaj miaj mordetantoj ne dormas.
17 A noite perfura os meus ossos, e o mal que me corrói não descansa.
18 Kun granda malfacileco demetiĝas mia vesto; Premas min la rando de mia ĉemizo.
18 Pela grande violência do meu mal está desfigurada a minha roupa; este mal me envolve como a gola da minha túnica.
19 Oni komparas min kun koto; Mi similiĝis al polvo kaj cindro.
19 Deus me lançou na lama, e me tornei semelhante ao pó e à cinza.”
20 Mi krias al Vi, sed Vi ne respondas al mi; Mi staras, ke Vi atentu min.
20 “Clamo a ti, ó Deus, e não me respondes; estou em pé, mas apenas olhas para mim.
21 Vi fariĝis kruelulo por mi; Per la forto de Via mano Vi montras al mi Vian malamon.
21 Tu foste cruel comigo; e, com a força da tua mão, me atacas.
22 Vi levis min en la venton, Lasis min kaj neniigis min en la ventego.
22 Tu me levantas sobre o vento e me fazes cavalgá-lo; no estrondo da tempestade me jogas de um lado para outro.
23 Mi scias, ke Vi transdonos min al la morto, En la kunvenejon de ĉio vivanta.
23 Pois eu sei que me levarás à morte e à casa destinada a todos os vivos.”
24 Sed ĉu oni povas ne deziri eltiri manon, Kaj krii en sia malfeliĉo?
24 “Não é fato que de um montão de ruínas um homem estenderá a sua mão? E, na sua desventura, não levantará um grito por socorro?
25 Ĉu mi ne ploris pri tiu, kiu havis malfeliĉan tempon? Ĉu mia animo ne afliktiĝis pri malriĉulo?
25 Por acaso, não chorei por aquele que atravessava dias difíceis? Não se angustiou a minha alma pelo necessitado?
26 Mi atendis bonon, sed venis malbono; Mi esperis lumon, sed venis mallumo.
26 Quando eu esperava o bem, eis que me veio o mal; esperava a luz, e veio a escuridão.”
27 Miaj internaĵoj bolas kaj ne ĉesas; Atakis min tempo de mizero.
27 “O meu íntimo se agita sem cessar; e dias de aflição me sobrevêm.
28 Mi estas nigra, sed ne de la suno; Mi leviĝas en la komunumo kaj krias.
28 Tenho a pele queimada, mas não pelo sol; levanto-me na congregação e clamo por socorro.
29 Mi fariĝis frato al la ŝakaloj Kaj kamarado al la strutoj.
29 Sou irmão dos chacais e companheiro de avestruzes.
30 Mia haŭto nigriĝis sur mi, Kaj miaj ostoj sekiĝis de varmego.
30 A minha pele escurece e cai; os meus ossos queimam de febre.
31 Mia harpo fariĝis plendilo, Kaj mia fluto fariĝis voĉo de plorantoj.
31 Por isso, a minha harpa é usada para fazer lamentações, e a minha flauta, para acompanhar os que choram.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.