Jó 30
Esperanto (ESPERANTO) vs NVI
1 Sed nun ridas pri mi homoj pli junaj ol mi, Kies patrojn mi ne volus starigi kun la hundoj de miaj ŝafaroj;
1 "Mas agora eles zombam de mim, homens mais jovens que eu, homens cujos pais eu teria rejeitado, não lhes permitindo sequer estar com os cães de guarda do rebanho.
2 Kies forto de la manoj estis senbezona por mi, Kaj kiuj ne povis atingi maljunecon;
2 De que me serviria a força de suas mãos, já que desapareceu o seu vigor?
3 Kiuj pro malriĉeco kaj malsato solece kuris En la dezerton mizeran kaj senvivan;
3 Desfigurados de tanta necessidade e fome, perambulavam pela terra ressequida, em sombrios e devastados desertos.
4 Kiuj elŝiras atriplon apud la arbetaĵoj, Kaj kies pano estas la radiko de genisto.
4 Nos campos de mato rasteiro colhiam ervas, e a raiz da giesta era a sua comida.
5 El meze de la homoj oni elpelas ilin; Oni krias sur ilin, kiel sur ŝteliston;
5 Da companhia dos amigos foram expulsos aos gritos, como se fossem ladrões.
6 En terfendoj ĉe la valoj ili loĝas, En truoj de la tero kaj de rokoj;
6 Foram forçados a morar nos leitos secos dos rios, entre as rochas e nos buracos da terra.
7 Inter la arbetaĵoj ili krias, Sub la kardoj ili kolektiĝas;
7 Rugiam entre os arbustos e se encolhiam sob a vegetação.
8 Kiel infanoj de sentaŭguloj kaj sennomuloj, Ili estas elpelitaj el la lando.
8 Prole desprezível e sem nome, foram expulsos da terra.
9 Kaj nun mi fariĝis objekto de ilia mokokanto, Mi fariĝis por ili objekto de babilado.
9 "E agora os filhos deles zombam de mim com suas canções; tornei-me um provérbio entre eles.
10 Ili abomenas min, malproksimiĝas de mi, Ne timas kraĉi sur mian vizaĝon.
10 Eles me detestam e se mantêm à distância; não hesitam em cuspir em meu rosto.
11 Li malligis mian ŝnuron kaj turmentas min, Kaj ili forĵetis antaŭ mi la bridon.
11 Agora que Deus afrouxou a corda do meu arco e me afligiu, eles ficam sem freios na minha presença.
12 Dekstre buboj stariĝis, kaj puŝas miajn piedojn; Ili ebenigis kontraŭ mi siajn pereigajn vojojn;
12 À direita os embrutecidos me atacam; preparam armadilhas para os meus pés, e constroem rampas de cerco contra mim.
13 Ili disfosis mian vojon, facile pereigas min, Ne bezonante helpanton;
13 Destroem o meu caminho; conseguem destruir-me, sem a ajuda de ninguém.
14 Ili venas kiel tra larĝa breĉo, Ĵetas sin tumulte.
14 Avançam como através de uma grande brecha; arrojam-se entre as ruínas.
15 Teruroj turnis sin kontraŭ min, Forpelis mian majeston kiel vento; Kiel nubo foriris mia feliĉo.
15 Pavores apoderam-se de mim; a minha dignidade é levada como pelo vento, a minha segurança se desfaz como nuvem.
16 Kaj nun elverŝiĝas mia animo; Kaptis min tagoj de mizero.
16 "E agora esvai-se a minha vida; estou preso a dias de sofrimento.
17 En la nokto miaj ostoj traboriĝas en mi, Kaj miaj mordetantoj ne dormas.
17 A noite penetra os meus ossos; minhas dores me corroem sem cessar.
18 Kun granda malfacileco demetiĝas mia vesto; Premas min la rando de mia ĉemizo.
18 Em seu grande poder Deus é como a minha roupa; ele me envolve como a gola da minha veste.
19 Oni komparas min kun koto; Mi similiĝis al polvo kaj cindro.
19 Lança-me na lama, e sou reduzido a pó e cinza.
20 Mi krias al Vi, sed Vi ne respondas al mi; Mi staras, ke Vi atentu min.
20 "Clamo a ti, ó Deus, mas não respondes; fico de pé, mas apenas olhas para mim.
21 Vi fariĝis kruelulo por mi; Per la forto de Via mano Vi montras al mi Vian malamon.
21 Contra mim te voltas com dureza e me atacas com a força de tua mão.
22 Vi levis min en la venton, Lasis min kaj neniigis min en la ventego.
22 Tu me apanhas e me levas contra o vento, e me jogas de um lado a outro na tempestade.
23 Mi scias, ke Vi transdonos min al la morto, En la kunvenejon de ĉio vivanta.
23 Sei que me farás descer até a morte, ao lugar destinado a todos os viventes.
24 Sed ĉu oni povas ne deziri eltiri manon, Kaj krii en sia malfeliĉo?
24 "A verdade é que ninguém dá a mão ao homem arruinado, quando este, em sua aflição, grita por socorro.
25 Ĉu mi ne ploris pri tiu, kiu havis malfeliĉan tempon? Ĉu mia animo ne afliktiĝis pri malriĉulo?
25 Não é certo que chorei por causa dos que passavam dificuldade? E que a minha alma entristeceu-se por causa dos pobres?
26 Mi atendis bonon, sed venis malbono; Mi esperis lumon, sed venis mallumo.
26 Mesmo assim, quando eu esperava o bem, veio o mal; quando eu procurava luz, vieram trevas.
27 Miaj internaĵoj bolas kaj ne ĉesas; Atakis min tempo de mizero.
27 Nunca pára a agitação dentro de mim; dias de sofrimento me confrontam.
28 Mi estas nigra, sed ne de la suno; Mi leviĝas en la komunumo kaj krias.
28 Perambulo escurecido, mas não pelo sol; levanto-me na assembléia e clamo por ajuda.
29 Mi fariĝis frato al la ŝakaloj Kaj kamarado al la strutoj.
29 Tornei-me irmão dos chacais, companheiro das corujas.
30 Mia haŭto nigriĝis sur mi, Kaj miaj ostoj sekiĝis de varmego.
30 Minha pele escurece e cai; meu corpo queima de febre.
31 Mia harpo fariĝis plendilo, Kaj mia fluto fariĝis voĉo de plorantoj.
31 Minha harpa está afinada para cantos fúnebres, e minha flauta para o som de pranto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.