Lamentações 5
Dutch (DUTCH) vs ARC
1 Gedenk, HEERE, wat ons geschied is, aanschouw het, en zie onzen smaad aan.
1 Lembra-te, Senhor , do que nos tem sucedido; considera e olha para o nosso opróbrio.
2 Ons erfdeel is tot de vreemdelingen gewend, onze huizen tot de uitlanders.
2 A nossa herdade passou a estranhos, e as nossas casas, a forasteiros.
3 Wij zijn wezen zonder vader, onze moeders zijn als de weduwen.
3 Órfãos somos sem pai, nossas mães são como viúvas.
4 Ons water moeten wij voor geld drinken; ons hout komt ons op prijs te staan.
4 A nossa água por dinheiro a bebemos, por preço vem a nossa lenha.
5 Wij lijden vervolging op onze halzen; zijn wij woede, men laat ons geen rust.
5 Os nossos perseguidores estão sobre os nossos pescoços; estamos cansados e não temos descanso.
6 Wij hebben den Egyptenaar de hand gegeven, en den Assyrier, om met brood verzadigd te worden.
6 Aos egípcios estendemos as mãos, e aos assírios, para nos fartarem de pão.
7 Onze vaders hebben gezondigd, en zijn niet meer, en wij dragen hun ongerechtigheden.
7 Nossos pais pecaram e já não existem; nós levamos as suas maldades.
8 Knechten heersen over ons; er is niemand, die ons uit hun hand rukke.
8 Servos dominam sobre nós; ninguém há que nos arranque da sua mão.
9 Wij moeten ons brood met gevaar onzes levens halen, vanwege het zwaard der woestijn.
9 Com perigo de nossas vidas, trazemos o nosso pão, por causa da espada do deserto.
10 Onze huid is zwart geworden gelijk een oven, vanwege den geweldigen storm des hongers.
10 Nossa pele se enegreceu como um forno, por causa do ardor da fome.
11 Zij hebben de vrouwen te Sion verkracht, en de jonge dochters in de steden van Juda.
11 Forçaram as mulheres em Sião; as virgens, nas cidades de Judá.
12 De vorsten zijn door hunlieder hand opgehangen; de aangezichten der ouden zijn niet geeerd geweest.
12 Os príncipes foram enforcados pelas mãos deles; as faces dos velhos não foram reverenciadas.
13 Zij hebben de jongelingen weggenomen, om te malen, en de jongens struikelen onder het hout.
13 Aos jovens obrigam a moer, e os moços tropeçaram debaixo da lenha.
14 De ouden houden op van de poort, de jongelingen van hun snarenspel.
14 Os velhos já não têm assento à porta, os jovens já não cantam.
15 De vreugde onzes harten houdt op, onze rei is in treurigheid veranderd.
15 Cessou o gozo de nosso coração, converteu-se em lamentação a nossa dança.
16 De kroon onzes hoofds is afgevallen; o wee nu onzer, dat wij zo gezondigd hebben!
16 Caiu a coroa da nossa cabeça; ai de nós, porque pecamos.
17 Daarom is ons hart mat, om deze dingen zijn onze ogen duister geworden.
17 Por isso, desmaiou o nosso coração; por isso, se escureceram os nossos olhos.
18 Om des bergs Sions wil, die verwoest is, waar de vossen op lopen.
18 Pelo monte de Sião, que está assolado, andam as raposas.
19 Gij, o HEERE, zit in eeuwigheid, Uw troon is van geslacht tot geslacht.
19 Tu, Senhor , permaneces eternamente, e o teu trono, de geração em geração.
20 Waarom zoudt Gij ons steeds vergeten? Waarom zoudt Gij ons zo langen tijd verlaten?
20 Por que te esquecerias de nós para sempre? Por que nos desampararias por tanto tempo?
21 HEERE, bekeer ons tot U, zo zullen wij bekeerd zijn; vernieuw onze dagen als van ouds.
21 Converte-nos, Senhor , a ti, e nós nos converteremos; renova os nossos dias como dantes.
22 Want zoudt Gij ons ganselijk verwerpen? Zoudt Gij zozeer tegen ons verbolgen zijn?
22 Por que nos rejeitarias totalmente? Por que te enfurecerias contra nós em tão grande maneira?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.