Jó 17
Dutch (DUTCH) vs NVT
1 Mijn geest is verdorven, mijn dagen worden uitgeblust, de graven zijn voor mij.
1 “Meu espírito está quebrado, e minha vida, quase apagada; o túmulo está pronto para me receber.
2 Zijn niet bespotters bij mij, en overnacht niet mijn oog in hunlieder verbittering?
2 Estou cercado de zombadores; seus insultos estão sempre diante de mim.
3 Zet toch bij, stel mij een borg bij U; wie zal hij zijn? Dat in mijn hand geklapt worde.
3 “Dá-me garantia de que me defenderás, ó Deus, pois ninguém mais tomará meu partido.
4 Want hun hart hebt Gij van kloek verstand verborgen; daarom zult Gij hen niet verhogen.
4 Fechaste a mente deles para o entendimento, mas não permitas que triunfem.
5 Die met vleiing den vrienden wat aanzegt, ook zijner kinderen ogen zullen versmachten.
5 Traem os amigos em benefício próprio; deixa que os filhos deles desfaleçam de fome.
6 Doch Hij heeft mij tot een spreekwoord der volken gesteld; zodat ik een trommelslag ben voor ieders aangezicht.
6 “Deus me transformou em motivo de zombaria; as pessoas cospem em meu rosto.
7 Daarom is mijn oog door verdriet verdonkerd, en al mijn ledematen zijn gelijk een schaduw.
7 Meus olhos estão inchados de tanto chorar; sou apenas sombra do que já fui.
8 De oprechten zullen hierover verbaasd zijn, en de onschuldige zal zich tegen den huichelaar opmaken;
8 Os virtuosos ficam horrorizados quando me veem, e os inocentes se levantam contra os ímpios.
9 En de rechtvaardige zal zijn weg vasthouden, en die rein van handen is, zal in sterkte toenemen.
9 Os justos prosseguem em seu caminho, e os de mãos limpas se fortalecem cada vez mais.
10 Maar toch gij allen, keert weder, en komt nu; want ik vind onder u geen wijze.
10 “Quanto a vocês, voltem com um argumento melhor; ainda assim, não encontrarei sábio algum em seu meio.
11 Mijn dagen zijn voorbijgegaan; uitgerukt zijn mijn gedachten, de bezittingen mijns harten.
11 Meus dias chegaram ao fim e minhas esperanças se foram; os desejos de meu coração não se realizaram.
12 Den nacht verstellen zij in den dag; het licht is nabij den ondergang vanwege de duisternis.
12 Esses homens dizem que a noite é dia, afirmam que a escuridão é luz.
13 Zo ik wacht, het graf zal mijn huis wezen; in de duisternis zal ik mijn bed spreiden.
13 E se eu descer à sepultura e arrumar minha cama na escuridão?
14 Tot de groeve roep ik: Gij zijt mijn vader! Tot het gewormte: Mijn moeder, en mijn zuster!
14 E se eu chamar o túmulo de pai e o verme, de mãe ou irmã?
15 Waar zou dan nu mijn verwachting wezen? Ja, mijn verwachting, wie zal ze aanschouwen?
15 Onde está, então, minha esperança? Há alguém que possa encontrá-la?
16 Zij zullen ondervaren met de handbomen des grafs, als er rust te zamen in het stof wezen zal.
16 Não, minha esperança descerá comigo à sepultura; descansaremos juntos no pó”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.