Jó 17
Dutch (DUTCH) vs NAA
1 Mijn geest is verdorven, mijn dagen worden uitgeblust, de graven zijn voor mij.
1 “O meu espírito vai se consumindo, os meus dias vão se apagando, e só tenho diante de mim a sepultura.
2 Zijn niet bespotters bij mij, en overnacht niet mijn oog in hunlieder verbittering?
2 Estou cercado de zombadores, e os meus olhos são obrigados a contemplar as suas provocações.”
3 Zet toch bij, stel mij een borg bij U; wie zal hij zijn? Dat in mijn hand geklapt worde.
3 “Dá-me, ó Deus, um penhor, e sê o meu fiador diante de ti; quem mais haverá que possa se comprometer comigo?
4 Want hun hart hebt Gij van kloek verstand verborgen; daarom zult Gij hen niet verhogen.
4 Fechaste o coração deles para o entendimento, e por isso não os exaltarás.
5 Die met vleiing den vrienden wat aanzegt, ook zijner kinderen ogen zullen versmachten.
5 Se alguém entrega os seus amigos como presa, os olhos de seus filhos desfalecerão.
6 Doch Hij heeft mij tot een spreekwoord der volken gesteld; zodat ik een trommelslag ben voor ieders aangezicht.
6 Mas ele me pôs por provérbio dos povos; tornei-me como aquele em cujo rosto se cospe.
7 Daarom is mijn oog door verdriet verdonkerd, en al mijn ledematen zijn gelijk een schaduw.
7 Os meus olhos se escureceram de mágoa, e todos os meus membros são como a sombra.
8 De oprechten zullen hierover verbaasd zijn, en de onschuldige zal zich tegen den huichelaar opmaken;
8 Os retos ficam admirados com isto, e os inocentes se levantam contra os ímpios.
9 En de rechtvaardige zal zijn weg vasthouden, en die rein van handen is, zal in sterkte toenemen.
9 O justo segue o seu caminho, e o puro de mãos se torna cada vez mais forte.
10 Maar toch gij allen, keert weder, en komt nu; want ik vind onder u geen wijze.
10 Mas voltem, todos vocês, e venham cá; porque não acharei nenhum sábio entre vocês.”
11 Mijn dagen zijn voorbijgegaan; uitgerukt zijn mijn gedachten, de bezittingen mijns harten.
11 “Os meus dias passaram, e fracassaram os meus planos, os desejos do meu coração.
12 Den nacht verstellen zij in den dag; het licht is nabij den ondergang vanwege de duisternis.
12 Transformam a noite em dia, e dizem: ‘A luz está perto das trevas.’
13 Zo ik wacht, het graf zal mijn huis wezen; in de duisternis zal ik mijn bed spreiden.
13 Mas, se eu aguardo a sepultura por minha casa; se faço a minha cama nas trevas;
14 Tot de groeve roep ik: Gij zijt mijn vader! Tot het gewormte: Mijn moeder, en mijn zuster!
14 se digo à cova: ‘Você é o meu pai’, e aos vermes: ‘Vocês são a minha mãe e a minha irmã’,
15 Waar zou dan nu mijn verwachting wezen? Ja, mijn verwachting, wie zal ze aanschouwen?
15 onde está, então, a minha esperança? Sim, a minha esperança, quem a poderá ver?
16 Zij zullen ondervaren met de handbomen des grafs, als er rust te zamen in het stof wezen zal.
16 Ela descerá até as portas do mundo dos mortos, quando juntos descansarmos no pó.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.