Jó 17
Dutch (DUTCH) vs NVI
1 Mijn geest is verdorven, mijn dagen worden uitgeblust, de graven zijn voor mij.
1 "Meu espírito está quebrantado, os meus dias se encurtam, a sepultura me espera.
2 Zijn niet bespotters bij mij, en overnacht niet mijn oog in hunlieder verbittering?
2 A verdade é que zombadores me rodeiam, e tenho que ficar olhando a hostilidade deles.
3 Zet toch bij, stel mij een borg bij U; wie zal hij zijn? Dat in mijn hand geklapt worde.
3 "Dá-me, ó Deus, a garantia que exiges. Quem, senão tu, me dará segurança?
4 Want hun hart hebt Gij van kloek verstand verborgen; daarom zult Gij hen niet verhogen.
4 Fechaste as mentes deles para o entendimento, e com isso não os deixarás triunfar.
5 Die met vleiing den vrienden wat aanzegt, ook zijner kinderen ogen zullen versmachten.
5 Se alguém denunciar os seus amigos por recompensa, os olhos dos filhos dele fraquejarão,
6 Doch Hij heeft mij tot een spreekwoord der volken gesteld; zodat ik een trommelslag ben voor ieders aangezicht.
6 "mas de mim Deus fez um provérbio para todos, um homem em cujo rosto os outros cospem.
7 Daarom is mijn oog door verdriet verdonkerd, en al mijn ledematen zijn gelijk een schaduw.
7 Meus olhos se turvaram de tristeza; o meu corpo não passa de uma sombra.
8 De oprechten zullen hierover verbaasd zijn, en de onschuldige zal zich tegen den huichelaar opmaken;
8 Os íntegros ficam atônitos em face disso, e os inocentes se levantam contra os ímpios.
9 En de rechtvaardige zal zijn weg vasthouden, en die rein van handen is, zal in sterkte toenemen.
9 Mas os justos se manterão firmes em seus caminhos, e os homens de mãos puras se tornarão cada vez mais fortes.
10 Maar toch gij allen, keert weder, en komt nu; want ik vind onder u geen wijze.
10 "Venham, porém, vocês todos, e façam nova tentativa! Não acharei nenhum sábio entre vocês.
11 Mijn dagen zijn voorbijgegaan; uitgerukt zijn mijn gedachten, de bezittingen mijns harten.
11 Foram-se os meus dias, os meus planos fracassaram, como também os desejos do meu coração.
12 Den nacht verstellen zij in den dag; het licht is nabij den ondergang vanwege de duisternis.
12 Andam querendo tornar a noite em dia; ante a aproximação das trevas dizem: ‘Vem chegando a luz’.
13 Zo ik wacht, het graf zal mijn huis wezen; in de duisternis zal ik mijn bed spreiden.
13 Ora, se o único lar pelo qual espero é a sepultura; se estendo a minha cama nas trevas;
14 Tot de groeve roep ik: Gij zijt mijn vader! Tot het gewormte: Mijn moeder, en mijn zuster!
14 se digo à corrupção mortal: Você é o meu pai, e se aos vermes digo: Vocês são minha mãe e minha irmã,
15 Waar zou dan nu mijn verwachting wezen? Ja, mijn verwachting, wie zal ze aanschouwen?
15 onde está então minha esperança? Quem poderá ver alguma esperança para mim?
16 Zij zullen ondervaren met de handbomen des grafs, als er rust te zamen in het stof wezen zal.
16 Descerá ela às portas do Sheol? Desceremos juntos ao pó? "
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.