Jó 17
Dutch (DUTCH) vs NTLH
1 Mijn geest is verdorven, mijn dagen worden uitgeblust, de graven zijn voor mij.
1 Quase não posso respirar. A minha vida está se acabando; o que me espera agora é a sepultura.
2 Zijn niet bespotters bij mij, en overnacht niet mijn oog in hunlieder verbittering?
2 Estou cercado de zombadores e sou obrigado a aguentar os seus desaforos.
3 Zet toch bij, stel mij een borg bij U; wie zal hij zijn? Dat in mijn hand geklapt worde.
3 “Ó Deus, só tu podes garantir o meu livramento; quem mais tenho eu para ser meu fiador?
4 Want hun hart hebt Gij van kloek verstand verborgen; daarom zult Gij hen niet verhogen.
4 Tu fechaste a mente desses zombadores para que não entendessem as coisas; não deixes que eles me derrotem.
5 Die met vleiing den vrienden wat aanzegt, ook zijner kinderen ogen zullen versmachten.
5 Como diz o ditado: ‘Passarão fome os filhos daqueles que por dinheiro traem os seus amigos.’
6 Doch Hij heeft mij tot een spreekwoord der volken gesteld; zodat ik een trommelslag ben voor ieders aangezicht.
6 As pessoas usam esse ditado contra mim e vêm cuspir na minha cara.
7 Daarom is mijn oog door verdriet verdonkerd, en al mijn ledematen zijn gelijk een schaduw.
7 Estou ficando cego de tanto sofrer, e o meu corpo é apenas uma sombra.
8 De oprechten zullen hierover verbaasd zijn, en de onschuldige zal zich tegen den huichelaar opmaken;
8 Ao verem isso, os homens direitos ficam horrorizados e me condenam como se eu fosse um ateu.
9 En de rechtvaardige zal zijn weg vasthouden, en die rein van handen is, zal in sterkte toenemen.
9 E esses homens honestos e respeitáveis ficam firmes na sua opinião, cada vez mais convencidos de estarem certos.
10 Maar toch gij allen, keert weder, en komt nu; want ik vind onder u geen wijze.
10 Mas, se voltassem aqui, eu não acharia entre eles nenhum que fosse sábio.
11 Mijn dagen zijn voorbijgegaan; uitgerukt zijn mijn gedachten, de bezittingen mijns harten.
11 “A minha vida vai passando; os meus planos fracassaram, e as esperanças do meu coração se foram.
12 Den nacht verstellen zij in den dag; het licht is nabij den ondergang vanwege de duisternis.
12 Os meus amigos dizem que a noite é dia; apesar da escuridão, eles afirmam que a luz está perto.
13 Zo ik wacht, het graf zal mijn huis wezen; in de duisternis zal ik mijn bed spreiden.
13 A minha casa será no mundo dos mortos , onde vou me deitar e dormir na escuridão.
14 Tot de groeve roep ik: Gij zijt mijn vader! Tot het gewormte: Mijn moeder, en mijn zuster!
14 Direi que a sepultura é o meu pai e que os vermes são a minha mãe e as minhas irmãs.
15 Waar zou dan nu mijn verwachting wezen? Ja, mijn verwachting, wie zal ze aanschouwen?
15 Se é assim, onde está a minha esperança? Há alguém que possa ver esperança para mim?
16 Zij zullen ondervaren met de handbomen des grafs, als er rust te zamen in het stof wezen zal.
16 Será que ela vai descer aos quartos do mundo dos mortos, para juntos descansarmos debaixo da terra?”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.