Jó 17
Dutch (DUTCH) vs BKJ
1 Mijn geest is verdorven, mijn dagen worden uitgeblust, de graven zijn voor mij.
1 O meu fôlego é corrupto, meus dias são extintos, os túmulos estão prontos para mim.
2 Zijn niet bespotters bij mij, en overnacht niet mijn oog in hunlieder verbittering?
2 Não há zombadores comigo, e não continuam meus olhos em sua provocação?
3 Zet toch bij, stel mij een borg bij U; wie zal hij zijn? Dat in mijn hand geklapt worde.
3 Estabelece agora, ponha-me em uma garantia contigo; quem é o que irá apertar a minha mão?
4 Want hun hart hebt Gij van kloek verstand verborgen; daarom zult Gij hen niet verhogen.
4 Porque tu escondeste dos seus corações o entendimento. Por isso, não os exaltarás.
5 Die met vleiing den vrienden wat aanzegt, ook zijner kinderen ogen zullen versmachten.
5 Aquele que profere lisonja a seus amigos, até os olhos dos seus filhos falharão.
6 Doch Hij heeft mij tot een spreekwoord der volken gesteld; zodat ik een trommelslag ben voor ieders aangezicht.
6 Ele também fez de mim motivo de riso para as pessoas; e antes eu era como um adufe.
7 Daarom is mijn oog door verdriet verdonkerd, en al mijn ledematen zijn gelijk een schaduw.
7 Meus olhos também estão escurecidos por causa da tristeza, e todos os meus membros são como a sombra.
8 De oprechten zullen hierover verbaasd zijn, en de onschuldige zal zich tegen den huichelaar opmaken;
8 Os homens retos ficarão espantados com isto, e o inocente se agitará contra o hipócrita.
9 En de rechtvaardige zal zijn weg vasthouden, en die rein van handen is, zal in sterkte toenemen.
9 O justo também permanecerá em seu caminho, e aquele que tem mãos limpas ficará cada vez mais forte.
10 Maar toch gij allen, keert weder, en komt nu; want ik vind onder u geen wijze.
10 Mas, em relação a vós todos, retornai e vinde agora, porque eu não posso achar um homem sábio entre vós.
11 Mijn dagen zijn voorbijgegaan; uitgerukt zijn mijn gedachten, de bezittingen mijns harten.
11 Os meus dias passaram, e meus propósitos são quebrados, até mesmo os pensamentos do meu coração.
12 Den nacht verstellen zij in den dag; het licht is nabij den ondergang vanwege de duisternis.
12 Eles trocam a noite em dia; a luz é curta por causa das trevas.
13 Zo ik wacht, het graf zal mijn huis wezen; in de duisternis zal ik mijn bed spreiden.
13 Se eu espero, a sepultura é a minha casa; eu fiz o meu leito nas trevas.
14 Tot de groeve roep ik: Gij zijt mijn vader! Tot het gewormte: Mijn moeder, en mijn zuster!
14 Eu disse à corrupção: Tu és meu pai; e aos vermes: Vós sois minha mãe, e minha irmã.
15 Waar zou dan nu mijn verwachting wezen? Ja, mijn verwachting, wie zal ze aanschouwen?
15 E onde está agora a minha esperança? E quanto a minha esperança, quem a verá?
16 Zij zullen ondervaren met de handbomen des grafs, als er rust te zamen in het stof wezen zal.
16 Eles descerão às barras da cova, quando juntos nosso descanso estiver no pó.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.