Jó 17

Dutch (DUTCH) vs ACF

ACF Almeida Corrigida Fiel

¹ Mijn geest is verdorven, mijn dagen worden uitgeblust, de graven zijn voor mij.

¹ O meu espírito se vai consumindo, os meus dias se vão apagando, e só tenho perante mim a sepultura.

² Zijn niet bespotters bij mij, en overnacht niet mijn oog in hunlieder verbittering?

² Deveras estou cercado de zombadores, e os meus olhos contemplam as suas provocações.

³ Zet toch bij, stel mij een borg bij U; wie zal hij zijn? Dat in mijn hand geklapt worde.

³ Promete agora, e dá-me um fiador para contigo; quem há que me dê a mão?

⁴ Want hun hart hebt Gij van kloek verstand verborgen; daarom zult Gij hen niet verhogen.

⁴ Porque aos seus corações encobriste o entendimento, por isso não os exaltarás.

⁵ Die met vleiing den vrienden wat aanzegt, ook zijner kinderen ogen zullen versmachten.

⁵ O que denuncia os seus amigos, a fim de serem despojados, também os olhos de seus filhos desfalecerão.

⁶ Doch Hij heeft mij tot een spreekwoord der volken gesteld; zodat ik een trommelslag ben voor ieders aangezicht.

⁶ Porém a mim me pôs por um provérbio dos povos, de modo que me tornei uma abominação para eles.

⁷ Daarom is mijn oog door verdriet verdonkerd, en al mijn ledematen zijn gelijk een schaduw.

⁷ Pelo que já se escureceram de mágoa os meus olhos, e já todos os meus membros são como a sombra.

⁸ De oprechten zullen hierover verbaasd zijn, en de onschuldige zal zich tegen den huichelaar opmaken;

⁸ Os retos pasmarão disto, e o inocente se levantará contra o hipócrita.

⁹ En de rechtvaardige zal zijn weg vasthouden, en die rein van handen is, zal in sterkte toenemen.

⁹ E o justo seguirá o seu caminho firmemente, e o puro de mãos irá crescendo em força.

¹⁰ Maar toch gij allen, keert weder, en komt nu; want ik vind onder u geen wijze.

¹⁰ Mas, na verdade, tornai todos vós e vinde; porque sábio nenhum acharei entre vós.

¹¹ Mijn dagen zijn voorbijgegaan; uitgerukt zijn mijn gedachten, de bezittingen mijns harten.

¹¹ Os meus dias passaram, e malograram os meus propósitos, as aspirações do meu coração.

¹² Den nacht verstellen zij in den dag; het licht is nabij den ondergang vanwege de duisternis.

¹² Trocaram a noite em dia; a luz está perto do fim, por causa das trevas.

¹³ Zo ik wacht, het graf zal mijn huis wezen; in de duisternis zal ik mijn bed spreiden.

¹³ Se eu esperar, a sepultura será a minha casa; nas trevas estenderei a minha cama.

¹⁴ Tot de groeve roep ik: Gij zijt mijn vader! Tot het gewormte: Mijn moeder, en mijn zuster!

¹⁴ À corrupção clamo: Tu és meu pai; e aos vermes: Vós sois minha mãe e minha irmã.

¹⁵ Waar zou dan nu mijn verwachting wezen? Ja, mijn verwachting, wie zal ze aanschouwen?

¹⁵ Onde, pois, estaria agora a minha esperança? Sim, a minha esperança, quem a poderá ver?

¹⁶ Zij zullen ondervaren met de handbomen des grafs, als er rust te zamen in het stof wezen zal.

¹⁶ As barras da sepultura descerão quando juntamente no pó teremos descanso.

Ler em outra tradução

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jó 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.