Rute 1

¹ រានោកកាល់អែតាឞ្រីអីឆ្រាអែល អេល៝រមាគែសកាដាច់ គែសកោរាញផាតទោយ្សទើមកើលម៝ត់អ្វាញ់ប៝នលានតាឞ្រីអីនៃ។ នោកនៃគែសឞារហៃអូរឆាយគុតាប៝នបេតលេហឹម តាឞ្រីយូដា ។ តាឞ្រីនៃគែសនាវត៝ត់ជីឆ៝ត់ជីង៝តក្វ៝ង់ឞេងឞ្រីងាន់។ យ៝រមាគែសនាវជីឆ៝ត់ជីង៝តក្វ៝ង់អីនៃខាន់ពាង់លែវឞារហៃក៝នឞូក្លោខាន់ពាង់ទូឞើសឞ្រីយូដា ហាន់គុជឹតឞ្រីមោអាប់ ។

¹ Nos dias em que os juízes julgavam, houve fome na terra de Israel. E um homem de Belém de Judá foi morar por algum tempo na terra de Moabe, com a sua mulher e os seus dois filhos.

² អីឆាយនៃរាញាអេលីមាលេក អីអូរពាង់រាញានាអោមី អីក៝នពាង់រាញាមាលោន នទ្រែលមាកីលីយោន ខាន់ពាង់តាៈឞើសឞាល់មពោលអេព្រាតា តាប៝នបេតលេហឹម តាឞ្រីយូដា ជេសរីខាន់ពាង់គុតាឞ្រីមោអាប់ ។

² Este homem se chamava Elimeleque, e sua mulher se chamava Noemi. Os filhos se chamavam Malom e Quiliom. Eram efrateus, de Belém de Judá. Foram à terra de Moabe e ficaram ali.

³ ត៝ត់អាកើយរី អេលីមាលេក ខឹត នត្លើយអូរនទ្រែលមាក៝នពាង់ឞារហៃអីនៃ។

³ Algum tempo depois, Elimeleque, o marido de Noemi, morreu, e ela ficou sozinha com os dois filhos.

⁴ ជេសរីក៝នពាង់ឞារហៃអីនៃឆ៝ៈអូរឞើសផូងមោអាប់ ទូហ្វេរាញាអោរពា ទូហ្វេជឹតរាញារូត ខាន់ពាង់គុតាឞ្រីអីនៃក្លាប់លាសគែសជឹតនាម់។

⁴ Estes casaram com mulheres moabitas. O nome de uma delas era Orfa, e o nome da outra era Rute. E ficaram ali quase dez anos.

⁵ ជេសរីមាលោន នទ្រែលមាកីលីយោន នៃខឹតដ៝ង់ នត្លើយអីមេៈគុទូហ្វេអេង ខឹតលែៈក៝នលែៈឆាយរ៝។

⁵ Depois morreram também Malom e Quiliom, os dois filhos de Noemi. E assim ela ficou sozinha, sem os dois filhos e sem o marido.

⁶ គែសទូនាររីនាអោមី លឺតាង់ឞូងក៝ចលាសឞ្រាសយេហោវា លែៈកើលប៝នលានផូងអីឆ្រាអែល អីប៝នលានពាង់នើមអ៝ន់គែសជេងគែសនទើឆោងឆាត៝ង់តាឞ្រីយូដា ។ ជេសរីពាង់នទ្រែលឞារហៃអីមាន់នៃនទ្រាប់នទ៝សនទើព្លឹឆឹតជឹតប៝នពាង់នើមរី។

⁶ Então Noemi voltou da terra de Moabe com as suas noras, porque ainda em Moabe ouviu que o Senhor havia se lembrado do seu povo, dando-lhe alimento.

⁷ ពែនុយ្សខាន់ពាង់ទូឞើសនតុកនៃហាន់រ៝ៈត្រ៝ងងាយឆឹតតៃតាឞ្រីយូដា ។

⁷ Assim, ela saiu do lugar onde havia morado, e as duas noras estavam com ela. Enquanto caminhavam, voltando para a terra de Judá,

⁸ ជេសរីនាអោមី លាសមាអីមាន់ពាង់ឞារហៃនៃ៖ “ខាន់បែហាន់ឆឹតតឹងមេៈឞឹខាន់បែនើមអារីទោស! ខាន់បែនើសលែៈជាននាវអ្វែសមាក៝នគ៝ប់លែៈខឹត នទ្រែលមាគ៝ប់នើមដ៝ង់។ គ៝ប់ទាន់ឞ្រាសយេហោវាជាននាវអ្វែសមាខាន់បែកើតនៃដ៝ង់។

⁸ Noemi disse às suas noras: — Vão agora e voltem cada uma para a casa de sua mãe. E que o

⁹ គ៝ប់ទាន់ឞ្រាសយេហោវាអ៝ន់ខាន់បែឞារហៃអ្យាគែសឆាយតៃ រេសជេងអ្វែសដាប់មពាន់តារានាក់វ៝ល់”។ ជេសរីអីព៝ចុមនតិញអីមាន់ពាង់ឞារហៃនៃតឹងមានាវវៃខាន់ពាង់។ ខាន់ពាង់ឞារហៃនៃញុមលុងងាន់

⁹ O Senhor faça com que vocês sejam felizes, cada uma na casa de seu novo marido. E deu um beijo em cada uma delas. Elas, porém, começaram a chorar alto

¹⁰ ងើយមាអីព៝ពាង់លាស៖ “ហេនមោអុចអោសតឹមងខាស! ហេនអុចតឹងគុនទ្រែលបែ នទ្រែលមាប៝នលានបែដ៝ង់”។

¹⁰ e lhe disseram: — Não! Nós iremos com a senhora para junto do seu povo.

¹¹ តីសមានាអោមី មោរ៝ម៖ “ហើយក៝ន! ខាន់បែព្លឹឆឹតអារីហ៝ម់ ម៝សនាវខាន់បែអុចឞ្រោៈនទ្រែលគ៝ប់? គ៝ប់លែៈអ៝ក់នាម់ហើយ មោហោមអោសឞាៈក៝នមានត្រ៝ៈឆាយខាន់បែតឹងនាវវៃឞ៝ន់។

¹¹ Mas Noemi disse: — Voltem, minhas filhas! Por que vocês iriam comigo? Vocês acham que eu ainda tenho filhos em meu ventre, para que casem com vocês?

¹² ព្លឹឆឹតអារីហ៝ម់! យ៝រលាសគ៝ប់លែៈរាញហើយ្សលិចហោមគែសឆាយតៃអោស។ ឞ៝លលាសគ៝ប់ហោមរានើមគែសក៝ន លាសគែសឆាយគុដាសគ៝ប់តាមាង់អ្យា ជេសរីគែសឞារហៃក៝នឞូក្លោ‌

¹² Voltem, minhas filhas! Vão embora, porque sou velha demais para ter marido. E ainda que eu dissesse: “Tenho esperança”, ou ainda que casasse esta noite e tivesse filhos,

¹³ លាសនទ្រីអើមខាន់បែអុចក៝ប់ខាន់ពាង់ត្រុយ្សក្វ៝ង់លាស? អើមខាន់បែអុចគុទើមលិចអុចឆ៝ៈឆាយលាស? មោអោស! ជានកើតរីលិចទីអោស! ឞ្រាសយេហោវាលែៈតឹមរាទ៝ង់ដាសគ៝ប់ជានអ៝ន់នាវរេសគ៝ប់អ៝តនូយ្សអ៝តនហ៝ម់រាលាវមាខាន់បែនៃជឹត”។

¹³ será que vocês iriam esperar até que eles viessem a crescer? Ficariam tanto tempo sem casar? Não, minhas filhas! A minha amargura é maior do que a de vocês, porque o Senhor descarregou a sua mão contra mim.

¹⁴ ជេសរីឞារហៃអីមាន់ពាង់នៃញុមលុងទូតឹជឹត អីមាន់រាញាអោរពា នៃចុមនតិញព៝ពាង់ទូតឹជឹត យ៝រមាពាង់លែៈអុចព្លឹឆឹតតារានាក់វ៝ល់ពាង់នើម យើនមាអីមាន់រាញារូត នៃក្វាន់រាទ៝ង់ព៝ពាង់ហោងាន់ មោអុចអោសងខាសដាសពាង់។

¹⁴ Então, de novo, choraram em alta voz. Orfa, com um beijo, se despediu de sua sogra, porém Rute se apegou a ela.

¹⁵ នាអោមី ងើយមារូត ៖ “ហើយមាន់ មាន់បែលែៈព្លឹឆឹតជ៝យនទុលមពោលពាង់នើម ព្លឹឆឹតយើកមឞាសឞ្រាសពាង់នើមដ៝ង់។ អ៝ន់បែតឹងមាន់បែអារីហ៝ម់!”

¹⁵ Então Noemi disse: — Veja! A sua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses. Vá você também com ela.

¹⁶ ជេសរីរូត អើស៖

¹⁶ Porém Rute respondeu: — Não insista para que eu a deixe nem me obrigue a não segui-la! Porque aonde quer que você for, irei eu; e onde quer que pousar, ali pousarei eu. O seu povo é o meu povo, e o seu Deus é o meu Deus.

¹⁷ អាសនតុកបែខឹត គ៝ប់ខឹតតារីដ៝ង់

¹⁷ Onde quer que você morrer, morrerei eu e aí serei sepultada. Que o Senhor me castigue, se outra coisa que não seja a morte me separar de você.

¹⁸ ត៝ត់តាង់អីមាន់ពាង់អុចគុនទ្រែលទុតហោកើតនទ្រី នាអោមី រ៝ម ជេសរីគុអ្យាត់ឆាក់រាក្លាក់។

¹⁸ Quando Noemi viu que Rute estava mesmo decidida a acompanhá-la, deixou de insistir com ela.

¹⁹ ជេសរីខាន់ពាង់ឞ្រោៈត៝ត់តាប៝នបេតលេហឹម។ នោកខាន់ពាង់ឞារហៃត៝ត់តាប៝ននៃលែៈរាងោចប៝នលាននទ្រ៝ត់ទាទេ ជេសរីគែសផូងឞូអូរតឹមអោបលាស៖ “យោសអីនៃ នាអោមី ងាន់លាសហ្យាស?”

¹⁹ Então ambas se foram, até que chegaram a Belém. E aconteceu que, ao chegarem ali, toda a cidade se comoveu por causa delas. E as mulheres perguntavam: — Essa não é a Noemi?

²⁰ យើនមាពាង់អើសលាស៖

²⁰ Porém ela lhes dizia: — Não me chamem de Noemi, mas de Mara, porque o Todo-Poderoso me deu muita amargura.

²¹ គ៝ប់ទូតាៈឞើសអ្យានើសគែសនទើអាប់នតីល

²¹ Quando saí daqui, eu era plena, mas o Senhor me fez voltar vazia. Por que, então, querem me chamar de Noemi, se o Senhor deu testemunho contra mim e o Todo-Poderoso me afligiu?

²² នទ្រីនាវនាអោមី ព្លឹឆឹតតាប៝នពាង់នើម លែវនអ៝ប់មាអីមាន់ពាង់តាៈឞើសឞ្រីមោអាប់ ឆឹតនហាញដ៝ង់។ ខាន់ពាង់ឞារហៃត៝ត់តាប៝នបេតលេហឹម តាខៃនតើមរែកឞាព្រាង់ ។

²² Foi assim que Noemi voltou da terra de Moabe, com Rute, sua nora, a moabita. E chegaram a Belém no começo da colheita da cevada.

Atalhos do teclado

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

🔔 Receber versículo do dia