Deuteronômio 32
Biblica® وەشانی بێبەرامبەری کوردیی سۆرانیی ستاندەر (CKB) vs ARIB
1 گوێ شل بکە ئەی ئاسمان، وا قسە دەکەم،
1 Inclinai os ouvidos, ó céus, e falarei; e ouça a terra as palavras da minha boca.
2 فێرکردنم وەک باران دەبارێت،
2 Caia como a chuva a minha doutrina; destile a minha palavra como o orvalho, como chuvisco sobre a erva e como chuvas sobre a relva.
3 ناوی یەزدان ڕادەگەیەنم،
3 Porque proclamarei o nome do Senhor; engrandecei o nosso Deus.
4 خودا تاشەبەردە، کردارەکانی تەواوە،
4 Ele é a Rocha; suas obras são perfeitas, porque todos os seus caminhos são justos; Deus é fiel e sem iniqüidade; justo e reto é ele.
5 لە ڕەفتاردا گەندەڵ بوون لە بەرامبەر ئەو
5 Corromperam-se contra ele; não são seus filhos, e isso é a sua mancha; geração perversa e depravada é.
6 ئایا بەم شێوەیە پاداشتی یەزدان دەدەنەوە،
6 É assim que recompensas ao Senhor, povo louco e insensato? não é ele teu pai, que te adquiriu, que te fez e te estabeleceu?
7 یادی ڕۆژانی دێرین بکەنەوە،
7 Lembra-te dos dias da antigüidade, atenta para os anos, geração por geração; pergunta a teu pai, e ele te informará, aos teus anciãos, e eles to dirão.
8 کاتێک خودای هەرەبەرز نەتەوەکانی بەش بەش کرد،
8 Quando o Altíssimo dava às nações a sua herança, quando separava os filhos dos homens, estabeleceu os termos dos povos conforme o número dos filhos de Israel.
9 بەشی یەزدان گەلەکەیەتی،
9 Porque a porção do Senhor é o seu povo; Jacó é a parte da sua herança.
10 لە خاکێکی چۆڵ دۆزییەوە،
10 Achou-o numa terra deserta, e num erma de solidão e horrendos uivos; cercou-o de proteção; cuidou dele, guardando-o como a menina do seu olho.
11 وەک هەڵۆ هێلانەی خۆی دەهەژێنێت،
11 Como a águia desperta o seu ninho, adeja sobre os seus filhos e, estendendo as suas asas, toma-os, e os leva sobre as suas asas,
12 ئاوا یەزدان بە تەنها ڕابەرایەتی کرد،
12 assim só o Senhor o guiou, e não havia com ele deus estranho.
13 سواری بەرزاییەکانی زەوی کرد،
13 Ele o fez cavalgar sobre as alturas da terra, e comer os frutos do campo; também o fez chupar mel da rocha e azeite da dura pederneira,
14 دەڵەمە و شیری مەڕوماڵات،
14 coalhada das vacas e leite das ovelhas, com a gordura dos cordeiros, dos carneiros de Basã, e dos bodes, com o mais fino trigo; e por vinho bebeste o sangue das uvas.
15 یەشوروون قەڵەو بوون و جووتەیان وەشاند،
15 E Jesurum, engordando, recalcitrou {tu engordaste, tu te engrossaste e te cevaste}; então abandonou a Deus, que o fez, e desprezou a Rocha da sua salvação.
16 ئیرەییان وروژاند بە پەرستنی خودا بێگانەکانیان و
16 Com deuses estranhos o moveram a zelos; com abominações o provocaram à ira:
17 بۆ بتەکان کە خودا نین قوربانییان سەربڕی،
17 Ofereceram sacrifícios aos demônios, não a Deus, a deuses que não haviam conhecido, deuses novos que apareceram há pouco, aos quais os vossos pais não temeram.
18 ئەو تاشەبەردەی ئێوەی بوو وازتان لێ هێنا،
18 Olvidaste a Rocha que te gerou, e te esqueceste do Deus que te formou.
19 جا یەزدان بینی و ڕەتی کردنەوە،
19 Vendo isto, o Senhor os desprezou, por causa da provocação que lhe fizeram seus filhos e suas filhas;
20 فەرمووی، «ڕووی خۆم لێیان دەشارمەوە،
20 e disse: Esconderei deles o meu rosto, verei qual será o seu fim, porque geração perversa são eles, filhos em quem não há fidelidade.
21 ئەوان بەوانەی خودا نین ئیرەییان وروژاندم،
21 A zelos me provocaram cem aquilo que não é Deus, com as suas vaidades me provocaram à ira; portanto eu os provocarei a zelos com aquele que não é povo, com uma nação insensata os despertarei à ira.
22 بە تووڕەییم ئاگرێک داگیرساوە،
22 Porque um fogo se acendeu na minha ira, e arde até o mais profundo do Seol, e devora a terra com o seu fruto, e abrasa os fundamentos dos montes.
23 «کارەساتیان بەسەردا کۆدەکەمەوە،
23 Males amontoarei sobre eles, esgotarei contra eles as minhas setas.
24 کاتێک لە برسان کەوتوون،
24 Consumidos serão de fome, devorados de raios e de amarga destruição; e contra eles enviarei dentes de feras, juntamente com o veneno dos que se arrastam no pó.
25 لە دەرەوە شمشێر جەرگیان دەسووتێنێت و
25 Por fora devastará a espada, e por dentro o pavor, tanto ao mancebo como à virgem, assim à criança de peito como ao homem encanecido.
26 فەرمووم: ”پەرتەوازەیان دەکەم،
26 Eu teria dito: Por todos os cantos os espalharei, farei cessar a sua memória dentre os homens,
27 بەڵام لەوە ترسام کە دوژمن پەستم بکات،
27 se eu não receasse a vexação da parte do inimigo, para que os seus adversários, iludindo-se, não dissessem: A nossa mão está exaltada; não foi o Senhor quem fez tudo isso.
28 ئەوان نەتەوەیەکن ڕاوێژ لێ بڕاون،
28 Porque são gente falta de conselhos, e neles não há entendimento.
29 خۆزگە دانا دەبوون و لەمە تێدەگەیشتن و
29 Se eles fossem sábios, entenderiam isso, e atentariam para o seu fim!
30 چۆن یەکێک هەزار ڕاو دەنێت و
30 Como poderia um só perseguir mil, e dois fazer rugir dez mil, se a sua Rocha não os vendera, e o Senhor não os entregara?
31 لەبەر ئەوەی تاشەبەردیان وەک تاشەبەردی ئێمە نییە،
31 Porque a sua rocha não é como a nossa Rocha, sendo até os nossos inimigos juízes disso.
32 مێویان لە مێوی سەدۆمە و
32 Porque a sua vinha é da vinha de Sodoma e dos campos de Gomorra; as suas uvas são uvas venenosas, seus cachos são amargos.
33 شەرابەکەیان ژەهری مارەکان و
33 O seu vinho é veneno de serpentes, e peçonha cruel de víboras.
34 «ئایا ئەمە لەلای من هەڵنەگیراوە،
34 Não está isto encerrado comigo? selado nos meus tesouros?
35 تۆڵەسەندنەوە هی منە، منم سزا دەدەم،
35 Minha é a vingança e a recompensa, ao tempo em que resvalar o seu pé; porque o dia da sua ruína está próximo, e as coisas que lhes hão de suceder se apressam a chegar.
36 یەزدان ئەستۆپاکی گەلەکەی دەسەلمێنێت و
36 Porque o Senhor vindicará ao seu povo, e se arrependerá no tocante aos seus servos, quando vir que o poder deles já se foi, e que não resta nem escravo nem livre.
37 خودا دەفەرموێت: «کوا خوداوەندەکانیان،
37 Então dirá: Onde estão os seus deuses, a rocha em que se refugiavam,
38 ئەو خوداوەندانەی کە پیوی قوربانییەکانیان دەخواردن،
38 os que comiam a gordura dos sacrifícios deles e bebiam o vinho das suas ofertas de libação? Levantem-se eles, e vos ajudem, a fim de que haja agora refúgio para vós.
39 «ئێستا ببینن، من، من ئەوم،
39 Vede agora que eu, eu o sou, e não há outro deus além de mim; eu faço morrer e eu faço viver; eu firo e eu saro; e não há quem possa livrar da minha mão.
40 من دەستم بۆ ئاسمان بەرز دەکەمەوە و سوێند دەخۆم:
40 Pois levanto a minha mão ao céu, e digo: Como eu vivo para sempre,
41 کاتێک شمشێرە درەوشاوەکەم تیژ بکەمەوە و
41 se eu afiar a minha espada reluzente, e a minha mão travar do juízo, então retribuirei vingança aos meus adversários, e recompensarei aos que me odeiam.
42 تیرەکانم بە خوێن مەست دەکەم و
42 De sangue embriagarei as minhas setas, e a minha espada devorará carne; do sangue dos mortes e dos cativos, das cabeças cabeludas dos inimigos
43 ئەی نەتەوەکان، لەگەڵ گەلی خودا دڵخۆش بن،
43 Aclamai, ó nações, com alegria, o povo dele, porque ele vingará o sangue dos seus servos; aos seus adversários retribuirá vingança, e fará expiação pela sua terra e pelo seu povo.
44 جا موسا خۆی و یەشوعی کوڕی نون هاتن و هەموو وشەکانی ئەم سروودەیان بۆ گەل خوێندەوە.
44 Veio, pois, Moisés, e proferiu todas as palavras deste cântico na presença do povo, ele e Oséias, filho de Num.
45 کاتێک موسا لە وتارەکە تەواو بوو، بە هەموو ئەم وشانە بۆ هەموو ئیسرائیل،
45 E, acabando Moisés de falar todas essas palavras a todo o Israel,
46 پێی گوتن: «لە دڵەوە لە هەموو ئەو وشانە وردببنەوە کە من ئەمڕۆ شایەتی پێدەدەم لەسەرتان، هەتا فەرمان بە منداڵەکانتان بکەن کە ئاگاداربن کار بە هەموو وشەکانی ئەم فێرکردنە بکەن.
46 disse-lhes: Aplicai o vosso coração a todas as palavras que eu hoje vos testifico, as quais haveis de recomendar a vossos filhos, para que tenham cuidado de cumprir todas as palavras desta lei.
47 تەنها وشەی بێ نرخ نییە بۆتان، بەڵکو ژیانتانە، بەهۆی ئەمانەوە تەمەن درێژ دەبن لەسەر ئەو خاکەی لە ڕووباری ئوردون بۆی دەپەڕنەوە هەتا دەستی بەسەردا بگرن.»
47 Porque esta palavra não vos é vã, mas é a vossa vida, e por esta mesma palavra prolongareis os dias na terra à qual ides, passando o Jordão, para a possuir.
48 یەزدانیش لە هەمان ڕۆژدا بە موسای فەرموو:
48 Naquele mesmo dia falou o Senhor a Moisés, dizendo:
49 «سەربکەوە بۆ سەر زنجیرە چیای عەڤاریم، بۆ چیای نیبۆ کە لە خاکی مۆئابە و بەرامبەر بە ئەریحایە و لەوێوە تەماشای خاکی کەنعان بکە کە من وەک موڵک بە نەوەی ئیسرائیلی دەدەم.
49 Sobe a este monte de Abarim, ao monte Nebo, que está na terra de Moabe, defronte de Jericó, e vê a terra de Canaã, que eu dou aos filhos de Israel por possessão;
50 لەو کێوەدا کە بۆی سەردەکەویت دەمریت و دەچیتە پاڵ گەلەکەتەوە، وەک چۆن هارونی برات لە کێوی هۆردا مرد و چووە پاڵ گەلەکەی،
50 e morre no monte a que vais subir, e recolhe-te ao teu povo; assim como Arão, teu irmão, morreu no monte Hor, e se recolheu ao seu povo;
51 لەبەر ئەوەی ئێوە ناپاک بوون لەگەڵم لەنێو نەوەی ئیسرائیلدا لەلای مێرگی مەریبای قادێش لە چۆڵەوانی چن، چونکە پیرۆزی منتان لەنێو نەوەی ئیسرائیلدا ڕانەگرت.
51 porquanto pecastes contra mim no meio dos filhos de Israel, junto às águas de Meribá de Cades, no deserto de Zim, pois não me santificastes no meio dos filhos de Israel.
52 لەبەر ئەوە تۆ ناچیتە ناو ئەو خاکەی کە بە گەلی ئیسرائیلی دەدەم، بەڵکو تەنها لە دوورەوە دەیبینیت.»
52 Pelo que verás a terra diante de ti, porém lá não entrarás, na terra que eu dou aos filhos de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.